Skocz do zawartości
Polski Portal Literacki

Rekomendowane odpowiedzi

Opublikowano

W jakimś świecie
Na… Przystani
Siedzi sobie Pan przy Pani
Pięknie mówią!!!
- cali wlani.

Dookoła trochę ciemno
Śpiew słowików
gra muzyka
jest przyjemno!

Wiatr się zrywa!
Zmiatać trzeba
Ale oni chcą do nieba
Więc sięgają w stronę siebie

Ręka jedna…
…Trzecia ręka…
(lecz po wlaniu to już męka!)
(słowik zdycha wśród listowia…)

Ręka piąta!!!
Życzę zdrowia!

(tak, żeby ożywić ducha hahahahaha J)

Opublikowano

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.



Tak, zawsze powinien byc powód do uśmiechu :)
I o to własnie chodziło, żeby z przymrużeniem oka i żeby się uśmiać :)))
Z lekkim powiewem wiaterku... bo upał pozdrawiam.
AnkaJ
Opublikowano

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.



Nie możesz Bazylu się usmiechnąć?
Trochę szkoda, bo to przecież życie:)
Dzięki za zaglądanie.
Pozdrawiam.
AnkaJ
Opublikowano

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.



hihihi :)
Śmieszne takie wyszło
ręka pisała - głowa nie myślała,
że duch ożywiony się zjawi!
to tylko cieszy się autorka :))))

z innego świata pozdrawiam
AnkaJ
Opublikowano

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.



Witam serdecznie!
Cieszę sie na radochy tyle!
a z Dużej dlatego, że mała litera mniejszy ma wymiar:)
i w uwadze nie zostaje :)
Pozdrawiam Bachencjo
AnkaJ
Opublikowano

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.



Rymowanki słyną z tego
że są śmieszne
i te smutki
zmiotą w kącik
(choć malutki:))
Serdecznie pozdrawiam:)))
AnkaJ
Opublikowano

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.



Z tym liczeniem to tak różnie była...
ale wiesz...
druga ręka podpierała,
żeby pierwszy była pewna,
a ta czwarta to palcem w nosie dłubała:)
Dziekuję za wizytę
Pozdrawiam
AnkaJ
Opublikowano

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.



W rytmie bajek opowiadanych przez babcie :)
Cieszę się, że sie podoba i że uśmiech wywołuje :)))
Pozdrawiam Aniu
AnkaJ
Opublikowano

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.



Całkiem realne :)
Kompozycja na pewno ma sporo błędów, ale człowiek uczy się:)
Na koniec napisałeś jednak - "poezja" a to dla mnie duuuży kompement.
Dzięki.
Serdecznie pozdrawiam
AnkaJ

Jeśli chcesz dodać odpowiedź, zaloguj się lub zarejestruj nowe konto

Jedynie zarejestrowani użytkownicy mogą komentować zawartość tej strony.

Zarejestruj nowe konto

Załóż nowe konto. To bardzo proste!

Zarejestruj się

Zaloguj się

Posiadasz już konto? Zaloguj się poniżej.

Zaloguj się


  • Zarejestruj się. To bardzo proste!

    Dzięki rejestracji zyskasz możliwość komentowania i dodawania własnych utworów.

  • Ostatnio dodane

  • Ostatnie komentarze

    • @vioara stelelor   Mam nadzieję, że ten komentarz bardziej Ci się spodoba.  Wiersz jest głęgoko psychologiczny, można by go rozbierać na czynniki proste i jeszcze prostsze i długo.  Napisany z dużą wiedzą psychologiczną.  To niezwykle intymny i poruszający zapis wewnętrznego dialogu oraz procesu samouzdrawiania - poszukiwanie zagubionej części siebie (najprawdopodobniej tzw. „wewnętrznego dziecka”), konfrontacja z własnymi zaniedbaniami oraz ostateczne otoczenie samego siebie czułością i opieką.   Podmiot liryczny zaprasza nas do wnętrza własnej psychiki, którą obrazuje jako fizyczną przestrzeń- „puste pokoje” i „ściany bez okien”. Dla mnie najbardziej poruszającym momentem wiersza jest krótki dialog- "kto ci to zrobił? ty - odpowiada ledwie słyszalnym szeptem".   To moment pełen bólu, ale i uświadomienia. Podmiot liryczny zdaje sobie sprawę, że to nie okrutny świat zewnętrzny skrzywdził jego wewnętrzne "ja", ale on sam - poprzez ignorowanie go, narzucanie mu presji i odcinanie się od emocji.   Zakończenie to deklaracja miłości własnej. Słowa o krwi, która „będzie płynąć hojnie, zbawiennie” to obietnica powrotu sił witalnych. Energia życiowa, która wcześniej uchodziła w pustkę, teraz posłuży do ożywienia i ochrony własnego wnętrza.Wiersz ma formę niemal dramatyczną, przypomina zapis sceny z terapii lub medytacji.
    • Fircyk subtelny zamieszał mi w głowie, Tuzin kobiet rozkochał już w sobie . Brunetki, blondynki i rude mrugają oczami, gdy kroczy dumnie . Po co Ci taki? - mój rozum szepcze, lecz serce nie słucha, On butami je zdepcze.   Serce rozumu nie słucha, gdy zima swój biały płaszcz chowa i wiosna przewiśniegi budzi. Zielenią się pierwsze liście - serce bije, on się śmieje - butami je zdepcze.    
    • @KOBIETAłubie stokrotki, zawsze zbieram herbatę:)
    • @vioara stelelor „Życie to nie problem do rozwiązania, lecz rzeczywistość do doświadczenia” – Søren Kierkegaard.   Dziękuję bardzo za wszystkie ślady zainteresowania, pozdrawiam. 
    • @violetta   będzie! Już jest !

      Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

  • Najczęściej komentowane

×
×
  • Dodaj nową pozycję...