Berenika97

@iwonaroma Bardzo dziękuję! Masz rację, zaślepienie często prowadzi do dramatu. :) Pozdrawiam.

@Christine Bardzo dziękuję! Właśnie o to mi chodziło. W tym obrazie chciałam zmieścić całą dynamikę toksycznej relacji - ten moment, kiedy czyjeś pragnienie staje się ważniejsze niż własny ból. Pozdrawiam. :))) @hollow man Bardzo dziękuję! Ale przyznaję, że trochę nie rozumiem. :))) Pozdrawiam. @Łukasz Wiesław Jasiński @Rafael Marius Serdecznie Panom dziękuję! Pozdrawiam.

@bazyl_prostMasz jakieś typowanie? :)

@APM Bardzo dziękuję! Pozdrawiam,

@Pisarzowiczka Zaczyna się jak dowcip, a kończy się tak, że trzeba się zatrzymać. „Teraz jesteśmy razem w rozsypce" - niby śmieszne, ale jakoś tak… smutne i prawdziwe jednocześnie. Świetna fraszka.

@Leszczym Podziękuję za tę propozycję. :))) Pozdrawiam.

@Gosława Twój wiersz ma konkretne obrazy - skrzypienie pod podłogą, gnijące kartofle, włosy w gałęziach. To nie jest abstrakcja - wszystko dzieje się blisko ziemi, blisko ciała. Motywem spajającym jest szczególny sposób doświadczania czasu. "uczę się czekać niczym żuraw przy studni" - to czekanie nie jest frustrujące, to coś, co się praktykuje, bo "czerpię chwile jak wodę" - te chwile są czymś materialnym, co można zaczerpnąć. Ostatnie słowo "ja Mgła" jest najważniejsze, bo określasz siebie nie jak silną, wyraźną postać lecz jak kimś rozproszonym.

@huzarc Ostatnie spojrzenie przed tym, jak wszystko się kończy - i w tym jednym momencie jest więcej niż w całej wojnie. Przytłaczający wiersz.

@Waldemar_Talar_Talar Ta cisza ma głos. Rzadko się zdarza, że wiersz tak mało słowami potrafi powiedzieć tak dużo o bólu, którego nikt nie widzi. Pozdrawiam.

@MIROSŁAW C. Ten wiersz pachnie bliskością - tym momentem, kiedy wszystko się zwalnia i liczy się tylko dotyk. Piękny!

@FaLcorN To piękny wiersz. Każde słowo tu boli i przyciąga jednocześnie. Ten motyw powtarzający się „Pragnę, uwielbiam, ale…" jakby był oddechem, który nigdy się nie kończy. Niesamowicie poruszający.

@andrew Wiersz jak podróż od zamknięcia się w własnym komforcie do otwarcia się na drugiego człowieka. Wers z "bramą" sugeruje, że miłość bliźniego jest właśnie tym przejściem - bramą do czegoś większego.

@Kwiatuszek Miły wiersz, taki ciepły i pełen nadziei. Listeczki z cebulki- to chyba najpiękniejszy sposób na powiedzenie, że już się zaczęło.

@tie-break To bardzo intensywny, zmysłowy wiersz o tęsknie za kimś w przestrzeni miejskiej - lub raczej o tym, jak miasto samo staje się przestrzenią, w której tęsknota działa. Najbardziej interesujące jest to, jak konstruujesz tęsknotę - nie jako uczucie wewnętrzne, ale jako coś, co dzieje się "na skórze i w przestrzeni". Tęsknota atakuje z zewnątrz, jak pogoda czy reklama. I nie robi rozróżnienia między tym, co było, a tym, co mogło być. Ostatnie dwa wersy - „Od bieli w oczach coraz ciemniej" to piękny opis wyczerpania - wzrok się zamyka. A zamknięcie „pachnę wszystkimi miastami, które znasz" to świetne niedomknięte :) Mocny i emocjonalny wiersz.

@Stukacz Naprawdę uroczy! :)

@Leszczym Najwyraźniej logika jest zbyt skomplikowana na proste rozwiązania. Albo na odwrót. Spokojnie, podobno po wielu latach ignorowania problemu, on sam staje się tradycją. I to już jest ten etap - polska tradycja! Pozdrawiam. :)

@Łukasz Jurczyk Bardzo dziękuję! Właśnie tak! Pozdrawiam. :) @Adam Zębala Bardzo dziękuję! Pozdrawiam. :)

@Radosław To miniaturowy traktat o tym, że droga do sedna (galaretki) prowadzi przez powierzchowność (czekoladę) i nie ma w tym nic złego. Wszystko ma swoją kolejność. :)))

@Starzec Fajna miniatura o iluzji bliskości w internecie, opakowana w ironiczną powłokę. Coś takiego dobrze się czyta właśnie dlatego, że każdy to zna. Pozdrawiam. :)

kupiłam szpilki - za ciasne pięty krwawiły przy każdym kroku chciałam je zdjąć iść przez miasto boso przerwać ten ból ale spojrzałam w okno witryny wyglądałam w nim zbyt ponętnie by przestać cierpieć wiem jak kochasz ten stukot

@hollow man Ciekawy tekst. Spacerujesz przez przestrzeń miasta i jednocześnie przez przestrzeń wspomnień - od dziecięcej prostoty (podstawówka) do "starych" uczuć, a na końcu wszystko zamyka się czymś, co konkretyzuje - alkoholem. Pozdrawiam.

@huzarc Bardzo dziękuję! Właśnie - czasami mężczyzna chce, aby kobieta "wykrzyczała" co w sobie tłamsi, aby wyrzuciła z siebie niedobre emocjie. Pozdrawiam.

@Waldemar_Talar_Talar Piękny obraz namalowałeś. Pozdrawiam.

@APM Twój wiersz jest żywiołowy - pełen ruchu, obrazów, dźwięków. Bardzo trafny obraz cyklu, który nie jest ani smutny, ani radosny, po prostu się dzieje. Super!

@APM Serdecznie dziękuję! Pozdrawiam. :)