Skocz do zawartości
Polski Portal Literacki

Rekomendowane odpowiedzi

Opublikowano

cóż zostanie po mnie
pełne dłonie wspomnień
drzwi zamknięte na oścież
puste miejsce przy stole
i wiatr
który czasem przyciągnie
pod okno cień
na którym spadający liść
napisze ostatni wiersz

co zostanie po wierszu
gdy przeczyta go deszcz
i nabożnie złoży
w koślawym lustrze
nekrologu

Opublikowano

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.


hmmm ale niespodziankę sprawiłes:)Zawsze czytałam Ciebie w obszerniejszych formach.Te dwa pierwsze wersy , są dobrym materiałem na klasyczny wiersz rymowany:)-tak mi sie od razu skojarzyło...Lirycznie u Ciebie,jakos tak mało mi Ciebie w wierszu...rozwin -dobrze?:)
pozdrawiam
Beata
Opublikowano

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.



Januszu przemyśl to tłustym.
...

zostanie po mnie
kawałek wspomnień
nuta smutku

ktoś zapłacze nad losem złym
na grób świeże kwiaty przyniesie
i świeczkę zapali

ręce do nieba wyciągnie
krzyknie dlaczego Boże

dni wyrwane z kalendarza
w czyichś myślach zostaną
łza wspomnienia serce zrani

to wszystko
po mnie zostanie

Januszu taki mój niedopracowany...

serdecznie pozdrawiam - żyjmy długo - Jola
Opublikowano

Nie wszystko złoto, co się świeci z góry - według mnie Januszu, to Ty

bardziej sprawdzasz się w bardziej rozdmuchanych formach, ALE ja tutaj nie widzę nic,

co by wskazywało, że gdzieś skrzypi i nie trzyma się kupy. Mi się podoba:

krótki, na temat - tyle, ile być powinno, ni więcej, ni mniej...

refleksyjny, puenta zamyka gęby

Jeśli chcesz dodać odpowiedź, zaloguj się lub zarejestruj nowe konto

Jedynie zarejestrowani użytkownicy mogą komentować zawartość tej strony.

Zarejestruj nowe konto

Załóż nowe konto. To bardzo proste!

Zarejestruj się

Zaloguj się

Posiadasz już konto? Zaloguj się poniżej.

Zaloguj się


  • Zarejestruj się. To bardzo proste!

    Dzięki rejestracji zyskasz możliwość komentowania i dodawania własnych utworów.

  • Ostatnio dodane

  • Ostatnie komentarze

    • uwielbiam kolor pelargonii na pelargoniach gdy sobie swawoli mam z pelargonii      światło na falach przepływamy przez dworzec zdrój z łabędziami     rozdzielają się  strumienie w żółtych oczach może rozdarły                
    • @LessLove   Dziękuję!  Muszę sobie teraz posłuchać - kilka razy, bo jestem wzrokowcem. :) 
    • @iwonaromaMgnienie krótkie, a cierpienie długaśne.  Jak w piosence "W życiu piękne są tylko chwile"      
    • Pan Młody   Spoglądam na nią długo, ona to czuje - widzę. Panna Młoda Osiada na mnie jego spojrzenie - gęste, odlane z twardej pewności. Zamieram u jego boku, jakby strach wrósł mi w kostki i pożarł ścieżki odwrotu. Pan Młody Tłum chciwie spija chwile, w kryształach wibruje gwar. Przytulam ją mocno do siebie, by wrosła w mój cień.   Panna Młoda   Kolejny toast. Rozdaję uśmiechy, dusząc się z wolna w klatce splecionej z oklasków i spojrzeń. Pan Młody   Zamykam jej dłoń w swojej, kciukiem oswajam chłód skóry. Jak posłusznie dziś błyszczy na jej palcu złoto. Panna Młoda   Moja dłoń opada jak zwiędły liść. Zimny kruszec ciągnie w głąb ziemi. Jeśli zastygnę, niczym rzeźba wycięta z lodu, może nawet nie pojmie, że we mnie nikogo nie ma.  
    • @Alicja_Wysocka   Uderzyło mnie to "na łeb na szyję" - to pewien rodzaj lotu. Środek bywa bezpieczniejszy, ale chyba mniej pamiętany.   "Za mało na wiersz, za dużo na myśl" - a dla mnie akurat w sam raz. To zdanie samo w sobie jest poetyckie. I to zapisane w nocy, między snem a jawą - teksty stamtąd mają inną wagę. Fajnie, że wstałaś. Takie rzeczy czekają tylko chwilę.   Serdecznie pozdrawiam. :)   
  • Najczęściej komentowane

×
×
  • Dodaj nową pozycję...