lato,

[Rachel_Grass]

błysko, grzmi, co to takiego?


nie mów, że nic się nie dzieje: Łukasz kładzie płytki w łazience, matka znowu kupiła za mało pomidorów, dzieci biegną przez pole pszenicy: wyglądają jak latawce, rozkładają ręce, wydeptują nowe szlaki. zbudowałam tu coś i nazwałam domem, by dobrze nam się żyło. w tym miejscu możesz mówić, że nic się nie dzieje: nikt nie słyszy, nikt nie chce słyszeć.


ledwie wychodzimy z pejzaży, które tu przyszły gdy spaliśmy, a już widać nową drogę w złocie. dzieci odkryły swój śmiech, swój grzech, swoje przebaczanie i pokutę, Łukasz wyremontował strych, matka umarła.

[WiJa]

Oczywiście, że autor tego wiersza mógłby go rozczłonkować i to na wiele sposobów, ale widocznie nie chce, tj. nie ma takiej potrzeby. A może nawet rozczłonkowanie tego wiersza mogłoby mu ująć coś z wartości, a przynajmniej z nimbu, tyle poetyckiego, co w tym wypadku domowego. Ten wiersz w tej formie, naprawdę nabiera jakiegoś nowego znaczenia. Trzeba tylko wiedzieć, kiedy to jest nieodzowna potrzeba, a kiedy nieuzasadniona maniera. I autor pewnie o tym wie; a ja cóż, czytam ten wiersz na różne sposoby i czym częściej czytam, tym bardziej jestem przekonany, że ten zapis jest właśnie najodpowiedniejszym zapisem tego, o czym mówi ten, i to w końcu dwuczłonowy wiersz. Bo z grubsza rzecz ujmując, można by powiedzieć, że pierwsza część jest opisowa, a druga refleksyjna, ale przecież pierwsza część wiersza też kończy się refleksją i to jakże na miejscu refleksją. No to, chcąc, nie chcąc, jest to gradacja pewnego podsumowania życia w pewnym miejscu, zastanawiam się, czy li tylko i wyłącznie czasu letniego. Ale sam tytuł tego wiersza, z tym podtytułem, też jest swego rodzaju ciekawostką i dobrą rzeczą. No, i idąc za znamiennymi (w pewnym sensie więc kluczowymi, bo nawet powtórzonymi) słowami wiersza, można powiedzieć, ile to się dzieje w wierszu, w którym na pierwsze zwrócenie uwagi, mogłoby się wydawać, że nic się takiego nie dzieje. Ale też taka jest rola poety, żeby dostrzec to, co, ani wszyscy domownicy, ani wszyscy czytelnicy dostrzec muszą, ani potrafią; a właściwie, żeby w tym, co wszyscy uważają za oczywistość, dostrzec coś niesamowitego. Pozdrawiam

[Bea.2u]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

uwielbiam Twoje pisanie :))

[Agata_Lebek]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

Po pierwszych słowach wiersza zrobiło się prawie zabawnie (może przez to "błysko"), później
kawałek życia, czyjejś historii wciągająco, aż chciałoby się więcej i ...
obuchem w czoło.
Zostają wspomnienia i czyta się jeszcze raz, ale już bez ostatniego wersu ;P

[Mr._Żubr]

Tekst - wyciskarka. Wyciska z życia wszelkie soki. 100% life juice!

[Rachel_Grass]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

czasem brak rozczłonkowania oznacza nie tyle manierę, pewien irytujący pseudoprąd, ile lenistwo. w moim przypadku, choć cóż, wstyd się przyznać, jest to często kwestią lenistwa ;) co nie znaczy, że nie potrafię usiąść nad tekstem i stwierdzić, o tak, najlepiej wygląda bez cięcia na wersy.


dzięki za komentarz.

[Rachel_Grass]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

uwielbiam Twoje pisanie :))
miło, kłaniam się i polecam na przyszłość, oczywista.

[Rachel_Grass]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

Po pierwszych słowach wiersza zrobiło się prawie zabawnie (może przez to "błysko"), później
kawałek życia, czyjejś historii wciągająco, aż chciałoby się więcej i ...
obuchem w czoło.
Zostają wspomnienia i czyta się jeszcze raz, ale już bez ostatniego wersu ;P
'życie...', jak mawia moja była nauczycielka polskiego :)

[Rachel_Grass]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

wolałabym, żeby był tym sokiem, wyciśniętym z życia, nie żeby pełnił funkcję odwadniacza :D

[Rachel_Grass]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

którne?

[Mr._Żubr]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

wolałabym, żeby był tym sokiem, wyciśniętym z życia, nie żeby pełnił funkcję odwadniacza :D
Tak, tak! TAK! To esencja!

[adam_bubak]

ale niektórzy to fajnie mają, że coś piszą ;) ech

no co mam powiedzieć? lubię

[H.Lecter]

W pierwszym odruchu/ czytaniu, chciałem "podkręcać" wiersz ale po złapaniu "nie dziejącego się" rytmu, przeszło mi... ;)
Jest dobrze. Bardzo dobrze.

[Rachel_Grass]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

wolałabym, żeby był tym sokiem, wyciśniętym z życia, nie żeby pełnił funkcję odwadniacza :D
Tak, tak! TAK! To esencja!
;)

[Rachel_Grass]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

to stare jak świat jest, ten tekst, wiesz. dziękuję.

[Rachel_Grass]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

cieszę się, bardzo się cieszę, że rytm da się chwycić za ogon. że da się za nim podążyć, zwolnić. dzięki.

[Nessa Isilra]

Plastycznie, emocjonalnie.
Bardzo mi się podoba. Szczególnie latawce.
dygam ; )

[M._Krzywak]

W ten sposób "wycisnąć" rzeczywistość to jest sztuka - i przyznam, że sztuka do pozazdroszczenia. A co do "rozczłonkowywania" - był taki film (chyba nawet z Danny de Vito) - "Jak rozczłonkowałem moją mamę" - o tyle w temacie :)

[Stefan_Rewiński]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

Nic nie wysiekaj, dobre, pozdrawiam.

[Rachel_Grass]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

cieszę się, bardzo się cieszę, że rytm da się chwycić za ogon. że da się za nim podążyć, zwolnić. dzięki.
rankiem poczytałam na głos i też nieco zwątpiłam w 'wysiekanie' ;)
uprzednio chciałam zdeletować 'by dobrze nam się żyło' i trochę uszczknąć ze 'słyszenia''
chichi-chiba zamieniam się w potulnego czytelnika (ło rety! ;)

ps. już tam gdzieś/kiedyś napisałam, że 'boję się' popsuwalnego ingerowania w Twoje teksty,
:)
owszem, tak zostało napisane. cieszę się, że zwątpiłaś w sieczenie tego tekstu ;)