Skocz do zawartości
Polski Portal Literacki

Rekomendowane odpowiedzi

Opublikowano

widzisz, tak idę leśną drogą
grzęzną i dziwią się obcasy
bezdroża zdjęte własną trwogą
znoszą lękliwie błotne czasy

głowa na aksamitnej smyczy
faluje w rytmie miękkich kroków
w gałęziach drzew posoka syczy
żądna witalnych sił mych soków

co rządzą żądzą moich bioder
i falowaniem moich piersi
ach, lesie mój, ciebie uwiodę
ty odgadujesz treść mych pieśni

a śpiący, głupi mój kochanek
nie pozna jądra tej pieszczoty
co rodzi się zarannym ranem
a mrze, nim wstaną pierwsze koty

Opublikowano

sprawny wiersz z elementami baśniowymi. oczami wyobraźni dostrzegam kipiącą energią piękną kobietę, ponadprzeciętną, niesamowitą... głupi ten.kochanek, no głupi. faktycznie. w sam raz na koniec wiersza :))) podoba się oczywiście. pozdrawiam ciepło zarannym ranem - koty śpią jeszcze :))))))

Opublikowano
ja cię kocham, a ty śpisz ;)

podobają mi się "zdziwione obcasy", zresztą cały wierszyk owocuje fajną metaforyką/ciekawymi motywami. jest w nim powab, subtelna zmysłowość, melodyka, rytm, lekkość, a wszystko w spontanicznym wydaniu.
co prawda rymy...no, wiesz ale i tak przeczytałam z prawdziwą przyjemnością :))
pozdrawiam serdecznie, Aniu.
kasia.
Opublikowano

idzie kobieta przez las i śpiewa:
nie zdobędziesz mnie nocą
nie zdobędziesz mnie dniem

po wyjściu z lasu śpiewa dalej:
nie wierzę piosence

a Twoja peelka śpiewa:
weź mnie
potężna dawka erotyzmu przekazana w takim... obrazku w naturze... i te metafory...
po prostu świetnie!!!
pozdrawiam
Grażyna

Jeśli chcesz dodać odpowiedź, zaloguj się lub zarejestruj nowe konto

Jedynie zarejestrowani użytkownicy mogą komentować zawartość tej strony.

Zarejestruj nowe konto

Załóż nowe konto. To bardzo proste!

Zarejestruj się

Zaloguj się

Posiadasz już konto? Zaloguj się poniżej.

Zaloguj się
  • Zarejestruj się. To bardzo proste!

    Dzięki rejestracji zyskasz możliwość komentowania i dodawania własnych utworów.

  • Ostatnio dodane

  • Ostatnie komentarze

    • Witaj  - lubię takie wiersze - czyta się je z przyjemnością -                                                                                                         Pzdr.                                                     
    • Witaj - ci co piszą wiersze mają serca które rozumieją co to jest poezja - udany wiersz -                                                                                                                                                       Pzdr.
    • Witaj - tylko pochwalić mi wypada -                                                                     Pzdr.
    • Ta rzeka szumi już tysiąc lat Nad jej brzegiem Spotykają się wszyscy wędrowcy. Wszyscy żyją jej życiem, Śledzą jej toń. Ona wciąż prze naprzód niewzruszona prośbami. Nikt nie wie skąd się wzięła, czy jest wieczna. Czekają aż przeminie. Codziennie palą ogniska grzeją przemarznięte ręce. Codziennie spoglądają na drugi brzeg na którym jest ciągle lato. Tak czekają już tysiąc lat. Mogiły tych co nie dożyli porastają trawą. Wielu próbowało odejść, ale wrócili wszyscy. Kto raz ją ujrzał nie potrafi zapomnieć. Czasami gdy z przeciwnego brzegu powieje wiatr, przyniesie woń ambry, słoneczną poświatę. Kiedy czarowne dźwięki rozbudzą ciszę podnoszą się zarośnięte twarze. W obłąkanych oczach pojawia się uśmiech. Ci co zapomnieli znów pamiętają po co tu przyszli. Co wieczór niebo osnuwa się dymem ciszę zakłóca pieśń ,skarga. Jak wilk do księżyca żali się człowiek. Nad ranem snują się po brzegu. Kopią mogiły tym co odeszli nocą. Spoglądają na tych co właśnie nadchodzą aby przekroczyć rzekę. Nie odradzają ,nie mogą. Nie chcą zostać tu sami. Próbowali zbudować most. Czekaja na pomoc z tamtego brzegu, Czekają na śmierć.  
    • Witaj - Jeśli miłość ma ostatnie słowo – pozwól, Boże, utkać z niej nowe jutro. - piękna prośba - wiersz też na tak -                                                                                                            Pzdr.słonecznie. 
  • Najczęściej komentowane

×
×
  • Dodaj nową pozycję...