Skocz do zawartości
Polski Portal Literacki

Rekomendowane odpowiedzi

Opublikowano

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.


Nie rozumiem.
Zależność jest czegoś od czegoś. I już. I nie ma od tego odwołania.
Więc jeśli w wierszu jest zależność czegoś (np. "zależność zewnętrznych warunków"), to musi być dodane, od czego. Od czego te zewnętrzne warunki są w Twoim wierszu zależne. Rozumiesz? KaPeWu?
Myślę, że tak, mimo przekomarzania się. ;-)))
Buźka.
Opublikowano

Oxywio - a jeśli tych zależności jest 150 (tysięcy), a nie dwie i są to zależności zewnętrzne, warunkujące zachowanie poszczególnych składników, z powodu ich wzajemnych powiązań i zachodzących w nich reakcji, to co to jest? :))
To jest - uwaga!
zależność warunków zewnętrznych
KPW?
Dobra, poddaję się :)

Opublikowano

dwie szable rdzewieją
szczerbiąc się wzajemnie
w zgryz

to taka bardziej męska bajka o tych różach, co razem rosnąc kryją w sobie wzajemne ciernie..
chemia wzajemnych połączeń genialna aż po ostrość krawędzi

hejka HAYQ ;)

Opublikowano

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.


piękna to recenzja BEa.
tUsie wszystko zgadza
niestety real
przeszkadza

w takim zgryzie
bywa że wyli
nie je
mnie pół
biedy a jak
I zie?

Dzięki serdeczne i za wiersz w zgryzie :)
Pozdrawiam.
Opublikowano

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.



no toś trafił z tą chemią ;]] hehehe; akurat moja ulubiona dziedzina ;p
HAYQ patyna powstaje przy obecności tlenu, wody, i CO2 :p
fajny wiersz :> chociaż osobiście nie przepadam za wplątywanie nauki w wiersze, tutaj akurat ci wybaczam ;p bo akurat wplątałes to co lubię :> dobra puenta z tymi raniącymi krawęsdziami :))

pozdr.
Opublikowano

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.


piękna to recenzja BEa.
tUsie wszystko zgadza
niestety real
przeszkadza

w takim zgryzie
bywa że wyli
nie je
mnie pół
biedy a jak
I zie?

Dzięki serdeczne i za wiersz w zgryzie :)
Pozdrawiam.


I zie??

Wyli
zie w z.gry.zie
a.tUsie może
wd.40 zda
lep.sze pół
niż całe nic
w.szak ;)
Opublikowano

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.


piękna to recenzja BEa.
tUsie wszystko zgadza
niestety real
przeszkadza

w takim zgryzie
bywa że wyli
nie je
mnie pół
biedy a jak
I zie?

Dzięki serdeczne i za wiersz w zgryzie :)
Pozdrawiam.


I zie??

Wyli
zie w z.gry.zie
a.tUsie może
wd.40 zda
lep.sze pół
niż całe nic
w.szak ;)
Brak słów...
Serdeczności dla Was.
Opublikowano

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.


No widzisz, w takim razie nie możemy na siebie chuchać, ani dmuchać. Myć się też nie możemy, a oddychać, to już w ogóle - chyba, że metanem? ;)))
Dzięki za odwiedziny i wybaczenie ;)
Pozdrawiam
Opublikowano

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.




I zie??

Wyli
zie w z.gry.zie
a.tUsie może
wd.40 zda
lep.sze pół
niż całe nic
w.szak ;)
Brak słów...
Serdeczności dla Was.
Wzajemnie i ukłony dla Ciebie :)
Pozdrawiam.

Jeśli chcesz dodać odpowiedź, zaloguj się lub zarejestruj nowe konto

Jedynie zarejestrowani użytkownicy mogą komentować zawartość tej strony.

Zarejestruj nowe konto

Załóż nowe konto. To bardzo proste!

Zarejestruj się

Zaloguj się

Posiadasz już konto? Zaloguj się poniżej.

Zaloguj się


  • Zarejestruj się. To bardzo proste!

    Dzięki rejestracji zyskasz możliwość komentowania i dodawania własnych utworów.

  • Ostatnio dodane

  • Ostatnie komentarze

    • @APM bardzo dziękuję :) @Berenika97 pięknie dziękuję!
    • @Whisper of loves rain   Ale to niezłe zamienniki! :))) Pozdrawiam.
    • @vioara stelelor No właśnie pisze że do raju się nie nadaję
    • W progach mojej tęsknoty   Zostawiłem za sobą, ojczyznę mą świętą, Drogą długą, odległą - na zawsze przepiękną. Zostawiłem za sobą, złote kłosy zboża, Wysokie i dumne, pod Boga opieką, Wiatr głaszcze, cichocze, pola zimnem trąca, Błękit zaś chłopu lśni, nad jego znojem i spieką, Moja miła, tak miła, Ojczyzno Ty moja, W piękność i szczęście bogata, kraino złota,   Na cóż perły, kamienie, nad Boską dolinę? Gdzie czas jak senny obłok, przez niebo wciąż płynie, Motyl polny wtem szlaki, wskaże te prawdziwe, A przejdź się, zobacz z czego mój stary dom słynie, Pod drzewem gościu spoczniesz, gdy słońce ogrzeje, Twoje duszne troski Wiatr swym tchnieniem rozwieje, Gdy Pan w złotej swej szacie po polach tych przejdzie, To cupnie tu przy tobie, dar dla Ciebie znajdzie.   I tęsknie za tym domem, jedynym i miłym, Co szlakiem mnie prowadził - prostym, nie zawiłym, Miłość wielką znalazłem, żonę miałem piękną, Co serce me koiła, dłonią swoją wdzięczną, Zaś jedna dróżka wiodła do złotej świątyni, Gdzie ją przed sam ołtarz wprost, zaprowadzić chciałem, Lecz los inaczej wyrok, nad nami uczynił, Więc sam przed tą światłością na wieki zostałem.   O, jak cudnie wspominać tę krainę dawną, Gdy czas swój wtem odliczasz, w dalekiej obczyźnie, Co mi zostało? - Chwalić kraj poezją barwną, A duch mój jak ten motyl - po niebie się śliźnie I on pokieruje mnie, na te dróżki stare, Spocznę pod drzewem, kłosy mnie już tam przykryją, Bym wypił tam do końca swego życia czarę, Gdzie dawne sny o Tobię, w tej ciszy ożyją.
    • trochę WASZĄ firmę  poznałem  tracicie dużo czasu zbyt długo nie potraficie  się odnaleźć  szukacie kierunku rozglądacie na boki  a trzeba ...   jeśli chcecie  zdobywać góry  opalać się na szczytach  macie wyjątkową okazję    właśnie jestem wolny  od jutra   szukam nowego wyzwania    zostawiłem poprzedników  w rozkwicie patrzę na niebo  zniknęli w chmurach   miniemy ich  ale tylko ZE MNĄ ...   lubię goracą czekoladę  poezję myśli spacerują nad morzem    2.2026 andrew   
  • Najczęściej komentowane

×
×
  • Dodaj nową pozycję...