Zaginiona

[Leszek_Nord]

jej ciało boskiej Wenus
odsłaniało słońce ze śniegu

w poszarpane ubrania
wrastała zielona trawa

porzucone w nieładzie włosy
pętliły nogi żuczkom bosym

wyszła z domu zaginiona
nigdy nie odnaleziona

płakała bolało ją
teraz skowronek nad nią

teraz ją przygarnia
ziemia pramatka

[Bea.2u]

tragedia podana w groteskowy sposób.
nie mam zdania.

Pozdrawiam
/b

[Goliard]

jest taka piosenka Nicka Cave'a, podobna w obrazowaniu, ale wzruszająca.
tutaj nie bardzo można się wzruszyć, w dużym chyba stopniu przeszkadzają temu szlachetnemu uczuciu ;) rymy.
a może to paszkwil?
pozdrawiam

[Toby]

Gdzieniegdzie bym przyciął, ale generalnie podoba mi się.
Pozdrawiam.

[Leszek_Nord]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

Jesteś Bea blisko;). Tragedia i groteska i w pewien sposób mamy rodzaj polemiki. Poza obrazem może być też konwencja w drugim planie, może się tam więcej dziać, niż w pierwszym. Pozdrawiam. Leszek.

[Leszek_Nord]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

Przyznaję Goliardzie, że wiersz nie jest przeznaczony do wzruszania. Jednak paszkwil wydaje mi się nieodpowiednim słowem. Dzięki za wgląd. Pozdrawiam. Leszek.

[Leszek_Nord]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

Dzięki Toby, jednak tymczasem wiersz mi się w głowie raczej rozwija, niż przycina;). Pozdrawiam. Leszek.

[Bea.2u]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

Jesteś Bea blisko;). Tragedia i groteska i w pewien sposób mamy rodzaj polemiki. Poza obrazem może być też konwencja w drugim planie, może się tam więcej dziać, niż w pierwszym. Pozdrawiam. Leszek.

tak, nawet nieźle się splata, miejscami nawet frywolnie, ale mam mieszane odczucia w stosunku do tego typu wierszy. budzi się wewnętrzny sprzeciw i szlag trafia logikę.

Pozdrawiam
/b

[Leszek_Nord]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

Jesteś Bea blisko;). Tragedia i groteska i w pewien sposób mamy rodzaj polemiki. Poza obrazem może być też konwencja w drugim planie, może się tam więcej dziać, niż w pierwszym. Pozdrawiam. Leszek.

tak, nawet nieźle się splata, miejscami nawet frywolnie, ale mam mieszane odczucia w stosunku do tego typu wierszy. budzi się wewnętrzny sprzeciw i szlag trafia logikę.

Pozdrawiam
/b
tu masz rację, jest to pole raczej minowe. Leszek.

[piotr marcin]

Podoba mi się, ciekawa forma.Pozdrawiam serdecznie.

[Stefan_Rewiński]

Czytałem.

[Leszek_Nord]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

Dzięki Piotrze. Pozdrawiam. Leszek.

[Leszek_Nord]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

Dzięki Stefanie za wizytę. Pozdrawiam. Leszek.

[Tali Maciej]

to jak reportaż, bez emocji przedstawiona sytuacja liryczna
brak tu pomysłu, czegoś nowego, czegoś co by mogło zaskoczyć czytelnika, nuda i nic więcej

niestety minus
pozdrawiam

[Aleks Kleks]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

Przyznaję Goliardzie, że wiersz nie jest przeznaczony do wzruszania. Jednak paszkwil wydaje mi się nieodpowiednim słowem. Dzięki za wgląd. Pozdrawiam. Leszek.

u Cave'a jest dość dramatycznie

"The woods eats the woman and dumps her honey-body in the mud
Her dress floats down the well and it assumes the shape of the body of a little girl

yeah i recognise that girl
she stumbled in some time last loneliness
but i could not stand to touch her now..."

a u Pana Leszka żuczki bose i jakby sielanka majowa
w sumie nieźle się uzupełniają oba teksty

ale co mnie ubodło,to że Pan Leszek pisze, że wiersz nie jest przeznaczony do wzruszania
jak świat światem zawsze byłem przekonany że do tego właśnie służy poezja, choćby posługiwała się najdziwaczniejszymi środkami
wzruszać ma, rozrywać mózg i duszę, i to w zasadzie wystarczy ;)
w innym przypadku lepiej zamieszczać anonse w prasie

pozdrawiam niewzruszony

[Leszek_Nord]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

Przyjmuję ze zrozumieniem. Pozdrawiam. Leszek.

[Leszek_Nord]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

Przyznaję Goliardzie, że wiersz nie jest przeznaczony do wzruszania. Jednak paszkwil wydaje mi się nieodpowiednim słowem. Dzięki za wgląd. Pozdrawiam. Leszek.

u Cave'a jest dość dramatycznie

"The woods eats the woman and dumps her honey-body in the mud
Her dress floats down the well and it assumes the shape of the body of a little girl

yeah i recognise that girl
she stumbled in some time last loneliness
but i could not stand to touch her now..."

a u Pana Leszka żuczki bose i jakby sielanka majowa
w sumie nieźle się uzupełniają oba teksty

ale co mnie ubodło,to że Pan Leszek pisze, że wiersz nie jest przeznaczony do wzruszania
jak świat światem zawsze byłem przekonany że do tego właśnie służy poezja, choćby posługiwała się najdziwaczniejszymi środkami
wzruszać ma, rozrywać mózg i duszę, i to w zasadzie wystarczy ;)
w innym przypadku lepiej zamieszczać anonse w prasie

pozdrawiam niewzruszony
Aleksie, w pewien sposób ten wiersz przyszedł do mnie. Najpierw pojawił się obraz dziewczyny, której szczątki sczezły na polu. Kiedy chciałem o tym opowiedzieć, spostrzegłem, że w żaden sposób nie mogę jej pomóc. Tylko ziemia może ją otulić. O tym jest ten wiersz, o kompletnej porażce. Jest też może polemiką z tymi tekstami, które epatują tutaj nadmiernie wzruszeniem. Poezja ma wzruszać, rozrywać mózg i duszę i to wystarczy? - nie sądzę.
Jeśli nie towarzyszy jej dystans, refleksja - skazana jest na porażkę.

[Leszek_Nord]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

Jak nie masz zdania? Już je masz:)
Dzięki za czujność;). Pozdrawiam, Leszek.

[Franka Zet]

Leszku, dziwny wiersz. Tak napisany, że nie można nie zwrócić na niego uwagi. Przeraża mnie, szczególnie żuczkami we włosach (może miał robić takie wrażenie). Rymowanie sprowadza na myśl balladę "pani zabiła pana". Ogólnie mam wrażenie, że są w nim dwie niepasujące do siebie formy. Znam się na proporcjach - wiesz, pierogi itp.

Pozdrawiam :)

[Bea.2u]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

Jak nie masz zdania? Już je masz:)
Dzięki za czujność;). Pozdrawiam, Leszek.

no dobra, więc mam: nie podoba mi się