Berenika97

@Radosław Bardzo dziękuję! Pozdrawiam.

@violettaDokładnie, chociaż zmiana kalendarza raczej wiele nie zmieni. Bardzo dziękuję!

@Simon Tracy To niezwykły wiersz, to zapis miłosnego cyklu - od zbawienia po unicestwienie. Najbardziej przejmująca jest tu ambiwalencja zbawienia. Zostajesz uratowany z jednej traumy, tylko po to, by doświadczyć kolejnej - jeszcze głębszej. Miłość-lekarstwo okazuje się kolejnym uzależnieniem, a ocalenie – początkiem nowej zależności. Metafora gotyckiej katedry sakralizuje relację, by później móc ją zburzyć. Witraże z "grzesznymi fetyszami" zapowiadają już to, co nieuniknione - sacrum i profanum nie mogą współistnieć bez destrukcji. Końcowe wejście do trumny - to wybór godności. Bardzo mi się podoba.

Jedyny tytuł na czasie to kalendarz.

@hollow man Cały wiersz wydaje się opisywać strategię radzenia sobie z bólem lub przeciążeniem - przez tłumienie, odcinanie się, przekształcanie żywych wrażeń w archiwum. Ale ta "cisza spomiędzy słów" może też oznaczać przestrzeń kontemplacji. Dwuznaczność jest tu intrygująca - nie wiem, czy to obraz depresji, czy ascetycznej dyscypliny duchowej. Pozdrawiam

@andrew To piękny, kontemplacyjny wiersz o głębokim przesłaniu duchowym. Ale rodziny są różne.

@huzarc To przejmujący wiersz o kontraście między wojną a codziennością, między śmiercią a komfortem. To porównanie dwóch światów (tam i tutaj) jest bezlitosne. "Polują dyskretnie" kontra "pluszowy wieczór" - bardzo mocne.

@Leszczym Wysłuchałam, trochę długie. Mocniejsze uderzenia niż w 34, które bardziej mi się podobało. Nie znam się na muzyce zupełnie, ale ten utwór też jest niezły.

@Lenore Grey Wiersz wyraża fundamentalną ludzką bezradność wobec metafizycznych pragnień – nie możemy przestać sięgać, choć każda próba pogłębia niemożność dotarcia. Ciekawie napisany. :)

@Leszczym Wydaje się, że wyrażasz fascynację życiem bez kompromisów, pełnym pasji i ryzyka - nawet jeśli tragicznym. To dość egzystencjalne spojrzenie - liczy się intensywność, nie długość czy moralność życia. Ale czuję, że to taka mała prowokacja z Twojej strony. :))) Pozdrawiam.

@beta_b Bardzo mi się podoba, bo to wiersz o terapeutycznym zejściu z obsesyjnej miłości do zdrowego rozsądku. To taka poetycka wersja odkrycia, że życie ma więcej do zaoferowania niż wpatrywanie się w jedną osobę. Szczególnie ujmujące jest to dyplomatyczne "Nadal jesteś ważny, ale bez Ciebie nie umrę" - czyli "zostaniesz w kontaktach, ale już nie na szczycie listy". :)))

@iwonaroma Takie chwile - migawki czasami tworzą niezwykłe skojarzenia. Bardzo spodobała mi się odpowiedź ojca - do zapamietania! Pozdrawiam.

@iwonaroma Bardzo dziękuję! Pozdrawiam.

@KOBIETA Odważny, zmysłowy wiersz z silną, kobiecą perspektywą i ciekawie zarysowaną sceną oczekiwania. :)

@Marek.zak1 Bardzo dziękuję za ciekawe informacje! :)

@Omagamoga Świetne , jestem pod ogromnym wrażeniem! Ten tekst to mocna deklaracja, którą można odczytać jako manifest przekraczania granic - jednocześnie twórczych, filozoficznych i duchowych. "Alchemik" to ktoś, kto przemienia - nie tylko metale w złoto, ale przede wszystkim świadomość, myślenie, utarte schematy. To postać balansująca między sztuką, filozofią i duchowością, która dostrzega głębsze warstwy rzeczywistości i potrafi je przekształcać. "Zaginanie i łamanie programów" - może znaczyć wiele - rozbijanie społecznych narracji i uwarunkowań, przełamywanie konwencji artystycznych, ale też poszukiwanie prawdy poza narzuconymi strukturami myślenia - tymi wszystkimi "programami", które określają jak mamy postrzegać świat i siebie samych. "Czyste Słowo" to kluczowe narzędzie tej przemiany - jednocześnie poetycka wypowiedź, prawda filozoficzna i logos duchowy. To język, który nie jest skażony manipulacją czy fałszem. Super! ps. Kiedyś napisałam mężowi wiersz, zaczynający się słowami: Jak alchemik cyfrowego bytu, Zatopiony w źródłowych kodach, Nie zauważasz .... Teraz pokażę mu Twoje dzieła!

@Marek.zak1 Bardzo rubasznie! Nie znam filmu, o Fellinim słyszałam. :) Pozdrawiam. :)

@Mitylene Twój wiersz ma piękną, marzycielską atmosferę. Jest jak chwila zawieszenia między jawą a snem, świetnie oddaje stan "letniego letargu" nad morzem. Szczególnie podoba mi się metafora "szafirowe morze szepczące kołysankę" - to synestezja łącząca dźwięk, kolor i ruch.

@Robert Witold Gorzkowski Bardzo dziękuję! Pozdrawiam. :)

@iwonaroma Świetna gra kontrastów! Pomarańczowe szaty (kojarzone z buddyjskimi mnichami, duchowością, czymś wzniosłym) na tle białego śniegu tworzą niezły obraz. "Żwawo i radośnie" sugeruje lekkość. Puenta rozbija to oczekiwanie - prozaiczna czynność (wynoszenie śmieci) zderzą się z tym poetyckim obrazem. :)

@Leszczym Klasyczna sytuacja XXI wieku - konkurencja o uwagę partnerki z chatbotem! Ale spokojnie, AI nie zastąpi prawdziwej relacji, chociaż faktycznie czasem potrafi lepiej słuchać... :)

@Marek.zak1 Tym razem Twój pryncypał nieźle zaskoczył. Słowo "Mistrz" sugeruje mądrość i głębię, a uczeń zamiast filozoficznych rozważań dostał pochwałę... podstawowej funkcji fizjologicznej. Świadomie złamał tabu społeczne, mówiąc wprost o tym, o czym zwykle się nie mówi w "kulturalnej" rozmowie, a jednocześnie uznaje, że podstawowe potrzeby ciała są równie ważne jak wszelkie wzniosłe ideały. Tekst rubaszny - przypomniało mi się takie określenie. :) Pozdrawiam. :)

@APM Dynamiczny wiersz - manifest poetycki! Seria rozkazów ma zapalać do działania, ma ożywiać rozgrzewać i otwierać. Podobają mi się metafory - surrealistyczne, wręcz absurdalne. To sugestia, że pisanie wymaga wyobraźni przekraczającej logikę, łamania zwyczajnych skojarzeń.:) Bardzo mi się podoba!

@Waldemar_Talar_Talar Pięknie wyłapujesz tę codzienną niepewność jutra i jednocześnie nadzieję w niej ukrytą. Szczególnie podoba mi się obraz kolorowego deszczu i ten spokojny ton "może da się zjeść" na końcu - jest w tym taka życiowa mądrość i pogodzenie z tym, co przynosi każdy dzień. Bardzo mi się podoba. Pozdrawiam. :)

@infelia Serdecznie dziękuję! Pozdrawiam. :)