Samotna róża

[Pielgrzym Ostatni]

Przydrożna róża pęk kwiatów chyli
Nad drzemiącego pielgrzyma czołem.
"Jesteś jak inni co już tu byli
I w cienia liści spoczęli kole.
Każdy zachwyty nade mną prawi,
Dotyka, gładzi, w zapachu tonie,
Lecz gdy odpocznie, wnet zdąża dalej...
Do innych kwiatów wyciąga dłonie.
Ja sama tutaj, przy pustym szlaku,
Ze smutku blada konam nocami,
Wyglądam tęsknie strojnych orszaków,
A wciąż pielgrzymi przechodzą sami.
Któryż nareszcie miast tylko klaskać
Weźmie mnie z sobą do swoich włości,
Przy domu wsadzi i będzie głaskać
Mięciutkie płatki aż do starości..."

Pielgrzym tylko przez sen się uśmiechnął,
Twarz bliżej pąków przysunął wonnych
I marzył dalej... jak różę piękną
Do swej pustelni przeniesie skromnej.

[Anna_Myszkin]

Pięknie. Bardzo romantycznie się zrobiło. I rytm taki, że śpiewać się chce. Mam nadzieję, że się nie obrazisz, jeśli Ci kwiatek odśpiewa folkowo i nie bardzo wykwintnie, ale na temat:

Byłam kiedyś kwiatem, o którym marzyłeś,
Serce w strzępy darłeś, gdy o mnie myślałeś.
Zanim mnie zerwałeś, pięknie tak patrzyłeś,
Listków dotykałeś, pąki me gładziłeś.

Byłam kiedyś kwiatem, o którym marzyłeś.
Teraz marzysz o niej - ogródek zmieniłeś.
Pieścisz w dłoniach pąki, ale już nie moje,
Pijesz nektar z płatków, ja na wietrze stoję.

Czekam tylko zimy - niech mnie w lód zakuje,
Niech przyjdzie najszybciej - niech już nic nie czuję.
Niech mnie wiatr osmaga bez litości żadnej,
Niech umrę na mrozie w jednej chwili marnej.

Pozdrawiam z arboretum prawie :)