Skocz do zawartości
Polski Portal Literacki

Rekomendowane odpowiedzi

Opublikowano

Pochylam się do przodu. Za bardzo. Opieram
łokieć na zgiętym kolanie i wtulam głowę
w swoją dłoń. Czarne tło, tkwi we mnie.
Przędę je wokół siebie, wokół każdej kobiety.

Siedzisz w nim tak swobodnie. Oczekujące ciało
i żadna twarz, twarz jeszcze przed aktem
wymazana z pamięci. Znam koniec.

Twoja ciepła dłoń dotknie mojego policzka
i tak się zacznie; wejdę w noc topionych gwiazd.




Edward Munch "Mężczyzna i kobieta", 1898

Opublikowano

link:

www.munch.com.pl/Munch-1895-1903/edvardmunchmczyznaikobietaolejnaptnie602x100cmkolekcjarasmusameyerabergennorwegia.html

do wklejenia:

"www.munch.com.pl/Munch-1895-1903/edvardmunchmczyznaikobietaolejnaptnie602x100cmkolekcjarasmusameyerabergennorwegia.html"


---------------

Witaj, Bo:))

dziś mocno erotycznie u Ciebie, bardziej, niż ja to widzę.
sama esencja.

Czarne tło, tkwi we mnie.
Przędę je wokół siebie, wokół każdej kobiety.

Siedzisz w nim tak swobodnie. Oczekujące ciało
i żadna twarz, twarz jeszcze przed aktem
wymazana z pamięci. Znam koniec.


- świetne.

pozbyłabym się paru zaimków, a zdecydowanie tego przy "swoją dłoń".

tekst przechodzi tym razem z opisowego stosowanego przez kilka ostatnich do mentalnego, który pamiętam z dawniejszych. jestem absolutnie "za" czytaniem Twoich wierszy.

Pozdrawiam poświątecznie :))
/b

Opublikowano

Łokieć, kolano, głowa, dłoń, ciało, twarz, twarz, dłoń, policzek...lekcja na modelu anatomicznym ? ; ) I jeszcze kiczowata " noc topionych gwiazd "...
Zaczynam zapominać, że potrafisz dobrze pisać.

Opublikowano

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.



"Czarne tło, tkwi we mnie.
Przędę je wokół siebie, wokół każdej kobiety"- poetycki cycuszek,
reszta musiała być właśnie taka, kto tego nie widzi, nie widzi,pozdrawiam
Opublikowano

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.



Przyznam się szczerze Bogusiu, że nie znałam tego obrazu i jak przeczytałam wiersz bez niego wydał mi się dość... obojętny (?) hm
Kliknęłam jednak w odpowiedni link i wszystko się zgadza :))
Lubię sposób w jaki patrzysz na obrazy Muncha
Opublikowano

bez czy z obrazem - lubię takie pisanie;)
może faktycznie za dużo części ciała, ale ja się nie mogę do tego przyczepić, za bardzo lubię również anatomię;)
dobry wiersz
pozdr noworocznie:)
aga

Jeśli chcesz dodać odpowiedź, zaloguj się lub zarejestruj nowe konto

Jedynie zarejestrowani użytkownicy mogą komentować zawartość tej strony.

Zarejestruj nowe konto

Załóż nowe konto. To bardzo proste!

Zarejestruj się

Zaloguj się

Posiadasz już konto? Zaloguj się poniżej.

Zaloguj się
  • Zarejestruj się. To bardzo proste!

    Dzięki rejestracji zyskasz możliwość komentowania i dodawania własnych utworów.

  • Ostatnio dodane

  • Ostatnie komentarze

    • Krąg życia.  Pomyśl czasami przez chwilę, gdy strach zagląda ci w oczy, Nie sądź, że jesteś herosem, co ponad losem kroczy. Życie nikogo nie omija, każdemu wyznacza swój czas, Bo jeden jest krąg istnienia, który prowadzi nas. Rodzisz się- jesteś skarbem długo wyczekiwanym, Najbardziej przez matkę i ojca na świecie kochanym. Prowadzili cię przez życie, bezbronne, małe dziecię, Chcąc uchylić ci nieba w tym niełatwym świecie. Ich miłość jest pierwszą drogą, którą podążasz przez lata.. A dziś spójrz, też jesteś rodzicem i dla swoich dzieci żyjesz. Ten sam blask wielkiej troski w swoich oczach kryjesz. Chcesz odsunąć od nich smutek, rozproszyć każdy cień, Oddajesz im swoje serce, swój czas i każdy dzień. Zerknij czasem na rodziców, których lata pochylają: Na matkę, której czas plecy ugina , na ojca, któremu kroki zwalniają. Kiedyś tak silni i hardzi, dziś sami wsparcia szukają, Oni nie proszą o cuda, lecz o obecność, gdy życie boli. To oni cię nieśli, gdy świat był zbyt ciężki dla twoich dłoni. Tak właśnie krąg życia się toczy, niezmienny od zarania lat. Dziecko, rodzic, dziadek i babcia, każdy sam przemierza ten świat. Przyjdzie jednak dzień, gdy staniesz w tym samym rzędzie, Gdy wiek odbierze ci siły i drżenie w dłoniach przybędzie. Nie bot ani robot ogrzeją cię w chłodzie samotności, Lecz ludzkie serce, które pamięta dar prawdziwej miłości. Bo nie algorytm daje życie, lecz rodziców oddanie i trud. To ich miłość jest ziarnem rzuconym w ziemię ludzkich dni, Z którego wyrasta człowiek, co kocha, pamięta i śni.To ona zamyka krąg życia i trwa, gdy wszystko inne przemija.  
    • @Whisper of loves rainFajnie zgrzyta i z sensem :)
    • @LessLove, dziękuję :)
    • @andrew Dziękuję. Być może właśnie dlatego próbujemy ten kod odczytać – bo każdy nosi w sobie jego fragment. Pozdrawiam serdecznie! :)
    • @Berenika97Powódź od nadmiaru wszystkiego. Toniemy wszyscy, każdy na swój sposób. Każdy  trochę inaczej, ale łatwo nie zauważyć, że woda ciągle się podnosi. Pozdrawiam serdecznie :)
  • Najczęściej komentowane

×
×
  • Dodaj nową pozycję...