Skocz do zawartości
Polski Portal Literacki

Rekomendowane odpowiedzi

Opublikowano

Pochylam się do przodu. Za bardzo. Opieram
łokieć na zgiętym kolanie i wtulam głowę
w swoją dłoń. Czarne tło, tkwi we mnie.
Przędę je wokół siebie, wokół każdej kobiety.

Siedzisz w nim tak swobodnie. Oczekujące ciało
i żadna twarz, twarz jeszcze przed aktem
wymazana z pamięci. Znam koniec.

Twoja ciepła dłoń dotknie mojego policzka
i tak się zacznie; wejdę w noc topionych gwiazd.




Edward Munch "Mężczyzna i kobieta", 1898

Opublikowano

link:

www.munch.com.pl/Munch-1895-1903/edvardmunchmczyznaikobietaolejnaptnie602x100cmkolekcjarasmusameyerabergennorwegia.html

do wklejenia:

"www.munch.com.pl/Munch-1895-1903/edvardmunchmczyznaikobietaolejnaptnie602x100cmkolekcjarasmusameyerabergennorwegia.html"


---------------

Witaj, Bo:))

dziś mocno erotycznie u Ciebie, bardziej, niż ja to widzę.
sama esencja.

Czarne tło, tkwi we mnie.
Przędę je wokół siebie, wokół każdej kobiety.

Siedzisz w nim tak swobodnie. Oczekujące ciało
i żadna twarz, twarz jeszcze przed aktem
wymazana z pamięci. Znam koniec.


- świetne.

pozbyłabym się paru zaimków, a zdecydowanie tego przy "swoją dłoń".

tekst przechodzi tym razem z opisowego stosowanego przez kilka ostatnich do mentalnego, który pamiętam z dawniejszych. jestem absolutnie "za" czytaniem Twoich wierszy.

Pozdrawiam poświątecznie :))
/b

Opublikowano

Łokieć, kolano, głowa, dłoń, ciało, twarz, twarz, dłoń, policzek...lekcja na modelu anatomicznym ? ; ) I jeszcze kiczowata " noc topionych gwiazd "...
Zaczynam zapominać, że potrafisz dobrze pisać.

Opublikowano

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.



"Czarne tło, tkwi we mnie.
Przędę je wokół siebie, wokół każdej kobiety"- poetycki cycuszek,
reszta musiała być właśnie taka, kto tego nie widzi, nie widzi,pozdrawiam
Opublikowano

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.



Przyznam się szczerze Bogusiu, że nie znałam tego obrazu i jak przeczytałam wiersz bez niego wydał mi się dość... obojętny (?) hm
Kliknęłam jednak w odpowiedni link i wszystko się zgadza :))
Lubię sposób w jaki patrzysz na obrazy Muncha
Opublikowano

bez czy z obrazem - lubię takie pisanie;)
może faktycznie za dużo części ciała, ale ja się nie mogę do tego przyczepić, za bardzo lubię również anatomię;)
dobry wiersz
pozdr noworocznie:)
aga

Jeśli chcesz dodać odpowiedź, zaloguj się lub zarejestruj nowe konto

Jedynie zarejestrowani użytkownicy mogą komentować zawartość tej strony.

Zarejestruj nowe konto

Załóż nowe konto. To bardzo proste!

Zarejestruj się

Zaloguj się

Posiadasz już konto? Zaloguj się poniżej.

Zaloguj się
  • Zarejestruj się. To bardzo proste!

    Dzięki rejestracji zyskasz możliwość komentowania i dodawania własnych utworów.

  • Ostatnio dodane

  • Ostatnie komentarze

    • „Bajkowy świat”   Tak chciałoby się powrócić w beztroski dzieciństwa czas, o drabinie lat zapomnieć i znów zaczarować świat.   Uwierzyć w żabią królewnę w płaszczu z kaczeńców i ros, na głowę włożyć donicę, by rycerz odnalazł swój los.   Iść zgładzić smoka srogiego, dłoń swej wybranki odzyskać, nie lękać się żadnych zaklęć, różą w jej oczach rozbłysnąć.   Zbudować z krzeseł i koców piękny, podniebny żaglowiec, by kraść skarby z wysp piratów, gdzie nie dotarł żaden człowiek.   Nosić w kieszeni dwa świerszcze, z kotem pogadać na płocie i poczuć osiki dreszcze w słonecznym, sierpniowym złocie.   Gdy mama z progu zawoła na obiad pachnący latem, w złotym powozie powrócić, z wyglądu – groźnym piratem.   Wspiąć się na grzbiet wielkiej chmury, co płynie białym okrętem, spoglądać na ziemię z wysoka pomiędzy gwiazd firmamentem.   Patyk zamienić w różdżkę, co wszelki smutek odgania, i z dziecięcą, dziką odwagą zasiąść z mamą do śniadania.   Czas biegnie, świat się odmienia, w lustrach twarze coraz bledsze, lecz w sercu wciąż żyją baśnie i sny najmądrzejsze, najlepsze.   Bo kiedy gaśnie dzieciństwo, nie musi umierać marzenie – kto nosi je wiernie w sercu, ten je zamienia w spełnienie.   Leszek Piotr Laskowski
    • Żyję w ciągłym strachu, jak ten liść na wietrze, że mnie dziś opuścisz, że ktoś będzie lepszy.   Żyję przestraszona przy każdym konflikcie, że już sobie pójdziesz i co dobre zniknie.   Ref: Tyle we mnie strachu i tyle pragnienia, spróbujmy zawiązać nić porozumienia.   Tyle we mnie strachu, tyle niepewności. Jak spokój odzyskać i życie uprościć?   Jak masz pójść, to pójdziesz. Wpływu na to nie mam: czy mnie w środku kochasz, czy to są złudzenia.   Ref: Tyle we mnie strachu i tyle pragnienia, spróbujmy zawiązać nić porozumienia.   Ale potrzebuję, choć dziś drżę niepewnie: ufać więcej światu. wierzyć w samą siebie.   I to może po to los nas pokierował, żebym spróbowała stworzyć się od nowa.
    • @entracte Pozwolenie i rozkaz jednocześnie. Czasem warto pozwolić sobie na taki luksus ;) jak odłożenie obowiązków i otwarcie wyobraźni. Bardzo podoba mi się fraza " pomarnuj czas", który można w dosłowności zmarnować na marzenie, ciszę czy na przerwę spektaklu życia.
    • @Stukacz bardzo udana aranżacja i świetny tekst. Pozdrawiam z uśmiechem;)
    • @Berenika97

      Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

  • Najczęściej komentowane

×
×
  • Dodaj nową pozycję...