Trzepanie Wojaczka

[H.Lecter]

mój bóg niewierzących
nie ufa mi
patrzy na ręce
jak pieszczą kobiety wiersze i uderzenia
obchodzi w koło nagość
kiedy piję i kocham
przetrząsa moje myśli
otwiera samotne pokoje

może to tylko
brak talentu do życia
tak lekko staczać się w błoto i mrok
aż za gardło ściśnie
przeczucie światła

mocno

[BARBARA_JANAS]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

Nie mogłam się doczekać u pana prostej formy z mocno skokretyzowanym peelem. Rzeczywiście chowanie się za wyśmienitą poniekąd metaforą nieco się ograło w pana wykonaniu...Ale...Ale...Jest... i do tego dobrze, mocno i dosadnie...Jak koty lubią najbardziej...

Po...po...zdrawiam...

[Fanaberka]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

Fajny tytuł Lekterze, jak dla mnie - z jajem.
Dalej gorzej.
Patrzy na ręce – żywa frazeologia, użyta w pierwszym, podstawowym znaczeniu – cienizna. Związek rąk z tytułowym trzepaniem gdzieś się rozmywa.
Obchodzi w koło – dziękować bogu że nie w trójkąt
Osłuchuje niesłyszalne – gierka słowna gimnazjalistki
talent do życia, natchnienie do bycia - ojojoj
A jaki bałagan, sieczka: bóg nieufny, peel pieszczący (się), dalej bóg wartownik i peel pijący, dalej bóg celnik.

Ja bym to jakoś uporządkowała: może najpierw bóg – skoro od niego się zaczęło, potem peel, a w drugiej zwrotce refleksje i filozofie.

mój bóg niewierzących
nie ufa mi
obchodzi nagość i osłuchuje
przetrząsa myśli samotne pokoje
patrzy
jak ręce pieszczą
kobiety wiersze i uderzenia
kiedy piję i kocham

może to tylko
brak talentu natchnienia

tak lekko staczać się w błoto i mrok
aż za gardło ściśnie
przeczucie światła

mocno

A zresztą nie cierpię Wojaczków, więc zabieram zabawki i sobie idę.

[f.isia]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

albo wersja Fan, bo fajnie porządkuje
'mocno' póki co raczej zdaje mi się zbędne, chociaż... z drugiej strony, hmm... to wygląda jak posypanie pierzem (po uprzednim wytarzaniu w smole ;)

[f.isia]

wiesz co? w sumie, to Wojaczkom pierze się należy - taki naoczny efekt trzepania (mocnego ;)

[H.Lecter]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

Nie mogłam się doczekać u pana prostej formy z mocno skokretyzowanym peelem. Rzeczywiście chowanie się za wyśmienitą poniekąd metaforą nieco się ograło w pana wykonaniu...Ale...Ale...Jest... i do tego dobrze, mocno i dosadnie...Jak koty lubią najbardziej...

Po...po...zdrawiam...

Dziękuję.

[H.Lecter]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

Fajny tytuł Lekterze, jak dla mnie - z jajem.
Dalej gorzej.
Patrzy na ręce – żywa frazeologia, użyta w pierwszym, podstawowym znaczeniu – cienizna. Związek rąk z tytułowym trzepaniem gdzieś się rozmywa.
Obchodzi w koło – dziękować bogu że nie w trójkąt
Osłuchuje niesłyszalne – gierka słowna gimnazjalistki
talent do życia, natchnienie do bycia - ojojoj
A jaki bałagan, sieczka: bóg nieufny, peel pieszczący (się), dalej bóg wartownik i peel pijący, dalej bóg celnik.

Ja bym to jakoś uporządkowała: może najpierw bóg – skoro od niego się zaczęło, potem peel, a w drugiej zwrotce refleksje i filozofie.

mój bóg niewierzących
nie ufa mi
obchodzi nagość i osłuchuje
przetrząsa myśli samotne pokoje
patrzy
jak ręce pieszczą
kobiety wiersze i uderzenia
kiedy piję i kocham

może to tylko
brak talentu natchnienia

tak lekko staczać się w błoto i mrok
aż za gardło ściśnie
przeczucie światła

mocno

A zresztą nie cierpię Wojaczków, więc zabieram zabawki i sobie idę.

Tytuł zobowiązuje, więc nieco otrzepię trzepanie... : )
Zakładam, że możesz mieć rację z sieczką ale twój uporządkowany trawnik zdecydowanie mnie odrzuca.
Wierszyk wyrósł z nie cierpienia Wojaczków i jest właśnie zbieraniem zabawek... : )

Dzięki.

[H.Lecter]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

albo wersja Fan, bo fajnie porządkuje
'mocno' póki co raczej zdaje mi się zbędne, chociaż... z drugiej strony, hmm... to wygląda jak posypanie pierzem (po uprzednim wytarzaniu w smole ;)

No to, siekam - bez " i to chiba " ... : )

Dzięki, fiś.

[H.Lecter]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

O to, to...
: )

[Michał_Zawadowski]

wojaczka nie cenię i nie lubię, tak z powodu poezji, jak i życiorysu.

natomiast sam tekst całkiem, całkiem

wersja Fanaberki nie pasuje mi w drugiej części, ten "brak talentu natchnienia", wolę oryginalną

pozdrawiam

[H.Lecter]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

Wojaczka cenię ale nie lubię, wojaczków nie cenię i nie lubię... ; )

Dzięki, Michale.

[Goliard]

temat przedstawiony jak dla mnie b. powierzchownie. Nie dostrzegam w tym tekście Wojaczka jako osoby ani jego pisania – tylko jakieś nazwisko i stereotypowe odniesienia.
Pierwsza strofa rodem z niedzielnej szkółki (a bóg wierzących siedzi na żyrandolu i dłubie w nosie…), w drugiej pojawia się jakaś iskierka (cztery ostatnie wersy), nad którą jednak niestety dominuje brak.
Jak dla mnie płycizna – takie trzepanie Wacka :)
pozdrawiam

[H.Lecter]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

Każdy trzepie to, co lubi i potrafi...

Dzięki.

[Katarzyna Leoniewska]

A mnie przekonuje jakąś dobrze wyważoną dobitnością i esencją, która w moim przekonaniu została uchwycona. Zresztą, oglądałam bardzo niedawno film "Wojaczek", gdzie z kolei czegoś zdecydowanie mi zabrakło...

Wiersz przeciwnie - nie rozczarowuje, inspiruje :)

[H.Lecter]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

A toś mi waćpanna nagadała... : )

Dzięki, Kasiu.

[eszet]

Świetne. Muszę powiedzieć, że świetne. (choć nie znam treści poprzednich postów)

es.

[H.Lecter]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

Dzięki, es.
: )

[Aleks Kleks]

dylemat mi się pojawia czy upaść aby wstać, czy położyć się aby wstać, czy może położyć/upaść aby widzieć&nie mówić ? Niezależnie jednak od rozwiązania światło i tak może mieć przecież mocno odmienne konotacje
pozdrawiam

[H.Lecter]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

Dylemat się pojawia... ?
Bóg niewierzących nie zezwala na jednoznaczne odpowiedzi, może ledwie, na ich " przeczucie "... ; )

P.S.
Pewność odpowiedzi, to domena " polonistów " różnej rangi i wiecznie żywych " wojaczków "..
: )

[Stefan Nawara]

Obrazowa impresja.
Przekonuje do rozterek peela.
Ale na pewno nie ma żadnego związku z Wojaczkiem.
Wyjście proste.
Usunąć tytuł.
Zostawić całą resztę.
Wtedy "bóg niewierzących" nabiera uniwersalności.
Stefek