Skocz do zawartości
Polski Portal Literacki

Rekomendowane odpowiedzi

Opublikowano

ukrywając się pod pseudonimem
topisz słońce w tequili
myślisz o swoim wyobcowaniu

już wiesz że nie ma bohaterów
jest sól
cytryna i
ruska ruletka
alabaster
w gładko wyszlifowanej formie
listy Anny i
kamień który tnie
wszystko

------------------------------------------------------------

tequila

hiding yourself under a nickname
you are sinking the sun in tequila
in the thoughts about alienation

you already know there are no heroes
just salt
lemon and
a sort of Russian roulette
alabaster
in a smoothly polished shape
letters from Anna and
the stone that cuts
everything


Tłumaczenie angielskie dodała:
Anna Myszkin

  • Odpowiedzi 55
  • Dodano
  • Ostatniej odpowiedzi

Top użytkownicy w tym temacie

Opublikowano

widzę, że przyszedł czas na zbiorowe indywidualne cierpienia, ech
ten wiersz jest jak spławik idealnie wyważony w jaskrawym kolorze złółto-czerownym obciążony kaminiem.

absolutnie za :)

Opublikowano

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.


Alabaster (róż) jest dla Ciebie ;)
łącznie z podkładem muzycznym:
www.youtube.com/watch?v=ZVJTcTrDalQ
Ale takiego różu to się chyba nie spodziewałaś.
Dziękuję za szybką reakcję na wiersz :))
Pozdrawiam.
Opublikowano

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.


Alabaster (róż) jest dla Ciebie ;)
łącznie z podkładem muzycznym:
www.youtube.com/watch?v=ZVJTcTrDalQ
Ale takiego różu to się chyba nie spodziewałaś.
Dziękuję za szybką reakcję na wiersz :))
Pozdrawiam.

alabaster przyjmuję z niemałym zmieszaniem :)
i to cudo mruczące też :))
ech.. potrafisz podrapać za uszkiem ;)
Opublikowano

P.S. A dybyś zapisała wiersz w ten sposób

ukrywając się pod pseudonimem
topisz słońce w tequili

myśląc o swoim wyobcowaniu
już wiesz że nie ma bohaterów
jest sól
cytryna i
ruska ruletka
alabaster
w gładko wyszlifowanej formie
listy Anny i
kamień który tnie
wszystko


-ące byłyby dalej, no nie wiem, rozważ :)

Opublikowano

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.


Alabaster (róż) jest dla Ciebie ;)
łącznie z podkładem muzycznym:
www.youtube.com/watch?v=ZVJTcTrDalQ
Ale takiego różu to się chyba nie spodziewałaś.
Dziękuję za szybką reakcję na wiersz :))
Pozdrawiam.

alabaster przyjmuję z niemałym zmieszaniem :)
i to cudo mruczące też :))
ech.. potrafisz podrapać za uszkiem ;)

Daję słowo, że się bardzo staram :))
Opublikowano

Agatko, przepraszam, żem taka namolna ... a tak ?

-----------------------
ukrywając się pod pseudonimem
topisz w tequili słońce
i wyobcowanie


już wiesz że nie ma bohaterów
jest sól
cytryna i -------> bez "i"
ruska ruletka
alabaster
w gładko wyszlifowanej formie
listy Anny i
kamień który tnie
wszystko

------------------------

A i jeszcze myślę, że oprócz alabastru jest również agat.
Już znikam, Agacie, zapomnij o mnie ;)

Opublikowano

Tniesz bebechy w duszy, jak błękitno - tęczowa stal damasceńska...
Podoba się wszystko. Taki uniwersalny kompakt, który nawet bez rozumienia rzeczy czyta się łatwo i się podobuje.
Leżę sobie teraz taki wybebeszony i czekam na tajemniczą Annę.
"i znów księżniczka Anna spadła z konia... cha, cha, cha,
Anna - a chto to taki?
Pozdrowionka dla zmysłowego chalcedonu od samego Pliniusza Starszego... :)

Jeśli chcesz dodać odpowiedź, zaloguj się lub zarejestruj nowe konto

Jedynie zarejestrowani użytkownicy mogą komentować zawartość tej strony.

Zarejestruj nowe konto

Załóż nowe konto. To bardzo proste!

Zarejestruj się

Zaloguj się

Posiadasz już konto? Zaloguj się poniżej.

Zaloguj się

  • Zarejestruj się. To bardzo proste!

    Dzięki rejestracji zyskasz możliwość komentowania i dodawania własnych utworów.

  • Ostatnio dodane

  • Ostatnie komentarze

    • @Łukasz Jurczyk   Jak to u Ciebie - tekst jest tak uniwersalny, że mógłby opisywać każdy ruch oporu w historii ludzkości - od antycznych rebelii, przez okupację podczas II wojny światowej, aż po współczesne konflikty.   Na początku - „Wiem, że ściany słuchają” - czyli zaczyna się od motywu paranoi i strachu przed inwigilacją, ale spiskowiec akceptuje ryzyko i odrzuca mentalność niewolnika. A bunt - to ruch oddolny, angażujący zwykłych ludzi. Bo okupacja to wchodzenie do domów, wróg jest jak wszechobecny brud.   Narrator rzuca wyzwanie „Królowi” czyli Aleksandrowi - spiskowcy wolą zniszczyć swoje miasto i zginąć, niż oddać je w ręce tyrana. To ogromna determinacja. Rodzina w czasie wojny to słaby punkt, „ciężar”, przez który łatwo człowieka zaszantażować. Jednocześnie to właśnie troska o bliskich i chęć zapewnienia im godnego życia jest ostatecznym powodem, „żeby nie klękać”.   Piękny aforyzm - „Wolność kosztuje” - bunt wiąże się z drastyczną ceną - krwią, śmiercią, zniszczeniem. Złudzenie, że bierność zapewnia przetrwanie, zostaje brutalnie rozwiane. Niewola nie jest darmowa - jej ceną jest powolne umieranie godności, ciągły strach i upodlenie. Zapłata jest ostatecznie wyższa, choć uiszczana w ratach przez całe życie.   Znakomity tekst!
    • @Waldemar_Talar_Talar Po tytule spodziewałem się banału, ale dałeś radę, Waldemarze :)
    • @Berenika97 Dobra. Ale co grali?
    • @Kapirinia Mogę pomarudzić? Czasami się taki wiersz napisze, że nie wchodzi, bo jest 'przepoetyzowany' (chyba muszę przysiąść do tej koncepcji). Nie wiem teraz czy uda mi się to odpowiednio wyrazić. Taki wiersz, w którym wszystko się zgadza. Taki wiersz, który napisałaby Pani Polonistka (wszystkie uwielbiałem ze wzajemnością). Rozumiesz o co mi chodzi? To są takie wiersze aksamitne. Może trochę za bardzo aksamitne.  
    • @Stukacz   Czuć w tym tekście prawdziwe przeżycie - smutek, rozczarowanie, ale i siłę, żeby iść dalej. "Przeżyję, choć serce dotknęła bolesna rozłąka" - mocne słowa. Piękny tekst! 
  • Najczęściej komentowane

×
×
  • Dodaj nową pozycję...