Skocz do zawartości
Polski Portal Literacki

Rekomendowane odpowiedzi

Opublikowano

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.



Ma pan rację, ten tekst można śmiało postawić obok takiego

[quote]
Zwykły truizm to to, że twórczość daje nam wolność,
Bo przecież to, za co nam płacą, ogranicza nas mocno.
Spycham się na margines każdym nowym tekstem,
Będą śmiać się ze mnie: "z okna wypchnęły go wiersze".(...)

I choć rap już nie cieszy mnie tak, jak kiedyś,
To dziś o wiele bardziej pozwala mi przeżyć.
Ostatni teren wolności, stanowiący więzienie,
Gdzie opisuję punkt styczności między sobą, a niebem.
Konkretnie? Sam nie wiem, czemu chcę temu sprostać,
Potykam się o słowa jak potyczka słowna.
Jak Artaud - sram na te redukcje działania,
Zostawiając za sobą tylko te puste zdania

albo takiego

[quote]
Ślepe oczy śledzą pustki wielkie kiści.
Moraliści banalnie postawili kropki
I literki w prążki zrobiły pierwsze kroczki.
Dróżnik zepchnął pustkę gdzieś na boczny tor,
Dusznej pustki w próżnię prawie 1000 ton.
Ludzie w głos sypali stos pustych twarzy,
Zabił dzwon i ton okrążył glob dwa razy.
Potem nie ma już nic, nawet nazw czy imion.
Jutro nie chcę znać dziś, do ciebie wciąż mówią milion.
I tylko ta pustka na szóstym piętrze w twoich oczach,
I tylko te usta, tak zimne, jak listopad.

Uhh, nic tylko o sraniu piszą, ale czego się spodziewać po ludziach marginesu? Liryka jaskiniowa i w ogóle, niech żyją stereotypy.


Te teksty, tak czy siak, są słabe. Nie dostrzegasz tego, Marcinie? Jak mam brać poważnie gościa, który śpiewa swe "hymny do nirwany", "ars poetica" i "deszcze jesienne" w śmiesznym kolorowym kubraczku i ogromnych spodniach?

Czy są słabe? Można by dyskutować, uważam, że w obu wypadkach są to dość dobre teksty, zresztą pierwszy autor to bardzo ważna osoba dla sceny poezji slamowej, która otarła się już o środowisko poetyckie i dostawała propozycje wydawania tomików, więc doceniona w jakiś tam sposób, a zatem niektórym z nich nie aż tak daleko do poezji takiej, jak Ty ją pojmujesz. Można też sądzić, że są słabe, ale raczej nie jest to "uga buga, kurwa kurwa chuj".

A odnośnie poważnego traktowania: po pierwsze - nie szata zdobi człowieka, nie widzę zależności między ubiorem a prezentowaną treścią, a po drugie po raz kolejny ulegasz stereotypom :)
Opublikowano

Tak sobie pozwolę tutaj zacytować:

I ty fortuny skurwysynu,
Gówniarzu uperfumowany,
Co splendor oraz spleen Londynu
Nosisz na gębie zakazanej,
I ty, co mieszkasz dziś w pałacu,
A srać chodziłeś pod chałupę,
Ty, wypasiony na Ikacu,
Całujcie mnie wszyscy w dupę.

Opublikowano

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.


tylko, że bez przesady ;P
Jesienina mam cały tom i nie jest to jakaś reguła- oczywiście wszyscy wiedzą: chłopski syn, który jak już zaczął świat zdobywać, to jednak doszedł do wniosku, że woli prostytutki i złodziei od elit. Osobiście podoba mi się też "...lanie na księżyc" czy jakoś tak. Więc takie przyrównywanie, że kto samymi kurwami wiersze robi, to jest jak Jesienin, chyba troszkę źle świadczy o wypisującym takie bzdury.
;P
ale nie to, żeby mi przeszkadzało jak łowisz cytaty ;P
Opublikowano

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.



Panie Jacku,
Proszę posłuchać rapu Borixona pt. "Rap daje mi siłę" oraz "Sprawdź to działa",
a potem policzyć słowa uznawane za wulgane w tych utworach i w wierszach przez Pana opublikowanych i wtedy mi wytłumaczyć dla jakich tłuków są te wulgarne słowa kierowane.
Zauważy Pan, że bardziej "współczesna poezja" psuje społeczeństwo. Rap potrafi przekazać więcej pozytywnych rzeczy społeczeństwu niż wiersze. Na poezji "współczesnej" mam wrażenie, że ostatnio wszystko się kręci wokół "fiuta" efekt takiej edukacji poetyckiej już widać w jednym z gimnazjów..

Rap też trzeba umieć słuchać i interpretować go, a nie stosować się dosłownie do niego.
Zacytuję Panu rapera Tede: "nie ma od fiodora życiowych porad po to masz głowę małolat".

Ja osobiście wolałbym, żeby dzieciaki słuchały, o tym żeby pracowały na sukces niż czytały np. "o siadaniu na twarzy"
Opublikowano

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.



Ja też tak uważam.
W jednej z książek do fizyki dla gimnazjum na ostatniej stronie udało się nawet wytłumaczyć zasady dynamiki Newtona w wersji piosenki rap:)
Opublikowano

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.



Ja też tak uważam.
W jednej z książek do fizyki dla gimnazjum na ostatniej stronie udało się nawet wytłumaczyć zasady dynamiki Newtona w wersji piosenki rap:)

Nie żebym się czepiał, ale w piosence się śpiewa, rap to nie piosenki, a raperzy nie śpiewają (i dobrze).
Opublikowano

Józefie, myślę, że cytowanie tede nie jest najtrafniejszym zabiegiem, bo raczej zdarzają się mu często bezsensowne kurwy itd. , ale takiego Łonę, magistra prawa, który raczej już nawet podchodzi mi pod wybitnego satyryka, będę popierał obiema rękami.

W ogóle zauważyłem, że to raczej nie jest dyskusja. Nie można przecież niczego generalizować, ten wątek od początku był bzdurą i jak zwykle skończyło się na funkcji słowa kurwa w poezji współczesnej. gratuluję wszystkim ( w tym sobie) ;P za nabieranie się na sztuczne problemy

zdrówko

Opublikowano

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.


To był cytat do podejścia do rapu, bezsensowne słowa na k... zdarzają się w różnorakiej twórczości. To jest portal o poezji, więc moim skromnym zdaniem jak najbardziej jest wskazana dyskusja o współczesnej poezji.
Opublikowano

Powiedzmy sobie szczerze: nie kocham hip-hopu. Nie wychowałem się w środowisku tzw. "szarych blokowisk", choć bądź co bądź mam z nim jakiś kontakt. Uważam również, że nie mam odpowiednich narzędzi, by krytykować ten nurt.

Mam (chyba niezły) przykład tego, że interpretacyjna i muzyczna otoczka potrafi wiele zmienić.

[url]www.w329.wrzuta.pl/audio/0RFEecd34lF/renata_przemyk_-_samolot_rozbil_sie_przed_startem[/url]

Np. w tej piosence. Są "moi starzy", klatki schodowe i w ogóle taki "blokowiskowy" klimat. Myślę, że ów tekst mógłby spokojnie wykorzystać jakiś raper (po nieznacznych modyfikacjach). Cóż, do mnie taka hip-hopowa interpretacja nie trafiłaby, ale nie uznałbym tego za dno i unga-dunga. Nie dla mnie bawienie się w wyrocznię i skreślanie interpretacji ze względu na jakieś skrajne subiektywizmy ;p

Hermetyzm elit, jak i często spotykana hipokryzja tych warstw społecznych wkurzają mnie bardziej, niż rapowanie. Zwłaszcza, że u korzeni hip-hopu można się doszukać antykomercyjnych treści. To, że potem wielu poczuło kuszącą woń pieniędzy i śpiewa o hajsie lub pykaniu się z pustymi laluniami, to inna bajka. Komercja dotyka nie tylko hip-hopowców.

Jeśli chcesz dodać odpowiedź, zaloguj się lub zarejestruj nowe konto

Jedynie zarejestrowani użytkownicy mogą komentować zawartość tej strony.

Zarejestruj nowe konto

Załóż nowe konto. To bardzo proste!

Zarejestruj się

Zaloguj się

Posiadasz już konto? Zaloguj się poniżej.

Zaloguj się
  • Ostatnio w Warsztacie

    • CZARNE ŚWIATŁO

       

      Michał spojrzał na tablicę informacyjną przed największym centrum handlowym w jego mieście.

      Miejsc parkingowych 450

      Miejsc wolnych 0.

      Idą święta!

       

      Michał z ławki ustawionej przy wejściu patrzył na tłum klientów centrum osiągający  stan wrzenia. Pełen wózek - to chwila poczucia spełnienia.

      Bo być to kupić!

       

      W te święta rodzina wyznaczyła ich spotykanie w jego domu. Tak będzie też brat z jego bliskimi. Michał rozmawiał z nim o nadchodzących świętach. Brat wspomniał, że bardzo wiele zmieniło się w jego rodzinie od poprzednich świąt. Mówił o braku porozumienia ze swoim najmłodszym synem.

       

      Michał trzyma w dłoniach kupiony w centrum 1000 elementowy zestaw puzzli. Jest to dla niego najważniejszy tegoroczny jego zakup świąteczny.

       

      Przyszedł je tu kupić po tym, gdy wczoraj przypomniał sobie już odległy czasem obraz, kiedy patrzył na swoją żonę i ich córki bawiące się latem na nadmorskiej plaży. Budowały wtedy zamek z piasku. Obok piaskowego zamku usypały wysoki kopczyk ze znalezionych tu kamyków. Zamek stał u podnóża wielkiej góry. Popatrzył wtedy na usypany przez dziewczynki kopiec kamyków. Były tam kamyki jasne i ciemne.

       

      Na wspomnienie rozmowy z bratem, powróciła do niego tamta myśl:

      Czy można podzielić ten kopiec kamyków na dwa kopce? W jednym miałyby być tylko te jasne a w drugim tylko te ciemne. Pytanie śmieszne. Oczywiście, że tak. Ale jest jeden warunek, że zaprzęgniemy do tego materię i myśl. Myśl może mieć różną postać. Może to być myśl córeczek bawiących się kamyczkami albo myśl mechaniczna, zaprogramowana w czujniku, który potrafi rozpoznać jasny lub ciemny przedmiot i zaprogramowanego, sprzężonego z nim manipulatora, który chwyci i przeniesie kamyk na właściwe miejsce. Jest to myśl mechaniczna będąca jednak owocem myśli człowieka inżyniera, konstruktora robota.

       

      A czy zadanie to można wykonać wykorzystując wszystko, co jest dostępne poza myślą? Wykorzystując na to dowolną ilość czasu, dowolną ilość i postać energii czy zmiany takich parametrów jak ciśnienie, temperatura, wilgotność i temu podobne.

       

      Tamtego dnia snuł dalej swoje rozważania.

      A teraz masz stworzyć strukturę DNA – nośnik informacji genetycznej organizmów żywych. Czy zadanie to można wykonać wykorzystując wszystko, co jest dostępne poza myślą?

       

       Michał zamierza zadać takie pytania swojemu bratankowi, studentowi renomowanej uczelni.

      Planuje tą właśnie kwestię uczynić zasadniczą osią ich świątecznego dyskursu. Dla niego samego, jego osobiste przekonania w tej kwestii, stanowią fundament jego światopoglądu.

       

      Z informacji przekazanych przez brata wie, że codzienne drogi jego syna nie wiodą go już do kościoła, dołączył do wyznawców teorii o nie istnieniu Boga, wyznawców bankructwa wiary i głosicieli potrzeby wyzwolenia się z jej pęt.

       

      Zestaw puzzli jest Michałowi niezbędny ku temu, by bratankowi pokazać przez porównanie z czymś, czego poziom trudności jest sobie w stanie wyimaginować, poziomu złożoności, jaką niósł w sobie proces powstawania na naszej planecie pierwszych struktur DNA – nośników informacji genetycznej organizmów żywych.  Zestaw puzzli jest mu potrzebny po to, by pomóc bratankowi odpowiedzieć na pytanie, czy zadanie ich ułożenia można wykonać przy wykorzystaniu wszystkiego, co jest dostępne, za wyjątkiem myśli? Tak w zamyśle Michała puzzle mają wspomóc wyobraźnię jego bratanka.

       

      Michał wie, że nie musi objaśniać mu różnicy w poziomach skomplikowania pomiędzy tworzeniem struktury DNA – nośnika informacji genetycznej
      a ułożeniem 1000 elementowych puzzli. Michał wymyślił, jak go zapytać o szansę ułożenia puzzli bez wsparcia  ze strony procesu myślenia.

       

      Michał położy je przed bratankiem, poprosi o ułożenie ich a potem wyłączy światło w pokoju. Bratanek ma to wykonać w całkowitej ciemności. W podobnych realiach prawdopodobieństwa zapewne mogły powstawać kiedyś pierwsze struktury DNA, przy uczynionym założeniu o ich powstawaniu bez udziału myśli stwórczej.

       

      Michał patrząc na nie podlegające zasadom zdrowego rozsądku reguły zachowania przedświątecznego tłumu, problemy brata z jego synem, a także zjawiska społeczne, których doświadczał w ostatnim okresie, nabiera przekonania, iż świat jest spowity w strumieniach czarnego światła.

       

      W strumieniach tego fałszywego światła , to co przez wieki było czarnym dziś staje się białym.

       

      Jego optymizmu nie budują oferowane z regałów galerii najnowszej generacji 50 calowe ekrany czarnego światła.

       

      Czeka nas jeszcze finał. A w nim dotrą do nas rachunki latarników czarnego światła, wystawione za chwile iluzji, które nieuchronnie prowadzą nas ku zgubie – pomyślał Michał.

       

  • Najczęściej komentowane w ostatnich 7 dniach



  • Zarejestruj się. To bardzo proste!

    Dzięki rejestracji zyskasz możliwość komentowania i dodawania własnych utworów.

  • Ostatnio dodane

  • Ostatnie komentarze

    • @DawidMotyka Super  Nie wiem dlaczego nie lubimy pokoju i wybieramy Hitlera, Putina i innych...   Pozdrawiam serdecznie  Miłego dnia  ... gdyby tak ktoś  zwyczajnie przytulił  uśmiechnął się  bez powodu  kotu otworzył  drzwi na wybieg    wojna szukająca łupu by posmutniała    pomyślała  lepiej rozruby szukać  w innym wymiarze nie na ziemi  ...  
    • A Maja jeno z siksą! woła i białowąs. Kiszone jaja ma
    • CZARNE ŚWIATŁO   Michał spojrzał na tablicę informacyjną przed największym centrum handlowym w jego mieście. Miejsc parkingowych 450 Miejsc wolnych 0. Idą święta!   Michał z ławki ustawionej przy wejściu patrzył na tłum klientów centrum osiągający  stan wrzenia. Pełen wózek - to chwila poczucia spełnienia. Bo być to kupić!   W te święta rodzina wyznaczyła ich spotykanie w jego domu. Tak będzie też brat z jego bliskimi. Michał rozmawiał z nim o nadchodzących świętach. Brat wspomniał, że bardzo wiele zmieniło się w jego rodzinie od poprzednich świąt. Mówił o braku porozumienia ze swoim najmłodszym synem.   Michał trzyma w dłoniach kupiony w centrum 1000 elementowy zestaw puzzli. Jest to dla niego najważniejszy tegoroczny jego zakup świąteczny.   Przyszedł je tu kupić po tym, gdy wczoraj przypomniał sobie już odległy czasem obraz, kiedy patrzył na swoją żonę i ich córki bawiące się latem na nadmorskiej plaży. Budowały wtedy zamek z piasku. Obok piaskowego zamku usypały wysoki kopczyk ze znalezionych tu kamyków. Zamek stał u podnóża wielkiej góry. Popatrzył wtedy na usypany przez dziewczynki kopiec kamyków. Były tam kamyki jasne i ciemne.   Na wspomnienie rozmowy z bratem, powróciła do niego tamta myśl: Czy można podzielić ten kopiec kamyków na dwa kopce? W jednym miałyby być tylko te jasne a w drugim tylko te ciemne. Pytanie śmieszne. Oczywiście, że tak. Ale jest jeden warunek, że zaprzęgniemy do tego materię i myśl. Myśl może mieć różną postać. Może to być myśl córeczek bawiących się kamyczkami albo myśl mechaniczna, zaprogramowana w czujniku, który potrafi rozpoznać jasny lub ciemny przedmiot i zaprogramowanego, sprzężonego z nim manipulatora, który chwyci i przeniesie kamyk na właściwe miejsce. Jest to myśl mechaniczna będąca jednak owocem myśli człowieka inżyniera, konstruktora robota.   A czy zadanie to można wykonać wykorzystując wszystko, co jest dostępne poza myślą? Wykorzystując na to dowolną ilość czasu, dowolną ilość i postać energii czy zmiany takich parametrów jak ciśnienie, temperatura, wilgotność i temu podobne.   Tamtego dnia snuł dalej swoje rozważania. A teraz masz stworzyć strukturę DNA – nośnik informacji genetycznej organizmów żywych. Czy zadanie to można wykonać wykorzystując wszystko, co jest dostępne poza myślą?    Michał zamierza zadać takie pytania swojemu bratankowi, studentowi renomowanej uczelni. Planuje tą właśnie kwestię uczynić zasadniczą osią ich świątecznego dyskursu. Dla niego samego, jego osobiste przekonania w tej kwestii, stanowią fundament jego światopoglądu.   Z informacji przekazanych przez brata wie, że codzienne drogi jego syna nie wiodą go już do kościoła, dołączył do wyznawców teorii o nie istnieniu Boga, wyznawców bankructwa wiary i głosicieli potrzeby wyzwolenia się z jej pęt.   Zestaw puzzli jest Michałowi niezbędny ku temu, by bratankowi pokazać przez porównanie z czymś, czego poziom trudności jest sobie w stanie wyimaginować, poziomu złożoności, jaką niósł w sobie proces powstawania na naszej planecie pierwszych struktur DNA – nośników informacji genetycznej organizmów żywych.  Zestaw puzzli jest mu potrzebny po to, by pomóc bratankowi odpowiedzieć na pytanie, czy zadanie ich ułożenia można wykonać przy wykorzystaniu wszystkiego, co jest dostępne, za wyjątkiem myśli? Tak w zamyśle Michała puzzle mają wspomóc wyobraźnię jego bratanka.   Michał wie, że nie musi objaśniać mu różnicy w poziomach skomplikowania pomiędzy tworzeniem struktury DNA – nośnika informacji genetycznej a ułożeniem 1000 elementowych puzzli. Michał wymyślił, jak go zapytać o szansę ułożenia puzzli bez wsparcia  ze strony procesu myślenia.   Michał położy je przed bratankiem, poprosi o ułożenie ich a potem wyłączy światło w pokoju. Bratanek ma to wykonać w całkowitej ciemności. W podobnych realiach prawdopodobieństwa zapewne mogły powstawać kiedyś pierwsze struktury DNA, przy uczynionym założeniu o ich powstawaniu bez udziału myśli stwórczej.   Michał patrząc na nie podlegające zasadom zdrowego rozsądku reguły zachowania przedświątecznego tłumu, problemy brata z jego synem, a także zjawiska społeczne, których doświadczał w ostatnim okresie, nabiera przekonania, iż świat jest spowity w strumieniach czarnego światła.   W strumieniach tego fałszywego światła , to co przez wieki było czarnym dziś staje się białym.   Jego optymizmu nie budują oferowane z regałów galerii najnowszej generacji 50 calowe ekrany czarnego światła.   Czeka nas jeszcze finał. A w nim dotrą do nas rachunki latarników czarnego światła, wystawione za chwile iluzji, które nieuchronnie prowadzą nas ku zgubie – pomyślał Michał.  
    • @Annie

      Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

    • @Annie

      Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

  • Najczęściej komentowane

×
×
  • Dodaj nową pozycję...