Skocz do zawartości
Polski Portal Literacki

Sš Zwierzęta Równe...


Rekomendowane odpowiedzi

Gość Dawid Ciesla
Opublikowano

spójrz na tamtych z boku
jak stoją niepewni
jak butnie czekają
czerstwej kromki chleba

spójrz - dziecko nie płacze
głód zmysły otępił
ból odszedł już dawno
za jutro się sprzedał

kobiety wręcz proszą
- bezwstydne! - spojrzeniem
niewarte dwu złotych
wychudłe, cuchnące

wciąż stoją... a daj im
to tylko jedzenie
psy się nie nauczą
wiązać końca z końcem

Gość Dawid Ciesla
Opublikowano

Na wstępie chciałbym podziękować za komentarze. O wierszu nic nie powiem, gdyż nie widzę potrzeby. Za to...

CYTAT
Gosia wróciła, Dawid wrócił - wszystko wraca do normy


To nie do końca prawda ( co do Dawida, nie wiem jak tam pani Małgorzata smile.gif ). Dawid... odpoczywa. Mało czasu spędzam w domu i moje plany na parę (naœcie) kolejnych dni nie wskazujš na to, aby sytuacja uległa zmianie. Poza tym... głupio się przyznać, lecz stary nałóg wrócił. Pisałem kiedyœ, że jestem maniakiem konsol... No właœnie - w moje łapki wpadło kilka tytułów na które się œliniłem (Xenosaga AAAAAA!!!) i jak już jestem w domciu to przyklejam się do pada... smile.gif
No ale od czasu do czasu coœtam się napisze, postaram się też skomentować parę utworów, żeby nikt mi nie dosmarował Rest In Peace przy nazwisku:)
To by było na tyle.
Gość Dawid Ciesla
Opublikowano

Oyey - a ja właœnie mam na odwrót! Widzę kwadraty u innych a u siebie nie smile.gif Jak mam zmienić to całe kodowanie? Magda też mi to mówiła. Powiedz jak to zmienię. Ale tak za pół godzinki bo idę się kapać smile.gif

Jeśli chcesz dodać odpowiedź, zaloguj się lub zarejestruj nowe konto

Jedynie zarejestrowani użytkownicy mogą komentować zawartość tej strony.

Zarejestruj nowe konto

Załóż nowe konto. To bardzo proste!

Zarejestruj się

Zaloguj się

Posiadasz już konto? Zaloguj się poniżej.

Zaloguj się


  • Zarejestruj się. To bardzo proste!

    Dzięki rejestracji zyskasz możliwość komentowania i dodawania własnych utworów.

  • Ostatnio dodane

  • Ostatnie komentarze

    • @leszek piotr laskowski świetna satyra 
    • 47. Nad rzeką Pinaros (narrator: hypaspista)   1.   W snach wraca rzeka. Po drugiej stronie czeka król Azji.   2.   Aleksander rusza. Jak ogień po suchym lesie.   3.   Za nim śmierć idzie grzecznie, jak sługa.   4.   Cicha towarzyszka. Nie musi krzyczeć - wystarczy, że dotknie.   5.   Falanga za królem. Ziemia jęczy, bo zna ten ciężar.   6.   Tarcz tysiące — jedno serce, bez serca.   7.   Nie myśl. Wtedy włócznia sama trafia.   8.   Krew z rzeką miesza się. Nie ma znaczenia, która cieplejsza.   9.   Padali pod nami. W błocie już nie było twarzy.   10.   Wyciągnąłem hetajra*. Żył. Potem umarł.   11.   Nie wiem, czyja ręka mnie ocaliła. Może moja.   12.   Ktoś błagał w naszym języku. Przeklęte echo.   13.   Dariusz ucieka. Nie wstyd, gdy wstyd ma koronę.   14.   Walka milknie dopiero, gdy braknie sił krzyczeć.   15.   Zmrok spływa z gór. Widma szukają swoich sandałów, a może duszy.   16.   Niech wstanie dzień, żebym wiedział, że żyję.   *Hetajrowie - ciężkozbrojna kawaleria macedońska.   cdn.
    • "Stary człowiek, stary dom"   Stary człowiek – jak dom stary: Na fasadzie dziury, szpary, Kanalizacja przecieka, Mocz nie trzyma się człowieka.   Wycieki bez ostrzegania, Popierdy przy usiadaniach, Zawory już mniej trzymają, Lekko wszędzie przepuszczają.   Toczy grzyb już fundamenty, Garbem stary krzyż wypchnięty, Bóle kończyn wykręcanych, W zgrzycie schodów wydeptanych.   W oknach wiatr hula do woli, W stawach szarpie, rwie i boli, Dach durszlakiem już przecieka, Twarz zmarszczkami się powleka.   Starzeje się dom z człowiekiem, Obaj są ruiną z wiekiem. Człowiek zemrze, dom zostaje, Remont młodość mu oddaje.   Ludziom liftingi kuszące, Operacje za tysiące... Choć młodszymi wyglądają, Wszyscy równo umierają   -Leszek Piotr Laskowski. 
    • Pierzastą falą — za trzcinę zetknięty, na jeziorze, co dymi nieba rozgwieżdzeniem —        unosi się. A miejscu, kędy                           kwiat stulał swe promienie, owoc się rozlewa — w czerwone odmęty.      
    • @Berenika97 Piszesz, jak samotność jest oswajana rytuałami. Może jest to sposób na nią? Ale czy sama pamięć o poprzednim życiu może zastąpi życie po stracie?    Świetnie oddajesz melancholijny wydźwięk utworu.   Wynosisz śmieci. Dowody, że wciąż żyjesz. Ukradkiem, w mroku.   Kroki na schodach. Echo kłamie najgorzej. Nic tam nie idzie.   Pozdrawiam    
  • Najczęściej komentowane

×
×
  • Dodaj nową pozycję...