żart

[Pacyf]

Noe przysiadł na kamieniu
w cieniu dzieła swego życia

ani kropli deszczu

zamknął w dłoni garść suchego piasku
ziarenka, małe wodospady
przelewały się między palcami

jak strumienie obiecane
jak wody Apokalipsy

Noe podrapał się po zmierzwionej brodzie
spojrzał za siebie
i westchnął

Arka usychała
okręt spragniony zagłady
pośrodku pustyni

niezbadane są Jego wyroki

kropla potu spłynęła po spracowanej dłoni
i zniknęła w zakamarkach burty

ot i cały Potop

dzieło jego życia

[H.Lecter]

Jaki tam żart...melancholijna przypowieść... ; )
Ładne i niegłupie.

[łysy taytanczyk]

bardzo super. i z dowcipem i mądrze. Zdrówka!

[Pacyf]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

dziękuję:)

[Pacyf]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

dobra pointa, wiersz nie bardzo

pozdr

dzięki za odwiedziny. pozdrawiam

[Pacyf]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

dziękuję, bardzo mi miło:)

[Bernadetta1]

mnie niestety nie urzekł ;)dla mnie niezbyt:)pozdr.

[Pacyf]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

:) Dziękuję za wizytę.

[Judyt]

a ja sobie miło poczytałam, J.

[Pacyf]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

Bardzo mi miło. Dziękuję za odwiedziny:)

[pan jowialski]

Tytuł ironiczny,podobnie jak i reszta.Ktos zakpił z bogobojnego mędrca.Ale dlaczego to zrobił nie wiadomo,bowiem .Oczekiwany potop nie nadszedł.Myślę,że czasem każdy z nas czuje się oszukany,a los płata nam różne figle.Wiersz,moim zdaniem,ciekawy.