Skocz do zawartości
Polski Portal Literacki

Rekomendowane odpowiedzi

  • Odpowiedzi 75
  • Dodano
  • Ostatniej odpowiedzi

Top użytkownicy w tym temacie

Opublikowano

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.




Tak w temacie tej nocy omijającej noce zacytuję:

"jeeeeeest już ciemno, ale wszyyyyyystko jedno" :D:D:D

P. :)

Piękne...
: )

Dlatego przyrównałam do Twojego ;)

P.
Opublikowano

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.


wywaliłabym "na" i może "przypływem odpływem" - bo wg mnie niewiele nowego wnosi, a po pozbyciu robi się nawiązanie "bólu nad ranem" do parzenia herbaty (przez pięć minut, na pięć minut przed końcem ;)
Opublikowano

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.


wywaliłabym "na" i może "przypływem odpływem" - bo wg mnie niewiele nowego wnosi, a po pozbyciu robi się nawiązanie "bólu nad ranem" do parzenia herbaty (przez pięć minut, na pięć minut przed końcem ;)

Nieprzyzwoicie często masz rację... ; )
Skąd się wzięło " na " - sam nie wiem...
Jak piszę " po prostu ", to przypływy i odpływy zagracają prostość...
Dzięki, fisiu.
Opublikowano

wiem, że zawsze najtrudniej jest z tytułem. przynajmniej mi zawsze było. przez to ciągle wydaje mi się, że są one jakieś na siłę, sztuczne, zbyt odległe od tekstu. tak jak tu.
całość się podoba, biorę do siebie i nawet trochę o sobie mogłabym tak.
jednak literówkę należałoby poprawić, jak już mówiła Patrycja :)

Pozdr.a

Opublikowano

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.



Lubię myśleć o drzewach, jak o ludziach ( i na odwrót ) - pewnie stąd tytuł...
Dzięki, Agnes.

P.S.
Literówkę poprawiłem. Pati tak mnie ogłuszyła komentarzem, że zapomniałem... : )
Opublikowano

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.


na początku miałam wątpliwości, ale w końcówce pokazałeś na co cię stać.
wystarczy tylko się wFEELować ;))
pozdr aga

Wolałbym się wLECTERować... ; ))
Dzięki, aga.
: )
Opublikowano

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.


z "wiekiem" robię się coraz bardziej nieprzyzwoita
a racje (mieć), to jest to, co fisie lubią najbardziej ;P

Powiedzmy z " wieczkiem "... ; )
Małe conieco o smaku przeracjowym... : )
Opublikowano

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.



Widzisz, Marcin, czasami lubię w wierszu " narysować konia ", tak żeby wiadomo było gdzie łeb a gdzie ogon... ; )
Ortodoksyjna " nowoczesność " bywa gorsetem, krępującym i nieco śmiesznym...

Jeśli chcesz dodać odpowiedź, zaloguj się lub zarejestruj nowe konto

Jedynie zarejestrowani użytkownicy mogą komentować zawartość tej strony.

Zarejestruj nowe konto

Załóż nowe konto. To bardzo proste!

Zarejestruj się

Zaloguj się

Posiadasz już konto? Zaloguj się poniżej.

Zaloguj się



  • Zarejestruj się. To bardzo proste!

    Dzięki rejestracji zyskasz możliwość komentowania i dodawania własnych utworów.

  • Ostatnio dodane

  • Ostatnie komentarze

    • @Achilles_Rasti dobry wiersz... ale człowiek to jednak nie pająk... na szczęście ;)
    • Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

      Nie wiem jak to się stało, że umknął mi ten komentarz. Dopiero teraz go przeczytałem. Dzięki.   Pozdrawiam  
    • W jasną księżycową noc, Gdy skrzaty i chochliki podobne zjawom, Kłaniają się przyrody sekretom, Próbując sobie zjednać ich przychylność,   Skrzący w pełni srebrzysty księżyc, Odbijając się w setkach kropel wieczornej rosy, Zapytał wyniośle każdej z nich, Czy więcej swego blasku im użyczyć,   Te między sobą się naradziwszy, Opiniami swymi wymieniwszy się w skrytości, Nie czekając dłużej ni chwili, Odparły zaraz dumnemu księżycowi...   – Nie potrzebujemy twej łaski, Gdyż ty sam, choć taki dumny, Jesteś jedynie sługą naszej planety, Niczym paź królowej swej wierny,   A naszymi paziami , Oddanymi nam i wiernymi, Są niezliczone świętojańskie robaczki, To ich blaskiem nocami się cieszymy,   Bo tak naprawdę każda z nas Jest niczym maleńka planeta, Wszelakich niepojętych sekretów pełna, Strzeżonych przez upływający czas,   Nieprzebranych łąk połacie, Otulone wielkim zieleni płaszczem, Tak rozległe i ogromne, Niezbadanym są naszym kosmosem,   Bowiem niczym olbrzymie planety, Ukryte w czeluściach nieznanych galaktyk, Choć maleńkie także i my, Ukryte jesteśmy pośród tej łąki,   A ta niewielka pobliska rzeczka, Tak skromna, czysta i cicha, Jest nam niczym nasza Droga Mleczna, Równie co i ona tajemnicza,   Niczym gwiazd niezbadanych, Niedosięgłych, złocistych i skrzących, Także i nas maleńkich kropel rosy, We wszechświecie tym są miliardy...   – Wiersz ten dedykuję znakomitej poetce kryjącej się pod pseudonimem JaSnA7 w podziękowaniu za te wszystkie pochlebne komentarze jakie do tej pory pozostawiła ona pod wierszami mojego autorstwa.      
    • Sieć...   na pajęczej sieci moje serce ufne tak lekkie jakby nigdy nie widziało deszczu...   zdrada nie przychodzi z hałasem przychodzi nocą jak anioł w czarnym płaszczu siada obok i wygląda jak coś znajomego   dopiero później widzisz że każdy dotyk zostawił pęknięcie   co zrobi pająk kiedy ktoś rozerwie sieć rzuci wszystko?   czy zacznie od nowa dzień po dniu nić po nici   jakby nie pamiętał kto ją zniszczył?   to tylko sieć... powiedzą   to tylko kilka nitek rozciągniętych między gałęziami   Ale dla pająka   to dom to głód to życie   Więc wraca i buduje od nowa choć wie, że są rzeczy które przychodzą w ciemności   tylko po to... żeby sprawdzić...   ile jeszcze zostało do zerwania...
    • @Łukasz Wiesław Jasiński Jestem zagorzałym przeciwnikiem aborcji i jestem z tego bardzo dumny!!!
  • Najczęściej komentowane

×
×
  • Dodaj nową pozycję...