Skocz do zawartości
Polski Portal Literacki

Rekomendowane odpowiedzi

Opublikowano

piękny wiersz Aniu! przepiękny!
technicznie bez zarzutu, równo bez jakichkolwiek drżeń. a treść? wzrusza po ludzki mówiąc. ciekawe symbole: "inne" i "lepsze miasto", "nierozstawać" - do przemyśleń, moich jako odbiorcy, oczywiście... a puenta aż wbija się trzema kolorami w wyobraźnię!
bardzo bardzo Twój wiersz Aniu! pozdrawiam ciepluśko :)))

Opublikowano

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.


wg mnie właśnie taki zapis dokładniej odda, to co "poeta miał na myśli" :)
poezja rządzi się własnymi prawami i jeśli umiejętnie się je stosuje, są do przyjęcia i potrafią zachwycić
Twoje zachwycają
piękny wiersz Aniu
pozdrawiam serdecznie
Grażyna
Opublikowano

Jacku drogi: serdeczności! Dzięki za sugestie! Znasz mój styl i poetykę tych wierszy! Kiedy jest dwa razy "i", znaczy, że tak musi być! Czytaj wiersz na głos:) Bardzo dziękujemy za czas: Para i wierszyk!

Opublikowano

Aniu, bardzo rzadko komentuję wiersze tutaj publikowane. Mam swoje powody. Ale są wiersze, których nie można minąć bez słowa, Twój zaskoczył mnie bardzo, bo bardzo dobry. Liryka i forma, która do mnie przemawia.
Co do marudzenia: w czwartym wersie pierwszej zwrotki usunąlbym to pierwsze :"mieście". Ta uwaga absolutnie nie umniejsza klasy Twojego wiersza.
Serdecznie pozdrawiam
Janusz

Jeśli chcesz dodać odpowiedź, zaloguj się lub zarejestruj nowe konto

Jedynie zarejestrowani użytkownicy mogą komentować zawartość tej strony.

Zarejestruj nowe konto

Załóż nowe konto. To bardzo proste!

Zarejestruj się

Zaloguj się

Posiadasz już konto? Zaloguj się poniżej.

Zaloguj się


  • Zarejestruj się. To bardzo proste!

    Dzięki rejestracji zyskasz możliwość komentowania i dodawania własnych utworów.

  • Ostatnio dodane

  • Ostatnie komentarze

    • Nigdy nie pokona ciemność światła kłamstwo prawdy płacz uśmiechu   Zdrada miłości samotność czegoś co zwie się dom niewola wolności   Głupota mędrca zła wola dobra niewiara wiary hałas ciszy   I co najważniejsze nicość życia nie pokona bo jest zbyt ważne
    • „Szanujmy się”   Ruski zęby szczerzy, choć boi się sam siebie, Ukrainiec, po kawałku, widzi się już w niebie. Niemiec swoją dyscypliną tkwi w kompleksie wyższości, Włoch — to śpiew i wino, w życiowej próżności.   Francuz opór stawia, wciąż na barykadzie, Hiszpan, leń, na plaży w słońcu wciąż się kładzie. Anglik gardzi byciem w Europy nacjach, z Irlandią w niezgodzie i w przeciwnych racjach.   Węgier, choć malutki, wielkim się uważa, Polak wciąż na wszystkich o coś się obraża. Portugalczyk z Czechem prawie się nie znają, to i źle o sobie nie opowiadają.   Kraje Skandynawii, jakby z innych światów, za Bałtykiem żyją, z dala Euro-bratów. Belgowie z Duńczykami Holendrów nie lubią, bo przez zapach tulipanów w kierunkach się gubią.   Cygańskie plemiona, Rumun z Bułgarem, żyją duchem lenia, z wakacyjnym czarem. Austriak Chorwatowi przygrarza paluchem, by się nie pchał do niego ze swym pustym brzuchem.   Wszyscyśmy ludnością Europy wielkiej, gdzie różnice kultur oraz wierzeń wszelkich, gdzie miłości piękno winno zapanować — trzeba tylko trochę bardziej się szanować!   Leszek Piotr Laskowski
    • @Kwiatuszek   Bardzo ciekawie napisałaś. Metafora drogi zamiast ścieżki - to rozróżnienie samo w sobie niesie ciężar doświadczenia. Podoba mi się też kontrast między "ześlizgiwaniem się" a "wspinaniem" - oddaje naturalną nieliniowość duchowego rozwoju. Pozdrawiam
    • @karenka    Czytając te wersy, można dosłownie przenieść się do tamtych dni - poczuć zapach lawendy, zobaczyć łany zbóż i maki. Piękny i niezwykle wzruszający wiersz. Bije z niego ogromna miłość i tęsknota, którą ubrałaś w tak czułe słowa.
    • @aniat.   Bardzo zmysłowy,  subtelny wiersz - podoba mi się ta cisza budowana dźwiękami (cmokanie jeziora, trzepot ważki). Czuć w nim chwilę zatrzymaną w kadrze.
  • Najczęściej komentowane

×
×
  • Dodaj nową pozycję...