Skocz do zawartości
Polski Portal Literacki

Rekomendowane odpowiedzi

Opublikowano
bo nie chcę być rzepem ani pokrzywą
tym bardziej wilczą jagodą


w Twoje ręce oddam smutek
przyjmiesz jak dobrą monetę
wierzę Ty jeden potrafisz
pokrzywę pogodzisz z rzepem

na nowo pragnę odzyskać
w oczach diabliki wygasłe
radość światu przekazać
jak garść monet z pomysłem

na kupno pamiątki z wczasów
kompletu praktycznych kluczy
co raj na ziemi otworzą
by strach się po niej nie włóczył

ze strachem odejdą w nieznane
smutki i troski obrzydłe
pragnę w ich miejsce radości
prawdziwej jak chleb z powidłem

gdy zło nie znajdzie pożywki
maki zakwitną w ogrodach
zatrzymam je w ciepłych dłoniach
szepnę-
ważna jest miłość i zgoda

tyle cudów dookoła
głupotą ich nie zniweczę
bo Ty
wnosisz wiarę w człowieka
każąc mi pisać wiersze
Opublikowano

Waleczna jestem pod wrażeniem, ależ to pozmieniałaś i jaka piękna poezja z tego powstała. Masz TY Kobieto talent, co do wiersza na pochwałę zabrakło w krtani słów.

Naucz mnie tak pisać!!!!!!

serdecznie i cieplutko

be

Opublikowano

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.


kochana bestyjo, rozpuszczam się pod wpływem słów Twoich,
czuję się rozpieszczana :)
jak 'załuważyłeś", próbuję ci pokazać co i jak zmieniać, żeby zachować rytm i rym. ale jak widzisz, sama jestem w początkującej fazie owego pisania
ukłoniki
W
Opublikowano

Jak Magdalena mówi już Poetka to znaczy, że nią jesteś , gdyż do dziś to dla mnie zagadkowa istotka, ale wie co w poezji powinno drzemać, bo czyta zawsze duszą i jej słowa są zazwyczaj trafne. Kiedyś w to nie wierzyłem jednak to był błąd

serdecznie WALECZNA


be

Opublikowano

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.


Eliko, proszę powiedz co to i gdzie te zgrzyty chrobliwie zazdrosne
a przegonię je precz!!!


Jagodo, w komentarz się wkradła w słowo 'chrobliwie' literówka - miałoby być chorobliwie.
Kursywa w tym wierszu - to chyba puenta :) wychodząca do wiersza - prolog- czyli skąd bierze się napisanie utworu. Gdzie chorobliwie - przyznam szczerze, że wyczuwam w tym nazwaniu pokrzywą - unikam takich klimatów tym bardziej interpretacji, jak ognia smokiem płonącego. Nie chcę bardziej w to wnikać. Świetnie rzeczywiście z dużą poetycką techniką pisarską napisany utwór i siłą twórczą przekonywania do własnych racji, refleksji z potencjałem energii - prawie masowym :)).

Serdecznie i pozdrawiam
Opublikowano

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.


Eliko, proszę powiedz co to i gdzie te zgrzyty chrobliwie zazdrosne
a przegonię je precz!!!


Jagodo, w komentarz się wkradła w słowo 'chrobliwie' literówka - miałoby być chorobliwie[/.
Kursywa w tym wierszu - to chyba puenta :) wychodząca do wiersza - prolog- czyli skąd bierze się napisanie utworu.
Gdzie chorobliwie - przyznam szczerze, że wyczuwam w tym nazwaniu pokrzywą - unikam takich klimatów tym bardziej interpretacji, jak ognia smokiem płonącego. Nie chcę bardziej w to wnikać. Świetnie rzeczywiście z dużą poetycką techniką pisarską napisany utwór i siłą twórczą przekonywania do własnych racji, refleksji z potencjałem energii - prawie masowym :)).

Serdecznie i pozdrawiam

właśnie dobrze interpretujesz, plka jest chorobliwie uczulona na swoje zachowanie,
parzy słowem, czepia się, czyni nie zgodnie z sumieniem a tak chciałaby,odmiany, bo smuci ja takie zachowanie, skąd taka zmiana? właśnie skąd....
bardzo dziękuję, za uświadomienie pewnych spraw nieświadomych..
ale tak już jest, zresztą już chyba o tym pisałam, albo czytałam,:p tak łatwo popaść w samozachwyt:P
słoneczności
Opublikowano

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.


ooo jakże sie ciesze, a;e..
sznuróka wypadła z dziurki
wybywam na jakiś czas
słoneczka, cudnych dni, weny i czego tylko życzysz sobie ,Szanowny Mareczku, niech się spełni, koteczku
wilczyca w lasy idzie :P
ciągnie....

Jeśli chcesz dodać odpowiedź, zaloguj się lub zarejestruj nowe konto

Jedynie zarejestrowani użytkownicy mogą komentować zawartość tej strony.

Zarejestruj nowe konto

Załóż nowe konto. To bardzo proste!

Zarejestruj się

Zaloguj się

Posiadasz już konto? Zaloguj się poniżej.

Zaloguj się


  • Zarejestruj się. To bardzo proste!

    Dzięki rejestracji zyskasz możliwość komentowania i dodawania własnych utworów.

  • Ostatnio dodane

  • Ostatnie komentarze

    • @violetta Czyli póki co nie bardzo wiadomo.
    • @Rafael Marius pani doktor stwierdziła, że za wczesnie przyszłam, że powinnam, gdy skończę antybiotyk, odczekam tydzień i dopiero, no ale dała mi do zrobienia morfologię, mocz, USG podbrzusza, bo coś mi z prawej strony lekko boli, może ginekolog powinien sprawdzić:) może to efekt tych zabiegów, na wszelki wypadek biorę diclo duo lekki na parę dni, żeby sprawdzić, bo może to biodro:) jak nie urok :) osłuchała mi płuca, są czyste, zmierzyła ciśnienie, jest książkowe. W sanatorium mierzyłam codziennie, było w normie. Morfologia wykaże czy jest stan zapalny, w razie czego mamy sor w szpitalach. Nie wiem co to może być, wyrostek mam wycięty, dlatego oczyszczam jelita, także jestem na detoksie. Na jutro na śniadanie sałatka z marchewki i jabłka, później zielone smoothie i same warzywa gotowane i duszone. :) znam fajne przepisy i całodniowe jedzenie co zrobić na detoks, moja inwencja twórcza pracuje codziennie:)
    • Wbiły mi się w mózg różowe okulary.   Wewnątrzczaszkowe malinowe krwawienie.   Świat zsiniał cały.   Skalpel się uśmiecha mruga rozedrganymi oczyma niespełnione dłonie kreska od ucha do ust   Termometr podskórny żyły jak gejzery czuję oddychający puls   Antybiotyk głaszcze głowę śpiewa kołysankę do snu.   Dźwięk - Szmaciany lek
    • @wiedźma Siostro, kocham Twoje komentarze:). Chciałam zeby ten wiersz byl odbierany na kilku płaszczyznach.  W zależności od wrażliwości.  Cieszę się,  że to mi się chyba udało. @Berenika97 bardzo dziękuję...odczytujesz zawsze warstwa po warstwie to o czym pisze :)
    • Czytam brajlem ciszę po burzy Pioruny na twarzy przestały grzmieć W skórzanej lustra oprawie Ostatni rozdział pokruszył deszcz Pioruny na twarzy przestały grzmieć Kropki zbieram usiane na ustach Ostatni rozdział pokruszył deszcz Niewidomy dotyk z policzków zszedł Kropki zbieram usiane na ustach Szeleszczą chłodnawym szkłem Niewidomy dotyk z policzków zszedł Zamknął oczy w impregnowany dzień Szeleszczą chłodnawym szkłem Na obojętnej drewnianej podłodze Zamknął oczy w impregnowany dzień Brokatowymi łzami i odbiciem dłoni Na obojętnej drewnianej podłodze W skórzanej lustra oprawie Brokatowymi łzami i odbiciem dłoni Czytam brajlem ciszę po burzy
  • Najczęściej komentowane

×
×
  • Dodaj nową pozycję...