Skocz do zawartości
Polski Portal Literacki

Na drodze

Krzysztof_Kurc
 Udostępnij

Rekomendowane odpowiedzi

Bachencja_S.

Bachencja_S.

Opublikowano
Opublikowano

Ciało z blizną po duszy oddamy temu, kto przed nami, wtedy ten, kto za nami - duszę zwróci.... :)
Wiersz jest bardzo ładny.
Moją zaś duszę szczególnie poruszył ten fragment:
"z pamięci spływa
zawsze pytaniem
dlaczego
ciepła kropla"
bo....tyle prawdy zawiera....
Właśnie.... Ta kropla jednak pozostaje ciepła....
To jest cud, który zdziałał upływający czas-hohsztapler.....
Chyba hochsztapler?
Może jeszcze inaczej?
Za późno, żeby sięgnąć do słownika. Nie chce mi się.
Dobranoc. I proszę jeszcze coś napisać koniecznie.
:)

Judyt

Judyt

Opublikowano
Opublikowano

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.



Najważniejsze jest to co chcesz zobaczyć sama.
Ja tylko mogę próbować opowiedzieć coś po swojemu,
cieszę się jeśli tekst jest obrazem budzacym zaciekawienie.

Pozdrawiam Judyto ciepło
Krzysiek
jest wspaniale- ale skromniś,
widzę po swojemu- pewnie, że tak
opowieść nie budzi zaciekawienia- to małostkowe,
jest godna... , J.wzajemnie z mocą

Jeśli chcesz dodać odpowiedź, zaloguj się lub zarejestruj nowe konto

Jedynie zarejestrowani użytkownicy mogą komentować zawartość tej strony.

Zarejestruj nowe konto

Załóż nowe konto. To bardzo proste!

Zarejestruj się

Zaloguj się

Posiadasz już konto? Zaloguj się poniżej.

Zaloguj się
 Udostępnij
Tematy


  • Zarejestruj się. To bardzo proste!

    Dzięki rejestracji zyskasz możliwość komentowania i dodawania własnych utworów.

  • Ostatnio dodane

  • Ostatnie komentarze

    • Dekaos Dondi
      Fragment

      Przez Dekaos Dondi · Opublikowano

      Ciemność zapada bardzo szybko. Nagle jestem gdzie indziej. Zdążyłem uciec, lub raczej to coś mi pozwoliło. Widzę znowu ten sam cień. Jego źródło zostawiłem na zamglonym horyzoncie. Skrawki mroku krążą między drzewami, by po chwili zniknąć   Co za ładny sad, rześkie powietrze, nasycone zapachem słodkich owoców, pomarańcz, śliwek i jabłek.    Nieopodal wirują dźwięcznie, tancerki na łąkowej scenie. Upleciona z porannej mgły, gdzie krople rosy, niczym kryształowe latarnie, migoczą cicho szeptane lśnienia.   Oświetlona poświatą w kształcie pięciolinii oraz dźwięcznych nut, sama w sobie jest dziełem sztuki.    Pszczoły w kolorowych sukienkach, nakładają łyżeczkami wyrzeźbionymi z wosku, odrobinki miodu do maleńkich kubeczków, wyżłobionych w mroźnych sopelkach.   Strumyk przezroczysty tak bardzo, że widać przez niego myśli ryb, unosi wilgotną ożywczą wstęgę ukośnie do zielonej falującej trawy. Srebrzysty wąż pląsa na wszystkie strony, opłukuje drzewa i mnie, z cuchnącego brudu.    Jestem wewnątrz, lecz mogę oddychać. Nawet lepiej niż powietrzem. Słyszę skowronka. Siedzi na fali wznoszącej. Dosięga śpiewem daleki brzeg. Klucz wiolinowy z armią nut, drąży tunel do błękitnego brzmienia muzyki. Kapią stamtąd, odrobinki słodkiego, do nieprzytomności piołunu.   Po drugiej stronie horyzontu widzę następny. Muszę sprawdzić, co jest za nim. Pod sklepieniem umysłu szybują niewiadome. Obijają niewidoczne ścianki, niczym fruwające ćmy. Żeby tylko nie przylgnęły wygodnie do światła, zgłębiając złudną istotę sensu    
    • Migrena
      ich samochód

      Przez Migrena · Opublikowano

      @wiedźma   ja Ciebie też pozdrawiam i bardzo serdecznie dziękuję:)   wszystkiego dobrego:)    
    • violetta
      Kołysanka

      Przez violetta · Opublikowano

      @Poet Ka marzą się krągłości co owiną:)
    • Poet Ka
      Kołysanka

      Przez Poet Ka · Opublikowano

      @Charismafilos bardzo udane akrobacje:)
    • Mitylene
      Zapętlenie

      Przez Mitylene · Opublikowano

      @Wochen karuzela uczuć i emocji przeplata się w wersach.

  • Najczęściej komentowane

×
×
  • Dodaj nową pozycję...