Une visite forte interessante

Autorem wiersza jest Julian Tuwim

St. M.

Miałaś przyjść. I czekałem, drżąc cały.
Wieczór był. Było cicho jak we śnie.
Dzwonił deszcz. Smutne szyby płakały.
Ósma już. Nie – dopiero. Za wcześnie.

Wyjrzeć? Nie. Ale może… - Wyjrzałem:
Pusto. Mrok. Przejmujący wiatr zawiał.
Jeszcze czas. Znów na zegar spojrzałem.
„Tik-tik-tak” – zegar ze mną rozmawiał.

Puka ktoś. (Serce słodko zamiera…)
Idę. Drżę. Drzwi otwieram w radości - -
„Czy mieszkanie Gotfryda Mullera?
- Nie, nie tutaj. „Adieu”. (- A złam kości!)

Wracam zły. Pokój cichy… bezgłośny…
Zegar – łotr! Pięć po ósmej! – Usiadłem.
Wstaję. Drżę. Patrzę w okno. Nieznośny
Chlapie deszcz. Staję znów. Przed zwierciadłem.

Boże mój! – Zresztą nic. – Papierosa
Czternastego zapalam. Z tuberoz
Płatek zrywam. Coś gwiżdżę… Bezgłosa
Cisza znów… - Psiakrew, zgasł mi papieros!

Później – łzy. Później wielka tęsknota.
Potem szał, potem chciwa namiętność!
I znów żal… I trapiąca zgryzota…
Tik-tik-tak… Przeszło już… Obojętność.

Potem sen. Śniłem cicho: o drzewach.
Zapach lip. Inowłodzka aleja.
Złoty zmierzch, w półbłękitnych rozwiewach
Cicha dal… Jakaś smętna nadzieja…

Nagle – ty!! Taka wonna i biała…
Oczy twe… Moja… moja bezkreśnie!
- Miałaś przyjść i nadeszłaś drżąc cała.
Wieczór był… Było cicho jak we śnie.

Już dawno temu
(zapisane 22 XII [1913])

© Copyright by Fundacja im. Juliana Tuwima i Ireny Tuwim, Warszawa 2006

Dochody Fundacji im. Juliana Tuwima i Ireny Tuwim pochodzą jedynie z honorariów z tytułu praw autorskich do dzieł jej Patronów i przeznaczone są w całości na pomoc dzieciom niepełnosprawnym i na popularyzację twórczości obojga Autorów. TUWIM.ORG

Nasza witryna korzysta z plików COOKIES („ciasteczka”). Dowiedz się więcej o COOKIES z naszej Polityki Prywatności.
ROZUMIEM