Skocz do zawartości
Polski Portal Literacki

Rekomendowane odpowiedzi

Opublikowano

gdzie twoja wielka
kosztowna niewiadoma
tam nic po słowie

ułóż swoje rzeczy
w prostokącie na pamięć

rzeczy jak odwet za się

rzecz do prostowania się
rzecz od tłumaczenia się z nie się
rzecz do odróżnienia się od nie się
rzecz od wykazywania się progresu
rzecz do pomiaru głębokości się
rzecz od separowania się
rzecz do udawania przedsiębrania
rzecz od demonstrowania się woli wolnej

a mówi się że musi być
to coś

zgięcie blaszki i lepki papierek
pleśń na chlebie i pestka w powidłach

odwijane
mrużone pod światło
nawet diabeł
nie tkwi w szczegółach

Opublikowano

Tylko to:

zgięcie blaszki i lepki papierek
pleśń na chlebie i pestka w powidłach


Reszta przekombinowana przez się, niestety poezja w wersji filozoficznej, jak

na mój gust, po prostu się nie udała - ale warto próbować.

No i ta licha puenta oparta na przeoranym związku...

Pozdro,
:::)

Opublikowano

Nawet wielka, kosztowna niewiadoma nie jest tak bezwzględna jak autor, zrzeczowiony do cna i odsiężony ostatecznie ;)
Rzeczy jak odwet za się ?
Chyba jednak konsekwencja się, się owocujące...
Przewrotne jak diabli, po mechanicznym, lodowatym zarzeczowieniu wiersza, każdy najnikczemniejszy (ale ciepły i miękki) szczegół wita się z ulgą...

Bardzo dobre.

Jeśli chcesz dodać odpowiedź, zaloguj się lub zarejestruj nowe konto

Jedynie zarejestrowani użytkownicy mogą komentować zawartość tej strony.

Zarejestruj nowe konto

Załóż nowe konto. To bardzo proste!

Zarejestruj się

Zaloguj się

Posiadasz już konto? Zaloguj się poniżej.

Zaloguj się


  • Zarejestruj się. To bardzo proste!

    Dzięki rejestracji zyskasz możliwość komentowania i dodawania własnych utworów.

  • Ostatnio dodane

  • Ostatnie komentarze

    • @andrew   Czyta się to jak spacer przez wspomnienie - każdy obraz zatrzymuje na chwilę, ale nie zatrzymuje czasu. Piękne.  Bardzo lubię akacje :)   Ale też i wakacje. :)  Pozdrawiam. 
    • @beta_b   Życzę, abyś szła łagodnie przed siebie. Niech duch posłucha i pozwoli Ci po prostu odpocząć w tym spokoju. Wszystkiego najlepszego!
    • @Leszek Piotr Laskowski   "Czy z pustym żołądkiem twoje życie widziane też by nie zaczęło na wartości upadać?" - to ciekawe pytanie. Trafnie pokazujesz, że wiele "wielkich teorii" rodzi się w komfortowych warunkach, a prawdziwe rozumienie życia przychodzi dopiero przez jego pełne doświadczenie - z biedą, stratą i lękiem.
    • Marzenie   uwolnić się porozrywać pajęczyny rozdrapać niech krew płynie niech trzaska niech w wodę się zamienia albo w wino jak ten wiersz niech parzy w oczy kłuje z korzeniami wyrywa złe myśli w błękit nieba zamienia  
    • @Łukasz Jurczyk   Napisałeś bardzo uniwersalnie - to studium psychiki żołnierza. Czy ten fragment to pokłosie buntu w Opis? Aleksander pozwolił najstarszym i rannym żołnierzom wrócić do domu, co wywołało bunt reszty armii. Niezależnie od kontekstu historycznego, ukazany jest tu dramat żołnierza - każdego, i jest on od stuleci podobny. Okazuje się, że wybór jest trudniejszy niż rozkaz, bo wolna wola paraliżuje go - poza armią jest nikim. Słowa „w ciszy nie umiem spać” oraz ucieczka przed ciszą - to opis syndromu stresu pourazowego (PTSD). Żołnierze wybierają dalszą walkę, bo zatrzymanie się oznaczałoby konfrontację z własnymi demonami.   Bardzo ciekawe jest porównanie miłości króla do uczucia, jakim wojownik darzy „swój stary nóż”. To miłość do użytecznego narzędzia. Żołnierze zdają sobie sprawę z własnego uprzedmiotowienia, a jednak to akceptują. Wojna kradnie młodość -biologicznie ci żołnierze są jeszcze nie najstarsi, ale mentalnie są starcami. Ich serca zamieniły się w "żelazo" - stwardniały, pozbawiając ich miękkich, ludzkich odruchów. Psychologiczny, aktualny i świetny tekst! Wolność rodzi strach, Łatwiej podnieść znów włócznię. Młodzi a już starzy.
  • Najczęściej komentowane

×
×
  • Dodaj nową pozycję...