Skocz do zawartości
Polski Portal Literacki

Rekomendowane odpowiedzi

Opublikowano

Cieczy gęstej sztorm szaleje
cyklon myśli wrasta w głowę
góry lodu choć topnieją
mrożą serce czuć nie mogę

Szklanka nie zalewa fali
rozczarowań portów losu
a owoce tam zebrane
są dalekie od kokosów

Jedna tylko jest roślina
bluszcz spojrzenia tulącego
muska czule troski pędzlem
wnosi w życie coś nowego

Delikatny lecz stabilny
i nie mogę już zaprzeczyć
że choć jeden żyje człowiek
z którym chcę się uczłowieczyć

Opublikowano

Kamertonka, znowu drgasz tym swoim misternym dźwiękiem... "między ustami a brzegiem pucharu... " Hm, wypiłbym wino z taką dziewczyną... w cieniu oliwnego gaju i bujnej winorośli,
by się uczłowieczyć, jak to zwykle robią dorośli... hahaha
Pozdrowienia w tonacji AMOL braci karmelitów dla roztańczonej melisy indyjskiej pachnącej lawendą
i zmysłami... eh, Kamertonka, podoba mi się po prostu, ale wciąż czekam na erotyczek, proszę, chociaż jeden łyczek... hihihi :)

Opublikowano

podałaś doskonałą tonację i utrzymałaś przez cały wiersz

tylko przedostatni wers ostatniej strofy:
że choć jeden żyje człowiek ciut nieporadnie
np: tylko żyje jeden człowiek lub jakoś inaczej

filuterna twa myśl przednia
no i słodka jak stos ciastek
szczęście spotka tego który
uczłowieczy swą niewiastę


pozdrawiam Jacek

Opublikowano

Panie Jacku
dziękuję za uwagę, coś tam może pogmeram i ew będzie to widoczne w tekście

szanowny JakubieSpanie
witam po pierwsze, bo nie było nam chyba jeszcze dane
tym bardziej, że jak widzę jest pan rzadkością
i jako jedna z nielicznych miałam zaszczyt poczuć pańską trzcinkę
skutek odwrotny bo zamiast złajana mogę poczuć się wyróżniona
miejsca kultu omijam szerokim łukiem i niezorientowana jestem, że toż to już częstochowa
dziękuję tym bardziej za pozdrowienia - odwzajemniam i zapraszam do reszty mojego kalectwa (sprawdzimy pańską wytrzymałość, bo ja na razie dzielnie daję radę)

p.s.
mało tego, właśnie sprawdziłam, że nie tylko rzadko pan bywasz ale i piszesz
wręcz przezroczyście, bo zupełnie niewidocznie

pa

Opublikowano

Ładna, sympatyczna i wesoła piosenka. Przydałaby się jakaś fajna melodia do tego.
Częstochowa jest tylko wtedy, kiedy wszystkie lub prawie wszystkie rymy są gramatyczne. Ale nie wtedy, gdy na cały wiersz są takie dwa zaledwie. Wówczas to nie wytwarza kataryny, a tylko dodaje melodyjności i piosenkowości (co wcale nie jest wadą, jak się niektórym zdaje).
No, ale od kiedy zostały wymyślone Nowoczesne Zasady Pisania Wierszy, słabi poeci lub krytycy bez wyczucia bardzo lubią przesadzać w tym temacie.

Opublikowano

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.




Panno święta, co jasnej bronisz częstochowy... dzięki, za merytoryczne wsparcie Oxy.
w rymach wierszokleta często chowa
co wystuka serce, co pomyśli głowa... Pozdrawiam, ale bez wazeliny... do zobaczenia i bądź czujna... hahaha :)
Opublikowano

dziękuję za wstawiennictwo wszystkim wrażliwym gościom

z pisaniem moim jak z ulubioną muzyką
nie ma rzeczy be
jest tylko ich niewłaściwe wykorzystanie i nadużywanie
nie jestem mistrzem (no chyba że dla samej siebie, ale w innych kategoriach)
dlatego bywam tutaj, a nie na regałach w księgarni
więc nie mam do siebie żalu, że to napisałam
nad finiszem pomyślę biorąc pod uwagę rady
pomyślę

dzięksy ponowne i do niebawem robaczki

.ozdrawiam wszystkich włącznie z panem JakubemS (boczemubynie?)

  • 2 miesiące temu...

Jeśli chcesz dodać odpowiedź, zaloguj się lub zarejestruj nowe konto

Jedynie zarejestrowani użytkownicy mogą komentować zawartość tej strony.

Zarejestruj nowe konto

Załóż nowe konto. To bardzo proste!

Zarejestruj się

Zaloguj się

Posiadasz już konto? Zaloguj się poniżej.

Zaloguj się


  • Zarejestruj się. To bardzo proste!

    Dzięki rejestracji zyskasz możliwość komentowania i dodawania własnych utworów.

  • Ostatnio dodane

  • Ostatnie komentarze

    • @iwonaroma   Twoje słowa zostawiają mosty w ciszy.   ktoś kto je czyta, wchodzi w świat Twojego ognia .   z apetytem.  
    • Piękny utwór. Adekwatny do tematu. Nie sposób nie myśleć o czasie/ naszym czasie, bo oznacza dla nas życie/ wszystko. A racjonalnie nie możemy go nigdzie "przyłapać". Podobnie, jak Boga, znamy go jedynie z jego manifestacji. Czy jest przyjacielem czy wrogiem? Jest towarzyszem wszystkich oddechów. Pozdrawiam.
    • @Alicja_Wysocka   Alicjo.   Ty nosisz własne niepodległe wszechświaty w swoim  ciele gdzie  prawda jest pierwotna, a świat nie istnieje poza jej dzikością .   Twój wiersz uderzyl mnie poetyckim blaskiem !!!  
    • @Nata_Kruk   Nata !    sankcjonujesz swoją "tycią” niezależnosć jak prywatne państwo pod skórą .   bez hymnu, bez zgody świata.    i w tej cichej, upartej dzikosci jest więcej prawdy niż w całych rejestrach wielkich słów !!!   wiosenne.......  
    • "Sufit, ściany i podłoga" Zagadał sufit raz do podłogi: „Doprawdy, los twój jest nader srogi! Zdeptanaś cała, poharatana, z meblami w stylu wiejska kabana”. Z góry na dół spogląda nań drwiąco: „Wyglądasz wręcz odpychająco. Wszędzie łachmany, buty rzucone, wielkie śmietnisko na każdą strone”. Zerknęła z dołu w nerwach podłoga skrzypnęła, w ripoście jak do wroga: „Zamilcz, ty blada, pusta płaszczyzno, niechaj twe słowa w gardle ci wyschną!. Lampa u ciebie ledwo się trzyma, lecz dumnie pierś swą szklaną nadyma. Gdy się nadymać będzie przesadnie, to wraz z kawałkiem ciebie odpadnie! I wtedy pęknie to twoje ego, gdy na pysk łupniesz, mój ty kolego. A to co spadnie – oknem wywalę, więc już nie mędrkuj, mój ty cymbale!”. „Ha, ha!” – tu sufit ryknął ze śmiechem. „Straszysz na wyrost, z pustym pośpiechem. Ja trwam na ścianach dumnie oparty, ściany z betonu – to nie są żarty!”. Wtem odezwały się zgodne ściany: „Obajście warci siebie, gałgany! Bo gdy my tylko się wycofamy, w gruz się zmienicie, durne pacany”. Morał z bajeczki płynie nam jasny: Nie wszczynaj zwady – choć świat jest ciasny – z tym, z kim na co dzień los twój związany przez wspólne życie i wspólne ściany. – Leszek Piotr Laskowski
  • Najczęściej komentowane

×
×
  • Dodaj nową pozycję...