Dwór część III

[Robert Witold Gorzkowski]

 

Słyszę swe myśli nepotyzm czuję
lecz kogo mógłbym faworyzować
kogóż obsadzić na tronie Boga
komu powierzyć te ziemskie dzieło

Które zmagało się z losem nieraz
kogo mam zamknąć i za bluźnierstwo
zlinczować batem niepodobieństwo
ból Pyrrusowy tłumi zwycięstwo

Pierwsze drzwi smukłe stoją okrutnie
wejście do środka kryją pokutne
ciemnobrązowe lakierowane
w dole siekierą na wskroś zrąbane

Rąk już nie mają klamki urwane
w znacznej powierzchni zdezelowane
na lewo schody widzę zwalone
kikutem w piętro są zakręcone

Moc tu pokoi pomieszczeń dworskich
są tu sypialnie i pokój gości
pięknie to wszystko jawi się w głowie
myśli me krążą ku odbudowie

A przed oczami obrazy płyną
Rychter-Janowskiej malarki dworskiej
która je znała i malowała
Polską tradycję przekazywała.

 

[Poet Ka]

@Robert Witold Gorzkowski rzeczywiście, jej obrazy mogłyby być pomocne przy rekonstrukcji dworskich wnętrz

[Robert Witold Gorzkowski]

@Poet Ka to prawda, mam kilka jej obrazów i kilka po niej pamiątek, jej brat za żonę miał Gabryjelę Zapolską po mężu Janowską też mam kilka pamiątek. Zapolska posiadała jeden z najwybitniejszych zbiorów malarstwa w dziejach prywatnego kolekcjonerstwa Polski. Przez nasze władze Zaprzepaszczony. Nawet dzisiaj w wypożyczeniach nie do odtworzenia.

[viola arvensis]

@Robert Witold Gorzkowski w Twoich wierszach jest zawsze wyczuwalna pasja tworzenia, to bardzo cenne. 

Ładny utwór, ku zadumie.

Pzdr.

[Berenika97]

@Robert Witold Gorzkowski

 

Wiersz robi coś bardzo potrzebnego - nie pozwala, żeby ten dworek zniknął w ciszy. Rychter-Janowska malowała, żeby przekazać tradycję. Czuję, że  piszesz z tego samego powodu. I piszesz bardzo plastycznie i pięknie. Czytając, widziałam piękny dworek. Po Twoim słowie widzę ruinę. I to jest właśnie siła tego tekstu - że jedno i drugie jest w nim jednocześnie. Przeszłość i to, co z niej zostało.

 

To już nie jest tylko wiersz - to dokument o niszczeniu polskiego dziedzictwa. 

Pozdrawiam.