Berenika97

@bazyl_prost Ciało czasoprzestrzeni wykonało dziwny ruch - i ty też. Wróciłeś, ale już jako ktoś inny. :)

@Clavisa Gwiazdy gasną w oczach tego, kto sam staje się gwiazdą w czyjejś nocy. Ładne odwrócenie - nie patrzymy razem w niebo, Ty jesteś niebem. Śliczne mini.

@Kwiatuszek Nie o pióro tu chodzi, tylko o to "przelało się po brzegi" - moment, gdy kontrolowany gest zamienia się w wyznanie. Pisareczka nieświadoma, ale atrament już wszystko wie. :)

@Proszalny On wyrwał ją z piekieł, ona żyje, mity nie mają końca. I przez chwilę działa- bez kwitnie, las pachnie, morze przypływa. Ale oni wiedzą, że to kruche, dlatego zostają na powierzchni drobiazgów, bo zejście w głąb to ryzyko utraty wszystkiego po raz drugi. Miłość może oszukać śmierć. :)

@Simon Tracy Duch szlacheckiego jeźdźca, który gna przez wieki na koniu pod dom córki z fotowoltaiką - niezwykła fantazja. No i są elementy osobiste - rodowe. :) Mój ulubiony moment- gdy ojciec z szablą prosi o kawę zamiast miodu pitnego, bo XXI wiek to nawet dla duchów ciężkie czasy pod tym względem. A może Maria Antonina miała taką wizję? Świetny tekst!

@MIROSŁAW C. Od Golgoty przez obmywanie stóp po "policz do trzech" - jak droga przez mękę do zmartwychwstania. Piękna nadzieja ukryta w tym "nastąpi".

@Marek.zak1 Bardzo dziękuję za te słowa. "Jutro ważniejsze niż wczoraj" - racjonalne. Chociaż dla historyka to ... 🤭. Pewnie każdy ma swoją szufladę a ona ma swój czas. Pozdrawiam serdecznie. @Waldemar_Talar_Talar Bardzo dziękuję! Miło to czytać :) Serdecznie pozdrawiam. :) @lena2_ Bardzo dziękuję! Masz w sobie tę rzadką mądrość, której nie da się nauczyć z książek - trzeba ją po prostu poczuć. Czuję ją w każdym Twoim słowie. Serdecznie pozdrawiam. @sisy89 @Lenore Grey @iwonaroma @Simon Tracy @Wiechu J. K. @Leszczym @wiedźma Serdecznie dziękuję! Pozdrawiam.

@Proszalny Bardzo dziękuję! Poezja jako wino, ja jako winnica... muszę przyznac, że to piękny komplement. No i mamy świetną spółkę autorsko-telepatyczną. :))) Dziękuję za te słowa, sprawiły, że ta "winnica" mocno się zarumieniła (i to nie od słońca!). Ale słonecznie pozdrawia. :) @Poet Ka Bardzo dziękuję! Ale pierwsza była Lena - to jej piękny wiersz był pierwszym ogniwem. :) Serdecznie pozdrawiam. :) @Łukasz Jurczyk Bardzo dziękuję! Serdecznie pozdrawiam. :) Twoja odpowiedź brzmi jak druga część tego wiersza. "Nie chowaj słów" - biorę to sobie do serca. Chciałam odpisać jutro, po kawie, Lecz w Twoim wpisie widzę to jasno: „Nie czekaj jutra!”. Więc w tej obawie, Że zanim wstanę, gwiazdy już zgasną, Krzyczę: Dziękuję! (Sąsiedzi wybaczą), Bo takie słowa bardzo dużo znaczą.

@wiedźma Bardzo dziękuję! Serdecznie pozdrawiam.

@hollow man Bo może żaden kłamczuch, tylko przyszedł w nowych butach i był tak struty, że nie mógł wstać i wyjść? :)))

@Myszolak Bardzo dziękuję! Mam nadzieję, że następny będzie też piękny. Serdecznie pozdrawiam. :) @Charismafilos Bardzo dziękuję! „Miłość nigdy nie ustaje”. Serdecznie pozdrawiam. :) @Jacek_Suchowicz Bardzo dziękuję! Serdecznie pozdrawiam:) Patrzy na mnie w półmroku, zanim dzień zabierze ciszę, i myśli, że to niemożliwe - jak miłość w sercu pisze. @[email protected] Bardzo dziękuję! Serdecznie pozdrawiam. :) Nie obchodzi mnie inne spojrzenie, żaden obcy, przypadkowy gest. To tylko jedno mgnienie - i dla mnie nieważne jest. @Leszczym @wiedźma Bardzo dziękuję! Serdecznie pozdrawiam. :)

@leszek piotr laskowski Bardzo dziękuję! Serdecznie pozdrawiam. :)

@hollow man Wczoraj ułożyłam taki prymitywny wierszyk, pewne słowo jest dane tylko do rymu. „Czy te oczy mogą kłamać?” Gdy źrenica się zwęża - czy to złość, czy to słońce? Mózg analizuje te sygnały gorące. Mrugasz sto razy na minutę? To nie flirt, kochany, To pyłek wpadł do oka alboś... niewyspany. Utrzymujesz kontakt wzrokowy? To odwaga, niby, Lecz po trzeciej minucie - wyglądasz jak zza szyby. Znowu uciekasz wzrokiem, patrzysz na swe buty? Ktoś pomyśli: „Kłamczuch!”, a Tyś po prostu... struty. A przewracanie oczami? To komunikat jasny, Że Twój żart o systemie był raczej... dość ciasny. Więc badaj te spojrzenia, miej na nie baczenie, Bo oczy to duszy - często kłopotliwe - odzwierciedlenie.

@Mateusz Bardzo dziękuję! Pozdrawiam.

@iwonaroma Słusznie! Kto rwie z gałęzi, ten życie pije, Bo w takim jabłku sto procent żyje.

@iwonaroma Świetna jest fizyka! :) Choć serca dzieli duży opór (R), a w żyłach płynie prądu prąd, to miłość - jak to uczy Ohm - wybaczy każdy mały błąd.

@iwonaroma Wróg walczy z Tobą. Sceptyk walczy z Twoim istnieniem. Czuję różnicę. Każdy, kto kiedykolwiek stanął przed kimś, kto patrzył z niedowierzaniem... kto czuł, jak coś w środku zaczyna się rozpuszczać pod tym wzrokiem... zrozumie ten wiersz.

@23. Pani z martwego jeziora jako metafora miłości destrukcyjnej ? Ale czy chciałbyś zostać na tym brzegu? W tej pustce dna? Może Pani z martwego jeziora to jedyna opcja dla tych, którzy i tak już toną? Intrygujący!

@Proszalny Ciepła i piękna melancholia emanuje z Twojego wiersza. Piękne wspomnienie dzieciństwa. Świetny obraz ojca udającego, że umie gwizdać jak ptaki - to jest coś fantastycznego - wiele czułości i miłości w tym, że dla dziecka to wcale nie miało znaczenia, że "udawał". A koniec z blaszaną szablą - oczywiście chodzi o coś więcej, chodzi o tamte popołudnia, tamten las, tamtego ojca, który gwizdał. Świetne obrazy!

@Wiechu J. K. Twoja łamigłówka ma w sobie coś z Heraklita i coś z fizyki kwantowej. :) Stan ustalony, który jednocześnie nieustannie drga.

@Achilles_Rasti To boli, bo to prawda. Szczególnie ten moment - "zbyt świadome, żeby milczeć, i zbyt zagubione, żeby mówić wprost". To "widzę" na końcu - idealnie. Bo o to naprawdę chodzi o jedno słowo od kogoś, kto naprawdę zobaczył.

@Achilles_Rasti Obracasz tradycyjne rozumienie raju do góry nogami. Zwykle raj oznacza wolność. A tu w raju "wybierasz... ale tylko z tego, co i tak byś wybrał" - czyli pozorna wolność. Nie ma tu miejsca na autentyczny akt woli. Dopiero "zapominanie" - czyli utrata pełnej wiedzy, pełnej kontroli - wprowadza chaos. I w tym chaosie "coś może się nie wydarzyć". Pojawia się ryzyko. Błąd. Porażka. Ale dopiero wtedy wybór staje się prawdziwy, bo niesie konsekwencje, które mogłyby być inne. Wolność to możliwość popełnienia błędu. Wiersz brzmi jak paradoks - aby być wolnym, trzeba zrezygnować z kontroli. Aby coś miało wartość, musi istnieć możliwość, że tego nie będzie. Raj bez ryzyka to złota klatka. Bardzo ciekawy wiersz.

@Waldemar_Talar_Talar kropla rosy szept poranka ciepły dotyk dłoni w dłoni wszystko co się w sercu splata czego słowo nie dogoni skoro braknie tchu z zachwytu by opisać świata granie zostawmy to bez podpisu niechaj trwa to uśmiechanie :))))

@leszek piotr laskowski Gdy ósmy sakrament uchylił Ci drzwi, zrozumiałeś, jak kruche są ziemskie dni. Powrót z tej bieli w świat pełen blizn, to nie wygnanie do marnych płycizn. To raczej dar, choć w smaku surowy, byś pisał rozdział zupełnie nowy. Skoro już wiesz, co na końcu czeka, żyj uważniej - nim wieczność poczeka.

@Migrena Jeśli moje słowa choć trochę pomogły zobaczyć poza horyzont - to najpiękniejszy komplement, jaki mogłam dostać. Dziękuję. I pisz! Potrzebujemy Twoich obrazów. A wiosna uleczy - na pewno! Gdy braknie dystansu, by nazwać swe cienie, Moje słowa niosą Ci ukojenie. Wiosna to balsam, co świat rozjaśnia - Twój ratunek, gdy smutek wygasa. Spójrz poza horyzont, tam bije światło, Z każdym oddechem będzie Ci łatwo.