Skocz do zawartości
Polski Portal Literacki

Rekomendowane odpowiedzi

Opublikowano

jest ciepło
między udami wije się życie
kłębkiem grzechów i wzruszeń z tanich gazet
fotokopie życiorysów tatuują podmiot
zasiadł do ostatniej wieczerzy z człowiekiem
bez imienia i motta, jak „i tak zdechnę, więc gdzie sens?”

ja pytam gdzie mam budować dom
i czy bomba wybuchnie u sąsiada
w sumie to terytorium wroga, dlatego
wystawię fotel na werandę i obejrzę zagładę człowieka

to będzie podniecające

Opublikowano

A mnie się tak...

W piekłe
jest ciepło
między udami wije się życie
kłębkiem grzechów i wzruszeń z tanich gazet
fotokopie życiorysów tatuują podmiot
zasiadł do ostatniej wieczerzy z człowiekiem
bez imienia i motta „i tak zdechnę, więc gdzie sens?”
pytam gdzie
mam budować dom czy bomba wybuchnie
u sąsiada to terytorium wroga, dlatego
wystawię fotel na werandę
obejrzę zagładę człowieka
to będzie podniecające


Ale to ne ma znacznia, to tylko moje czytanie.
Pozdrawiam Krzysiek

Opublikowano

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.


co to ma być?
parch?



Biały - nie wszczynaj niepotrzebnych częstotliwości...daj sobie pełen oddech i leć dalej
bazyl prost- postaraj się zachowywać przynajmniej światło w komentarzach bo Biały tutaj akurat przebija się słowem wyraźniej niż Ty jeśli chodzi o ogół o szczegół z resztą też/

bazylu jeszcze jedno nie staraj się być koniem trojańskim tego forum bo i tak za dużo tutaj już galopu z błotem /

tomek /
Opublikowano

to teraz czysto ambicjonalnie wobec tekstu
są smaki ale dałbym mu pooddychać jednak zwięzłością bardziej przemawiającą i dobitną /
czyli wg mnie / ku wyobraźni jedynie / a zrobisz z nim co będziesz uważał /


między udami wije się życie kłębkiem grzechów
z tanich gazet wzruszeń przereklamowanych
w filmach niekomercyjnych wszędzie gdzie się kręci
klisza przeskakuje zacina się miedzy stojakiem ud

pytam więc gdzie mam budować dom
i czy bomba wybuchnie u sąsiada
w sumie to terytorium wroga dlatego
wystawię fotel na werandę i będę
doglądał zagłady człowieka

to bez wstydu stanie się podniecające


wiem że odświeżyłem wiele po swojemu ale jeśli powertujesz w oryginale i poszukasz łączeń i wykluczysz niektóre zwroty to będzie przejrzyściej / pomyśl bo jest uderzenie teraz musi nastąpić reakcja /

tomek

Opublikowano

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.


co to ma być?
parch?



Biały - nie wszczynaj niepotrzebnych częstotliwości...daj sobie pełen oddech i leć dalej
bazyl prost- postaraj się zachowywać przynajmniej światło w komentarzach bo Biały tutaj akurat przebija się słowem wyraźniej niż Ty jeśli chodzi o ogół o szczegół z resztą też/

bazylu jeszcze jedno nie staraj się być koniem trojańskim tego forum bo i tak za dużo tutaj już galopu z błotem /

tomek /
że ja? no co Ty, ja jestem taki sam, tylko czasami używam innych kolorów
Opublikowano

Miło u Ciebie; wiersz i komentarze. Nie umiem nic doradzić,
stwierdzam tylko, że w każdej wersji brzmi ciekawie, nic
dziwnego, bo to przeciez zawsze Twój wiersz.
Autor jedynie wie, co jest mu w wierszu najbliższe, co chciał
w nim powiedzieć.
Serdecznie pozdrawiam
- baba

Jeśli chcesz dodać odpowiedź, zaloguj się lub zarejestruj nowe konto

Jedynie zarejestrowani użytkownicy mogą komentować zawartość tej strony.

Zarejestruj nowe konto

Załóż nowe konto. To bardzo proste!

Zarejestruj się

Zaloguj się

Posiadasz już konto? Zaloguj się poniżej.

Zaloguj się


  • Zarejestruj się. To bardzo proste!

    Dzięki rejestracji zyskasz możliwość komentowania i dodawania własnych utworów.

  • Ostatnio dodane

  • Ostatnie komentarze

    • @Toyer   Piękna metafora miłości jako filmu. Obraz "budżetowego losu", który nie pozwala na spotkanie, dobrze zderza marzenie z rzeczywistością. Bardzo podoba mi się puenta - "film wciąż grany jest w kinach naszych dusz" - melancholijnie pokazuje, że uczucie trwa nawet bez spełnienia. Znakomity tekst! 
    • Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

      @Charismafilos Tak w skrócie
    • Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

      @Charismafilos Osuwiska w rzeczy samej  to niebezpieczne zjawiska. Pozdr. :)
    • @karenka   Wiersz bardzo obrazowo opisuje to, jak gubimy się w "labiryncie życia", szukając autentyczności w świecie pełnym sztucznego światła. Motyw zacierających się stóp na piasku potęguje uczucie nieuchronnej straty. Czasem nadmiar bodźców z zewnątrz faktycznie znieczula nas na tyle, że pęka ta najważniejsza nić porozumienia. Bardzo smutna puenta. Piękny i refleksyjny tekst.
    • @Benjamin Artur iturgia Modlitwa Bonawentury Jan Romocki (1925-1944) publikacja 01.08.2008 00:12   Od rezygnacji w dobie klęski, lecz i od pychy w dzień zwycięski...       Modlitwa   Od wojny, nędzy i od głodu Sponiewieranej krwi narodu Od łez wylanych obłąkanie Uchroń nas Panie!   Od nieprawości każdej nocy Od rozpaczliwej rąk niemocy Od lęku przed tym, co nastanie Uchroń nas Panie!   Od bomb, granatów i pożogi I gorszej jeszcze w sercu trwogi Od trwogi strasznej jak konanie Uchroń nas Panie!   Od rezygnacji w dobie klęski Lecz i od pychy w dzień zwycięski Od krzywd, lecz i od zemsty za nie Uchroń nas Panie!   Uchroń od zła i nienawiści Niechaj się odwet nasz nie ziści Na przebaczenie im przeczyste Wlej w nas moc, Chryste!     Jan Romocki "Bonawentura" - Modlitwa Bonawentury zolnierzwyklety    Janek Romocki miał lat 17 kiedy napisał wiersz. Napisał ten wiersz w czerwcu w 42 roku, w czasie wojny, dwa lata po śmierci Taty - zagniecionego samochodem. Napisał ten wiersz i po wojnie Mama samotna pracowała w kościele św. Michała na Mokotowie. I przyjaźniła się z księdzem kardynałem Wyszyńskim, i temu księdzu dała ten wiersz napisany przez Janka - 17-sto letniego chłopca. (Stanisław Sieradzki, ps. '
  • Najczęściej komentowane

×
×
  • Dodaj nową pozycję...