gdy wilga przysiada mężczyznom drżą kolana

[Lena Achmatowicz]

po południu dzieci z foremek się przesypują
z podwórka na podwórko. dłużą się cienie
dłużej popatrz we mnie. coraz duszniej
jak chmura w kształcie foki jak coś co wisi
- wiszę w powietrzu

rozgniatam brzoskwinię. miękkie od ssania światło
przechodzi przez palce. jest koniec lipca i prawdziwy urodzaj
czy w twoich okolicach też. wchodzą do ogródka, wsadzają stopy
trzeba rozgryzać wodniczki. różowe i jędrne
językiem rozluźniać miękisz

na miłość, lato co poradzisz. rozkładam koc

[Maciej_Satkiewicz]

mniam, upojny, upalny, subtelny erotyk; wykwintne, rozpływające antycypacje i nawet rozgryzanie wodniczek, wilg i innych wakuol przyciąga i dobrze wiemy, że nie kolana miały zadrżeć, choć o kolanach trzeba mówić

Piękna synteza wody, rzeki, miękiszu, upału, bezruchu czy raczej powolności, światła, pożądania, przesypywania się z formy do formy

"na miłość, lato co poradzisz" trzeba napisać wiersz i trzeba dać plusa, jakkolwiek byłoby to idiotyczne - ale przecież to symbol...

Dziękuję i pozdrawiam

[H.Lecter]

gdy wilga przysiada mężczyznom drżą kolana

Co było do udowodnienia...
: )

Piękny wiersz.

[Katarzyna Leoniewska]

Pozostało mi tylko wniknąć w upojenie. Porywający...

[ponury żniwiarz]

zmysłowy bardzo
ogarnęło mnie miękkie od ssania ;D światło
gratuluję

[Lena Achmatowicz]

dziękuję za komentarze i pozdrawiam serdecznie.

[BARBARA_JANAS]

Całość bardzo...ale to najbardziej : miękkie od ssania światło...
Miło było poczytać między porzeczkami...
Pozdrawiam...

[f.isia]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

Leno, takie moje 'spojrzenie' :

po południu dzieci z foremek przesypują się
z podwórka na podwórko. wydłużają cienie

popatrz
we mnie. coraz duszniej
jak chmura w kształcie foki jak coś co wisi
- wiszę w powietrzu

dla mnie ten fragment tworzy spójną całość, jakąś esencję
pozostała 'reszta' opowiada już inną bajkę (no, może postscriptum do bajki ;)

tekst wywarł na mnie wrażenie,
pozdrawiam

[Almare]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

:))))))))jestem pod wrażeniem, przyjemnie, przyjemnie, och, jak przyjemnie!

mam jednak zastrzeżenie:
- tytuł - liczba mnoga zbyt ryzykowna, chyba że można to stwierdzić statystycznie- kategorycznie!
wiem co mówię, proszę o wyłączenie z grona.

wielbiciel porzeczek :))))

[iggy]

łojoj nie wiem skąd te zachwyty, można zwymiotować od tego naciąganego liryzmu. A 'naskórkom' mówimy zdecydowane NIE. Litości, proszę spożytkować swój talent na robienie choć kroku naprzód zamiast na dogadzanie skrytobójczym onanistom! ;-)
pozdr.

[Lena Achmatowicz]

dzięki za komentarze.
pozdro4you

[mały_dzielny_toster]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

Cudeńko.

[Agnes]

Widzę, że autorka poczytniła pewne zmiany i porzeczki zniknęły z puenty. Chyba słusznie. Wiersz jest piękny i pięknie napisany. Gratuluję i pozdrawiam.
A.

[Lena Achmatowicz]

dzięki, to miłe. pozdrawiam

[emil_grabicz]

Wilgę rzadko można zobaczyć, za to częściej usłyszeć.
Pierwsza zwroteczka nawet mi się podoba, lecz sekwencja z brzoskwinią i wodniczki, to chyba już z innego wiersza. Nie mogę tego powiązać. To tak, jakbym jednego buta nie zasznurował i ciągle się gdzieś potykał... I tylko ten koc i język w miękiszu sączy mi uśpiony testosteron.
Nie mam zdania. Poetyckie struny mojej harfy ani drgnęły. To partytura na inne instrumenty.
Pozdrawiam :)

[Toby]

Fajne to pisanie...
Pozdrawiam
t.

[Lena Achmatowicz]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

:D urzekające. dzięki za wpis. pozdrawiam

[Lena Achmatowicz]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

miło mi. pozdrawiam