-
Ostatnio w Warsztacie
-
Tomasz.O 36
nigdy nie patrz co było
nigdy nie odwracaj za siebie wzroku
nigdy nie grzeb w tym co było
zawsze patrz przed siebie
żyj dziś
nie martw się o jutro
wtedy oprawcy wbiorą za ciebie
(przepraszam Towarzysze)
walki o równość Ich
NIGDY NiE PATRZ W LEWO
choćby Róże były tam cięte!
i na kredycie wzrosły...!!!
To zawsze był i będzie Gesindel
Choćby zielony...
0
-
-
Najczęściej komentowane w ostatnich 7 dniach
-
- 28 odpowiedzi
- 528 wyświetleń
-
- 28 odpowiedzi
- 548 wyświetleń
-
- 25 odpowiedzi
- 825 wyświetleń
-
- 23 odpowiedzi
- 414 wyświetleń
-
- 23 odpowiedzi
- 454 wyświetleń
-
_Resized_20260530_200820.thumb.jpeg.2b87f05d796429cd801df0322039767a.jpeg)
.thumb.jpg.b66daf18cc3b5c3903dff7073373af8f.jpg)
-
Zarejestruj się. To bardzo proste!
Dzięki rejestracji zyskasz możliwość komentowania i dodawania własnych utworów.
-
Ostatnio dodane
-
-
Ostatnie komentarze
-
Przez Mel666 · Opublikowano
@LessLove hahaha...daj mi czas. Zrobię krok naprzód!. Może w ślimaczym tempie, ale zawsze. I dziękuję, że zawsze mnie wspierasz! Razem z wiedźmą:) -
Przez LessLove · Opublikowano
@Mel666 No przecież nie powiesz tego, co ja bym powiedział: "Cicho, wiem" Skoro tak... to wyślij. Wiesz, że autor czasem nie potrafi docenić swojego dzieła... Serdecznie Pozdrawiam :-) -
Przez Mel666 · Opublikowano
@LessLove nie wiem nawet co powiedzieć. Dziękuję bardzo, źe wierzysz we mnie i podoba Ci się ten wiersz. Dla mnie ten jest wiersz jest procesem. Ma kilka etapów przez które czytelnik musi przejść, ale pozostawiam wszystko do interpretacji. Napisałam go również w angielskiej wersji, ale nie wysłałam do żadnego konkursu. Jeszcze raz bardzo dziękuję:) -
Przez Natuskaa · Opublikowano
Duży człowiek wklejony w mały świat, nazbyt postawny, jak na standardy, nie mieści się do małych foremek. Upychają go i pochłaniają. Naraz siła grawitacji odciska na nim piętna z czasem powstają z nich brzydkie rany. Woda, sól, mech, szczur czy jakaś maska - - jeden kilogram przytył albo schudł, lecz to go nie okrawa z wielkości, a w sposób naturalny gruntuje. Jego wnętrze ciągle jest w przepychu dla duszy, co nie znosi ciasnoty. Wciąż jest taki, jakim go dodano, a gdy się obrusza na marginesie… nie zauważysz… chyba, że pęknie naczynie, które go uwięziło, nim dotknął trawy, nim nauczył się żyć bliżej natury, bliżej siebie. -
Przez LessLove · Opublikowano
@Mel666 Chętnie zapisałbym się do Twojego fandomu, gdybym już w nim nie był od dawna. Napiszę prosto: To jest wybitny wiersz na tym forum i nie tylko tu. Bardzo bogaty artystycznie, budzący mnóstwo obrazów i myśli. W treści dramatyczny, dotykający tematu poczucia tożsamości artysty. Czy masz go również w wersji angielskiej i proponowałaś go np. w konkursach? Powinien wyłamywać drzwi redakcji i demolować biurka redaktorów. Gratuluję, Mel. Zawsze warto Cię czytać, ale to jest (arcy)DZIEŁO.Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.
(z braku wawrzynu).
-
-
Najczęściej komentowane
-
-
Wiersze znanych
-
Najpopularniejsze utwory
-
Najpopularniejsze zbiory
-
Inne
Rekomendowane odpowiedzi
Jeśli chcesz dodać odpowiedź, zaloguj się lub zarejestruj nowe konto
Jedynie zarejestrowani użytkownicy mogą komentować zawartość tej strony.
Zarejestruj nowe konto
Załóż nowe konto. To bardzo proste!
Zarejestruj sięZaloguj się
Posiadasz już konto? Zaloguj się poniżej.
Zaloguj się