****

[Aleksandra Anna]

nie bój się Siostro-
to tylko oni

cóż, że zabrali
ciemnopióre wieczory
alchemię kocich iskier
i zdumione pieszczoty
ukryte za pulsującym
kaflowym piecem

schowaj swoje
zbuntowane napięstki-
to nie przystoi
dziewczynie z domu
w którym nie palono książek
(kościół o groźnym profilu
stał po drugiej stronie ulicy)

na cóż Ci czworokątna Biblia
złowróżbne spojrzenia
słowniki suszonych liści
i zaborcza terminologia?

zamknęłaś swój dom
na sześć kłódek - półksiężyców

nie bój się Siostro

[Archie_J]

To brzmi jak ballada, jak krótkie opowiadanie. No można to jednak nazwać wierszem. Chciałbym to przeczytać jako prozatorskie, rozwiniętą
pracę. Podobają mi się twoje epitety.
Pozdr
Ariel

[Reni More]

Wprowadzasz nastrój średniowiecza,między wersami snują się czarownice,miesza się czas,za chwilę pojawią się współczesne druidki.Atutem utworu jest klmat,rekwizyty ale puenta nie jest jasna.Na co Ci wiara,wiedza, autorytet?wystarczy wiedza tajemna.Nie bój się siostro kiedy my siostry czarownice w zamkniętym kręgu.Dużo wyobrażeń(poezja nie jest wolna od nich)na szczęście.Swietne(kościół o grożnym profilu).Zachęcam do dopracowania i życzę weny.
Reni More.

[Aleksandra Anna]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

Dziękuję za opinię i ciekawą interpretację. Owszem, pomyślę jeszcze trochę nad tym wierszem.