Skocz do zawartości
Polski Portal Literacki

Rekomendowane odpowiedzi

Opublikowano
ludzie
ziarna piasku
dalej im do siebie niż do gwiazd


przenikać
w zgłębianiu dostrzec
toczyć
z logiką współtworzenia

mozolnie
przenosić góry
ziarnko
po ziarnku pieszczotliwie

aż wydma zaśpiewa
Opublikowano

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.


przyciągnął mnie tytuł, gdyż wprowadzam go w życie z różnym skutkiem i mam nadzieję że nauka nie na marne:)
dalej również się nie zawiodłem, no może poza "pustynią świata"
skromnie i z rozwagą można stworzyć coś i o to chodzi:)
pozdrawiam
r
Opublikowano

nie chciałam
pierwsza
ale musiałam
:))
podchodzę, podchodzę, chociaż już znam
:))
i patrzę sobie i słucham tej śpiewającej wydmy
i buch w nią! i mandat płacę, bo wydmy są pod ochroną
tak se gadam gadam żeby łzy osuszyć
:*

Opublikowano

ilu ludzi tyle światów w ludzkim świecie.
odnoszę wrażenie, że dwie czterowersowe strofy konkurują ze sobą, względnie uzupełniają się. pierwsza zakotwiczona w sferze sekularnej, a druga w sferze mistycznej (czy jak by je tam nazwać :)).
ostatni wers byłby w tym układzie podsumowaniem całego procesu.
tak mi się to widzi :).

kłaniam się i pozdrawiam.

Opublikowano

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.


przyciągnął mnie tytuł, gdyż wprowadzam go w życie z różnym skutkiem i mam nadzieję że nauka nie na marne:)
dalej również się nie zawiodłem, no może poza "pustynią świata"
skromnie i z rozwagą można stworzyć coś i o to chodzi:)
pozdrawiam



r
Dziękuję za czytanie i słuszną uwagę. Poprawiłam, tak dużo lepiej, mniej "pompy", skromniej.
Najlepiej zacząć od siebie choć to nie takie łatwe jak się wydaje, prawda?
Uczyć się również drugiego; próbować rozumieć, umieć znaleźć się w jego skórze.
Dość z mojej strony nuty dydaktycznej, obiecuję, że się poprawię.
Serdeczności
- baba
Opublikowano

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.


Ale co sobie posłuchałaś, Magdusiu, to posłuchałaś!
Ona śpiewa bardzo głośno, dla niektórych chropowato,
trochę podobny odgłos do lecącego odrzutowca.
Jak zwykle jesteś i jesteś rozbrajająco ochocza
do niesienia otuchy i radości.
Kocham takie pisanie!
Ściskam, dziękuję do n-tej,
- baba
Opublikowano

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.


od wrrrrr do ugryzienia jeden krok :)))
a tak poza końkursem to wr to dechy niejakiego miasta Radomia
za nadużycie Izby Baby przepraszam więcej grzechów nie pamiętam:))
Nadużycia nie było i nie będzie, włączę się niegrzecznie do Waszej konwersacji:
a co to za dechy w pięknym Radomiu? Scena jakaś?
Pozdrawiam
- baba
Opublikowano

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.


Marcinie B! Bardzo dziękuję za sugestię, poprawiłam, znaczy się wywaliłam pustynię świata,
moim zdaniem jest dużo lepiej. Bardzo lubię krytyczne uwagi, bo z jednej strony
świadczą o wnikliwym czytaniu, z drugiej pomagają mi w dopracowaniu wiersza.
Dziękuję, serdecznie pozdrawiam
- baba
Opublikowano

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.



o "pustyni świata" wiedzą kobiety! chłopy tam nie mają wstępu!
ja nie powiedziałam, przepraszam!
:P
Dzięki Taruniu, jednak nie musimy się tak odkrywać,
niech to zostanie między nami! Fakt!
Cmoczki
- ba
Opublikowano

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.


Dziękuję, miło mi niezmiernie! Tak nawiasem mówiąc; mam czasem ochotę napisać wiersz
ze znakami interpunkcyjnymi, mam jednak wielki kłopot w umieszczaniu we właściwych
miejscach kropek, przecinków, nie mówiąc już o myślnikach stosowanych w dialogach.
W razie czego, poproszę Cię o pomoc i z góry dziękuję.
Najserdeczniej pozdrawiam
- baba
Opublikowano

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.


Bardzo mi miło, że tak uważasz, to takie przyjemne odczucie, kiedy ma się świadomość,
że KTOŚ się "wczytał" w wiersz i wyłuskał co najważniejsze.
Dziękuję, serdeczności odwzajemniam
- baba

Jeśli chcesz dodać odpowiedź, zaloguj się lub zarejestruj nowe konto

Jedynie zarejestrowani użytkownicy mogą komentować zawartość tej strony.

Zarejestruj nowe konto

Załóż nowe konto. To bardzo proste!

Zarejestruj się

Zaloguj się

Posiadasz już konto? Zaloguj się poniżej.

Zaloguj się


  • Zarejestruj się. To bardzo proste!

    Dzięki rejestracji zyskasz możliwość komentowania i dodawania własnych utworów.

  • Ostatnio dodane

  • Ostatnie komentarze

    • @Poet Ka   Twój wiersz wygląda niepozornie, ale pod powierzchnią dzieje się sporo.   podmiot niby "jest w środku” a jednak patrzy przez szybę  i to jest klucz!   jestesmy w świecie, ale zawsze trochę oddzieleni, jakby przez filtr własnej świadomosci.   dlatego ludzie stają się " przezroczyści”, a kontakt z drugim człowiekiem okazuje się czymś trudnym, niemal niemożliwym.   cukierenka z francuskimi wstawkami.   ale nie do końca prawdziwa.   pod spodem kryje się zwyczajność i funkcjonalność  co tworzy subtelny dysonans .    jest tutaj cichy paradoks.   brak głębszego kontaktu, rozproszenie, a jednocześnie drobna zgoda na rzeczywistość .   bez patosu, raczej w duchu spokojnego przyjęcia tego, co jest.   jest tu sporo finezji.   nie nazywasz napięć wprost   tylko pozwalasz im wybrzmieć między obrazami.   operujesz znakami filozoficznymi.   jest tutaj Jean Baudrillard, jest Edmund Husserl, i jest Alberta Camus.   przez te filozoficzne znaczenia nadałaś wierszowi głębi.     żeby Twój wiersz porządnie opisać potrzebny jest esej:)    
    • @Poet Ka   droga Poetko:)   mam wrażenie jakbyśmy się oboje odnajdywali w innych rejestrach rzeczywistości.   Ty widzisz rytm.   a mnie właśnie chodzi o rozpad rytmu.   chciałem osiągnąć efekt ciągłego naporu, jak fala, która nie ma wyraźnego taktu, tylko się rozbija.   chodziło mi o ukazanie endorfin w tańcu staccato w rezedrganych ciałach.   i kiedy cokolwiek podniesione przyciąganiem księżyca morze dotyka ich stóp.......     a Twoje  "zakłopotanie odbiorcy”    tak bo ten wiersz jest fizyczny do granicy dyskomfortu.   bo to nie jest erotyka  "literacka” -  to jest zderzenie prawie przemoc, prawie walka o przetrwanie.     bardzo sobie cenię Twoje komentarze:)   za ten - bardzo dziękuję:)     ps.   piszesz: "wiersz udany"!!!   no i tego potężnego wsparcia duchowego dzisiejszej nocy potrzebowałem!!!!!!!!!   caluję rączki:)            
    • Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

      Tak, historia kołem się toczy, a wrażenie upokojowienia i ucywilizowania relacji międzyludzkich okazuje się tylko złudzeniem. Obawiam się, że ciekawe czasy przed nami. Dziękuję bardzo za komentarz i pozdrawiam :)       Dziękuję serdecznie. Pozdrawiam :)
    • Jestem tym o czym myślę     tęsknoty mają to do siebie gdy je omijam wchodzą w głowę niby dla żartu się panoszą                                                  szukam ratunku w gramofonie                       zlewam muzykę w każdą dziurkę to znaczy sama się przelewa z ucha do ucha za poduszkę dla Marków nocnych są okruszki    ma się rozumieć strzępy nutek albo pół_nuty - księżyc nadgryzł -  chciałam pozlepiać lecz zbyt trudne no i klej zeschły - nie na żarty                 a gdy już spijam senne muzy z mocą narkozy pełni nocy  zwykłym pociągiem znów podążam do blasków świtu - unaocznień      kwiecień, 2026         @Jacek_Suchowicz... Jacku... Twój rymowany komentarz pod poprzednim moim wierszem, stał się przyczynkiem do napisania tego powyżej. Dzięki Ci.. po raz któryś... :)  Dobrej nocy.   po cóż zalewać zmierzch muzyką ubarwi blaskiem nieba błękit i się zapadnie w ciemną nicość aby pokazać świtu piękno (...)        
  • Najczęściej komentowane

×
×
  • Dodaj nową pozycję...