Skocz do zawartości
Polski Portal Literacki

Berenika97

Użytkownicy
  • Postów

    5 138
  • Dołączył

  • Ostatnia wizyta

  • Wygrane w rankingu

    119

Treść opublikowana przez Berenika97

  1. @infelia @APM Bardzo dziękuję! :)
  2. @Simon Tracy Ten wiersz to wielowarstwowa narracja, która przywodzi na myśl atmosferę dekadencką i symbolistyczną. Narrator to postać całkowicie wyalienowana z ludzkiego świata, nie rozumie ludzi - ich emocjonalności. Ale rzeczywiście najmocniejszym elementem jest sposób, w jaki opisuje martwą dziewczynę - z wyrafinowaną estetyką. Żałuje nie człowieka, ale zniszczonego piękna. To dekadencka wrażliwość, która stawia formę ponad treść, piękno ponad życie. Jest w tym tekście również teatralność - narrator traktuje ten dramat jako przedstawienie. Ten tekst bardzo dobrze się czyta, bardzo mi się podoba.
  3. @Robert Witold Gorzkowski To piękny wiersz o metamorfozie i utracie. Utwór rozpoczyna się dynamicznie - ogień w kominku staje się siłą sprawczą. Ta energia stopniowo się wyczerpuje, by zakończyć się dramatycznym wyznaniem nieobecności. Wiersz balansuje między pięknem a rozpaczą, między życiem a unicestwieniem.
  4. @infelia Świetna opowieść bohatersko-przygodowa. Na końcu piękna sugestia, że ta sama odwaga, z jaką dziecko bada kuchenną szafkę, może kiedyś poprowadzić je "do gwiazd". Pozdrawiam. :)))
  5. @FaLcorN Bardzo podoba mi się to napięcie między pragnieniem trwania a świadomością skończoności. Chcesz "wejść pod skórę" jak promień - to bardzo zmysłowa, ciepła metafora bliskości, jednocześnie krucha, bo promień jest nieuchwytny. Piękny wiersz!
  6. @andrew Piękny wiersz! Porusza mnie kontrast między pragnieniem a rzeczywistością - chcesz zabrać kogoś, ale to "ale ty..." przerywa tę wizję. Pozdrawiam.
  7. @Marek.zak1 Twój pryncypał to mądry człowiek. Dla mnie jego odpowiedź skojarzyła się z "Zakładem Pascala". Pozdrawiam. :))
  8. @Łukasz Jurczyk Świetny tekst! Dziadek przemawia z pozycji kogoś, kto przeżył wojnę i nosi jej ciężar. To nie abstrakcyjna mądrość, ale wiedza wypalona doświadczeniem. Czuć tu zmęczenie, rezygnację, ale też desperacką potrzebę ostrzeżenia wnuka. Każda strofa to aforyzm, który brzmi jak stara prawda. "Tarcza to tylko cień deski w deszczu" to piękny obraz kruchości tego, co wydaje się ochroną. Część o pieśniach jest szczególnie gorzka - to zanegowanie sensu heroicznych narracji, którymi karmi się młodych wojowników. A końcowa strofa "droga jest dłuższa niż twoje życie" - sugeruje, że nie ma ani zwycięstwa, ani powrotu do normalności. Jest tylko trwanie z tym, co wojna zostawiła. Tekst ma w sobie coś z antycznej tragedii. Każda część jest rewelacyjna! Pozdrawiam.
  9. "Nie odchodź" - prosi wiatr błądząc w sitowiu, gubiąc horyzont w kołysaniu trzcin. Też tak proszę, gdy twój dotyk płynie po mojej skórze. "Zostań" - szepczą wodorosty oplatając kostkę wędrowca, nie wiedząc, czy ratują, czy topią. Jeśli uchylisz drzwi do swojego spojrzenia - utonę w nim cała. "Nie gaśnij" - krzyczy noc, liżąc brzegi ostatniej krwawiącej gwiazdy. A ja chcę tak krzyczeć, gdy czuję, jak w twoich oczach eksploduje blask. "Zwolnij" - błaga chwila, nie chcąc tak szybko stać się przeszłością. I ja błagam próbując odcisnąć w pamięci fakturę twoich ust "Wypełnij mnie" - woła ziemia przyjmując deszcz , by nie utracić tego, co dotknęło jej wnętrza. Chcę tego samego. Gdy twoje imię rozpada się na języku, i stajesz się częścią mnie. inspiracja: Wiersz Anny Ciarkowskiej
  10. @Christine Bardzo dziękuję! Nie jest to więc sytuacja jedostkowa! Pozdrawiam. :) @Mitylene Dziękuję za ciekawy komentarz. Pozdrawiam. @Natuskaa Serdecznie dziękuję! :)
  11. @Radosław Bardzo dziękuję! Pozdrawiam.
  12. @violettaDokładnie, chociaż zmiana kalendarza raczej wiele nie zmieni. Bardzo dziękuję!
  13. @Simon Tracy To niezwykły wiersz, to zapis miłosnego cyklu - od zbawienia po unicestwienie. Najbardziej przejmująca jest tu ambiwalencja zbawienia. Zostajesz uratowany z jednej traumy, tylko po to, by doświadczyć kolejnej - jeszcze głębszej. Miłość-lekarstwo okazuje się kolejnym uzależnieniem, a ocalenie – początkiem nowej zależności. Metafora gotyckiej katedry sakralizuje relację, by później móc ją zburzyć. Witraże z "grzesznymi fetyszami" zapowiadają już to, co nieuniknione - sacrum i profanum nie mogą współistnieć bez destrukcji. Końcowe wejście do trumny - to wybór godności. Bardzo mi się podoba.
  14. Jedyny tytuł na czasie to kalendarz.
  15. @hollow man Cały wiersz wydaje się opisywać strategię radzenia sobie z bólem lub przeciążeniem - przez tłumienie, odcinanie się, przekształcanie żywych wrażeń w archiwum. Ale ta "cisza spomiędzy słów" może też oznaczać przestrzeń kontemplacji. Dwuznaczność jest tu intrygująca - nie wiem, czy to obraz depresji, czy ascetycznej dyscypliny duchowej. Pozdrawiam
  16. @andrew To piękny, kontemplacyjny wiersz o głębokim przesłaniu duchowym. Ale rodziny są różne.
  17. @huzarc To przejmujący wiersz o kontraście między wojną a codziennością, między śmiercią a komfortem. To porównanie dwóch światów (tam i tutaj) jest bezlitosne. "Polują dyskretnie" kontra "pluszowy wieczór" - bardzo mocne.
  18. @Leszczym Wysłuchałam, trochę długie. Mocniejsze uderzenia niż w 34, które bardziej mi się podobało. Nie znam się na muzyce zupełnie, ale ten utwór też jest niezły.
  19. @Lenore Grey Wiersz wyraża fundamentalną ludzką bezradność wobec metafizycznych pragnień – nie możemy przestać sięgać, choć każda próba pogłębia niemożność dotarcia. Ciekawie napisany. :)
  20. @Leszczym Wydaje się, że wyrażasz fascynację życiem bez kompromisów, pełnym pasji i ryzyka - nawet jeśli tragicznym. To dość egzystencjalne spojrzenie - liczy się intensywność, nie długość czy moralność życia. Ale czuję, że to taka mała prowokacja z Twojej strony. :))) Pozdrawiam.
  21. @beta_b Bardzo mi się podoba, bo to wiersz o terapeutycznym zejściu z obsesyjnej miłości do zdrowego rozsądku. To taka poetycka wersja odkrycia, że życie ma więcej do zaoferowania niż wpatrywanie się w jedną osobę. Szczególnie ujmujące jest to dyplomatyczne "Nadal jesteś ważny, ale bez Ciebie nie umrę" - czyli "zostaniesz w kontaktach, ale już nie na szczycie listy". :)))
  22. @iwonaroma Takie chwile - migawki czasami tworzą niezwykłe skojarzenia. Bardzo spodobała mi się odpowiedź ojca - do zapamietania! Pozdrawiam.
  23. @iwonaroma Bardzo dziękuję! Pozdrawiam.
  24. @KOBIETA Odważny, zmysłowy wiersz z silną, kobiecą perspektywą i ciekawie zarysowaną sceną oczekiwania. :)
  25. @Marek.zak1 Bardzo dziękuję za ciekawe informacje! :)
×
×
  • Dodaj nową pozycję...