Skocz do zawartości
Polski Portal Literacki

Berenika97

Użytkownicy
 Pokaż profil  Zobacz aktywność

  • Postów

    8 340

  • Dołączył

  • Ostatnia wizyta

  • Wygrane w rankingu

    185

 Typ zawartości 

Treść opublikowana przez Berenika97

  1. Berenika97
    jest dla niej lękiem wbitym pod czaszkę uporczywym drapieżnym lepko-słodkim rytmem próbuje go zdławić buduje mury z cudzych spraw połyka hałas obcych ulic zszywa rozerwane noce szoruje myśli aż do krwi topi wspomnienia w tłumie i milczy aż znika z własnych myśli głosu ciała a on zostaje wrasta w nią mówi jej imieniem
  2. Berenika97
    @Starzec Zdecydowanie pozytywny. :) Bardzo dziękuję! Serdecznie pozdrawiam. :)
  3. Berenika97
    @Jacek_Suchowicz więc nie stawiajmy tam na siłę nie zamykajmy jej w betonie niech zmywa z nas ten szary osad nim w oceanie barw utonie bo każda kropla niesie w sobie tęsknotę za bezkresem wód tam gdzie pękają sztuczne ramy zaczyna się prawdziwy cud @Natuskaa @Myszolak @Wiechu J. K. Bardzo dziękuję! Serdecznie pozdrawiam.
  4. Berenika97
    @Achilles_Rasti W wierszu ukazany jest cały ciężar egzystencjalnego marazmu. W stygnącej kawie i braku sił, by wstać, kryje się największy tragizm. Puenta "no to pij" brzmi jak wyrok, od którego nie ma ucieczki - zostaje tylko nieuchronne zacieśnianie się matni. Bardzo poruszający tekst.
  5. Berenika97
    @Stukacz Świetne! :)))
  6. Berenika97
    @Lapislazuli Piękna myśl o mierzeniu życia intensywnością, nie długością. Szczególnie przemawia do mnie środkowa część - te łyki kawy, wiersze, ludzie... To właśnie z takich drobnych momentów buduje się prawdziwe bogactwo życia.
  7. Berenika97
    @Toyer Intensywne i zmysłowe. Ta dwuznaczność - "ciało wiersza" dosłownie i w przenośni - działa naprawdę mocno.
  8. Berenika97
    @Leszek Piotr Laskowski Przejmujący obraz miejskiej alienacji. Ten "las bez drzew" to niezwykła metafora tłumu, w którym każdy jest sam. Miasto rzeczywiście jest siłą, która nas przetwarza - dlatego uciekam na wieś. :)))
  9. Berenika97
    @Migrena Zaskoczyłeś mnie! :)))) Cudnie zaskoczyłeś ! Wiersz ma w sobie niezwykłą, niemal eteryczną delikatność. To zawieszenie miłości w przestrzeni niedopowiedzenia - między czyimś wycofaniem („nic”) a czyimś wyczekiwaniem („jeszcze”) - oddaje cały ciężar relacji bez używania wielkich słów. To bardzo piękne! Metafora zbierania światła z powiek „jak pyłku z lustra” jest absolutnie magnetyczna. Jest tu czułość. Głos jako „dom”, to piękna puenta. To przejście od zachwytu nad czyimś uśmiechem do poczucia absolutnego bezpieczeństwa, w którym „serce zapomina o lęku”, domyka wiersz w sposób bardzo kojący i intymny. Śliczne! Jestem pod wrażeniem! I mam wielki apetyt na więcej tak wysmakowanej liryki. Serdecznie pozdrawiam.
  10. Berenika97
    @Simon Tracy Zaciekawiłeś mnie, już wcześniej miałam ochotę poznać choćby namiastkę literatury dotyczącej hinduizmu.
  11. Berenika97
    @Myszolak Tekst o kolorze czerwonym! Smakowicie brzmi. Jest wiersz biały - ale to formalność. Nadać kolory wierszom - bardzo mi się ten Twój pomysł podoba! :)))
  12. Berenika97
    @Simon Tracy W sieci "Pieśń bogini Kali" są uznawane za horror, ale jeżeli to kryminał - to się skuszę.
  13. Berenika97
    @Jacek_Suchowicz Bardzo dziękuję! Serdecznie pozdrawiam. Postram się odpowiedzieć na komentarz. :) @MIROSŁAW C. Bardzo dziękuję! Serdecznie pozdrawiam.
  14. Berenika97
    @Simon Tracy Tekst wciąga jak najlepsze kino grozy - świetnie budujesz atmosferę grozy. Ten smród, kurz, szczury, truchło krowy - to przygotowywanie czytelnika na coś, czego rozum nie ogarnie. Czy będzie następna część? Dan Simmons zmarł w tym roku - nie znam jego twórczości.
  15. Berenika97
    @Nata_Kruk Niech Bach nam przygrywa, niech trzeszczą parkiety, Jesteśmy jak vintage - same zalety! I choć nas nie kupią już w żadnym markecie, To najtrwalsza glazura w całym wszechświecie.
  16. Berenika97
    @MIROSŁAW C. Gorące źródła, lód, wodospady, wyschnięta trawa obok błota z gejzerów to bardzo islandzki krajobraz. Zatrzymały mnie te "lśnienia kałuż" - bardzo nastrojowy, wielowymiarowy tekst.
  17. Berenika97
    @Waldemar_Talar_Talar Wiatr jako pośrednik między żalem a śmiechem i ten szal z liści - piękny obraz!
  18. Berenika97
    @lena2_ Piękna refleksja o pokorze wobec języka. Słowa nie odeszły daleko - stoją cierpliwie w progu.
  19. Berenika97
    @wiedźma Piękny, wyciszający obraz. Czuć w tym wierszu ten chłodny, poranny spokój i ulgę, jaką daje brak konieczności bycia "kimś" przed światem. Metafora wiatru jako starego znajomego, który nie pyta o zgodę, bardzo mi się podoba. Świetny, klimatyczny wiersz. Nie dolewam słów. W kubku i tak dość już mamy spokoju. Patrzę w te pęknięcia - to przez nie wchodzi światło, którego pole nie musi nazywać. Wiatr niech rozgrzebie resztki wczorajszych pytań. Zostajemy. Bez planu i bez masek. To też wystarczy.
  20. Berenika97
    @APM "Pochylona nad istnieniem" a obok jest kurz i burczenie w brzuchu. Ciekawe zestawienie! :) Jesteś. W tym kruchym „teraz”. Nie spłoszmy ciszy. Dzień niech goni, niech wiatr przelicza pyłki na słońcu. A ty - w tym pochyleniu - piszesz świat, który wreszcie Cię słucha.
  21. Berenika97
    @Alicja_Wysocka Rozumiem, właściwie to tak pomyślałam, ale wiersz ma uniwersalne przesłanie. W każdym bądź razie robi silne wrażenie.
  22. Berenika97
    @Poet Ka Ala lubi żartować! :))) @Poet Ka Bardzo dziękuję! Fajnie, że się "dokopałaś" do tego wiersza - to niezwykle miłe. Serdecznie pozdrawiam.
  23. Berenika97
    @Alicja_Wysocka Bardzo dziękuję! To prawda, te gorzkie nuty potrafią nieźle namieszać w codziennej melodii. Dziękuję za tak trafne spostrzeżenie i miłe słowa! :) Serdecznie pozdrawiam. @Leszczym Bardzo dziękuję! Serdecznie pozdrawiam. :) @Marek.zak1 Bardzo dziękuję! Serdecznie pozdrawiam. :)))) Miłość to siła, co góry przenosi, Lecz brudnych butów nikt nie znosi! Dla wspólnych nut i świętego spokoju, Zostawmy je w ... przedpokoju. :))) @APM @lena2_ @wiedźma @Simon Tracy Bardzo dziękuję! Serdecznie pozdrawiam. :)
  24. Berenika97
    @lena2_ Bardzo dziękuję! Starałam się, aby mógł być różnie interpretowany. Serdecznie pozdrawiam. @jan_komułzykant Bardzo dziękuję! Serdecznie pozdrawiam. W chlewie jest zamęt, koryto i błoto, rzeka zaś płynie z zupełną prostotą. Jej szlak wyznaczają kamienie i drzewa, a nie zagroda, gdzie wieprz się wygrzewa. :))) @Lenore Grey @wiedźma Bardzo dziękuję! Serdecznie pozdrawiam. @MIROSŁAW C. Bardzo dziękuję! Serdecznie pozdrawiam.
  25. Berenika97
    @piąteprzezdziesiąte Bardzo dziękuję! Serdecznie pozdrawiam.
×
×
  • Dodaj nową pozycję...