Skocz do zawartości
Polski Portal Literacki

Rekomendowane odpowiedzi

Opublikowano

jest ciepło
między udami wije się życie
kłębkiem grzechów i wzruszeń z tanich gazet
fotokopie życiorysów tatuują podmiot
zasiadł do ostatniej wieczerzy z człowiekiem
bez imienia i motta, jak „i tak zdechnę, więc gdzie sens?”

ja pytam gdzie mam budować dom
i czy bomba wybuchnie u sąsiada
w sumie to terytorium wroga, dlatego
wystawię fotel na werandę i obejrzę zagładę człowieka

to będzie podniecające

Opublikowano

A mnie się tak...

W piekłe
jest ciepło
między udami wije się życie
kłębkiem grzechów i wzruszeń z tanich gazet
fotokopie życiorysów tatuują podmiot
zasiadł do ostatniej wieczerzy z człowiekiem
bez imienia i motta „i tak zdechnę, więc gdzie sens?”
pytam gdzie
mam budować dom czy bomba wybuchnie
u sąsiada to terytorium wroga, dlatego
wystawię fotel na werandę
obejrzę zagładę człowieka
to będzie podniecające


Ale to ne ma znacznia, to tylko moje czytanie.
Pozdrawiam Krzysiek

Opublikowano

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.


co to ma być?
parch?



Biały - nie wszczynaj niepotrzebnych częstotliwości...daj sobie pełen oddech i leć dalej
bazyl prost- postaraj się zachowywać przynajmniej światło w komentarzach bo Biały tutaj akurat przebija się słowem wyraźniej niż Ty jeśli chodzi o ogół o szczegół z resztą też/

bazylu jeszcze jedno nie staraj się być koniem trojańskim tego forum bo i tak za dużo tutaj już galopu z błotem /

tomek /
Opublikowano

to teraz czysto ambicjonalnie wobec tekstu
są smaki ale dałbym mu pooddychać jednak zwięzłością bardziej przemawiającą i dobitną /
czyli wg mnie / ku wyobraźni jedynie / a zrobisz z nim co będziesz uważał /


między udami wije się życie kłębkiem grzechów
z tanich gazet wzruszeń przereklamowanych
w filmach niekomercyjnych wszędzie gdzie się kręci
klisza przeskakuje zacina się miedzy stojakiem ud

pytam więc gdzie mam budować dom
i czy bomba wybuchnie u sąsiada
w sumie to terytorium wroga dlatego
wystawię fotel na werandę i będę
doglądał zagłady człowieka

to bez wstydu stanie się podniecające


wiem że odświeżyłem wiele po swojemu ale jeśli powertujesz w oryginale i poszukasz łączeń i wykluczysz niektóre zwroty to będzie przejrzyściej / pomyśl bo jest uderzenie teraz musi nastąpić reakcja /

tomek

Opublikowano

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.


co to ma być?
parch?



Biały - nie wszczynaj niepotrzebnych częstotliwości...daj sobie pełen oddech i leć dalej
bazyl prost- postaraj się zachowywać przynajmniej światło w komentarzach bo Biały tutaj akurat przebija się słowem wyraźniej niż Ty jeśli chodzi o ogół o szczegół z resztą też/

bazylu jeszcze jedno nie staraj się być koniem trojańskim tego forum bo i tak za dużo tutaj już galopu z błotem /

tomek /
że ja? no co Ty, ja jestem taki sam, tylko czasami używam innych kolorów
Opublikowano

Miło u Ciebie; wiersz i komentarze. Nie umiem nic doradzić,
stwierdzam tylko, że w każdej wersji brzmi ciekawie, nic
dziwnego, bo to przeciez zawsze Twój wiersz.
Autor jedynie wie, co jest mu w wierszu najbliższe, co chciał
w nim powiedzieć.
Serdecznie pozdrawiam
- baba

Jeśli chcesz dodać odpowiedź, zaloguj się lub zarejestruj nowe konto

Jedynie zarejestrowani użytkownicy mogą komentować zawartość tej strony.

Zarejestruj nowe konto

Załóż nowe konto. To bardzo proste!

Zarejestruj się

Zaloguj się

Posiadasz już konto? Zaloguj się poniżej.

Zaloguj się


  • Zarejestruj się. To bardzo proste!

    Dzięki rejestracji zyskasz możliwość komentowania i dodawania własnych utworów.

  • Ostatnio dodane

  • Ostatnie komentarze

    • @TTL Idealne ukazanie przemiany z kochającej kobiety na zniszczoną przez złe doświadczenia femme fatale, z silnie narcystyczną osobowością. Czytając ten utwór, przypomniałem sobie siebie… młodego, niedoświadczonego, który był w stanie poświęcić, oddać siebie… bezgranicznie.    Pozdrawiam serdecznie.
    • @wiersze_z_szuflady dziękuję

      Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

    • Najprzedniejszego wina kropelka, Wypadłszy z nachylonego złotego kielicha, Spłynęła po brodzie dumnego króla, Dziwiąc się pięknu jego oblicza,   Gdy tak bezładnie spadała, Zachwycając się pięknem królewskich szat, Całą jego sylwetkę ujrzała, Widokiem tym do głębi poruszona,   W jednej krótkiej chwili, Ujrzała wszystkich znakomitych gości, Monarchów i dostojników z całej Europy, Królów i arcybiskupów dostojnych,   I wielkim zapłonąwszy zachwytem, Ujrzała całą odświętnie przystrojoną izbę, Skąpaną w blasku niezliczonych świec, Okraszoną szczęśliwych biesiadników nastrojem,   Na suto zastawionych stołach, Nie zabrakło najwyszukańszych potraw, Uginały się pod ciężarem mięsiwa, A królowała niepodzielnie dziczyzna,   Widząc kunsztowne złote korony, Zdobiące je krwistoczerwone rubiny, Tak bardzo zapragnęła być jednym z nich, Towarzystwa czystego złota zażyć,   Widząc lśniące królewskie płaszcze, Najokazalszym futrem podszyte, Być któregokolwiek z nich najmniejszym włoskiem, Ośmieliła się zamarzyć skrycie,   Widząc wielkie złote misy, Zachwycona blaskiem ich skrzącym, Zapragnęła w sobie go odbić, Lecz uniemożliwił to rozmiar jej mikry,   Widząc śnieżnobiałe obrusy, Pozazdrościła im ich bieli, Zamarzyła którykolwiek z nich splamić, By na zawsze pozostać tylko z nim,   Lecz mim drgnęła króla powieka, Skończył się krótki jej czas, Była bowiem zbyt maleńka, By dłużej niż króciutką chwilę trwać,   Gdy na posadzkę spadła, W okamgnieniu się rozprysła, Przez nikogo niezauważona, Krótki żywot swój zakończyła…   Nie unieśmiertelnił jej swym piórem kronikarz, Nie znalazła się na kronik kartach, Lecz by nie pozostała zapomniana, Skreślił wiersz o niej skromny poeta...    

      Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

        Uczta u Wierzynka, obraz Bronisława Abramowicza z 1876 roku.        
    • [w odpowiedzi na wiersz "[kiedy to wszystko się wreszcie skończy]" autorstwa Michał Pawica]   kiedy to wszystko się wreszcie zacznie jeśli kiedyś się w końcu zacznie/skończymy z oduczaniem milczeniem/się od końca   bo język, który został wyrwany z tobą wciąż liczy, że jest w pełni autotomiczny odrośnie jak jaszczurce ogon: gładki, syczący, dwujęzyczny, czerwony bez białej patyny z całym arsenałem smaczków   <za/pomni o czymś takim jak ageuzja>   posmakuje ziemię - znaczy: skosztuje owoców pracy własnych rąk, które były skłonne po/święcić nienaganną aparycję pa/paznokci - to one drapały ziemię po grzbiecie z  którego za/rosło kiedyś inter/pol/e makami z surową rybą i środkiem usypiającym   po/smaku/je słowo z/ja/wy jawa - nie-sen jawa - wyspa java - język post/rzeczy/wistości ob/jawy: cisza jak makiem zasiał   od/smakuje słowo am-am ale brzmi ono jak ostatnia wola skazanego wykrzyczana za/żądana za/rządzana ost/tatni po/osiłek z maka   więc nie pytam o czym/jest ten wiersz jest jak... "zzz" bz/z/zyczenie muchy z/z/zająknięcie snu z/z/zszargane nerwy z/z/zmowa milczenia niech poezja mówi sama za siebie, niech z/z/z poetą dobierze się jak w korcu maku
    • @Berenika97 piękne! dziękuję

      Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

      @LessLove szarmanckie
  • Najczęściej komentowane

×
×
  • Dodaj nową pozycję...