Skocz do zawartości
Polski Portal Literacki

Rekomendowane odpowiedzi

Opublikowano

spoglądam na konstelację gwiezdną
tam droga smoka się zaczyna
łuk wsparty na srebrnych arkadach
dla światła to tylko chwila

ono zna naszych przodków
stąpających dawniej po ziemi
oddzieliły ich od nas wojny
które niweczyły przestworza

po tęczy wspinam się do bramy
gdzie egzystuje inna cywilizacja
dla niej jesteśmy tylko mrówkami
na ziemskim padole w kosmosie

Opublikowano
po tęczy wspinam się do bramy
gdzie egzystuje inna cywilizacja
dla niej jesteśmy tylko mrówkami
na ziemskim padole w kosmosie


nie tu nasza ojczyzna, tu tylko jesteśmy pielgrzymami, którzy z mozołem "po tęczy wpinają się do bramy" innej ziemi... taka luźna refleksja

serdecznie pozdrawiam :)
Opublikowano

łuk wsparty na srebrnych arkadach
dla światła to tylko chwila

po tęczy wspinam się do bramy
gdzie egzystuje inna cywilizacja
dla niej jesteśmy tylko mrówkami

Sfinksie to jest fajno! chociaż może
za dużo tej kosmologii, no ale takiego temata
żeś trącił, a mnie się ta nadzieja podoba u Cię
i odkrywanie,
wystarczy przejść się leśnymi ścieżkami i popatrzeć
w prześwity liści
serdecznie J.(:

Opublikowano

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.



może się mylę ale dostrzegam dwuznaczność
te obce cywilizacje... łatwo odnieść do "cywilizacji" niebios skąd patrzą na nas dusze przodków, a może nawet sam Bóg (światło) "jesteśmy tylko mrówkami" - jesteśmy pyłem marnym, "dla światła to tylko chwila" - chwila stwarzania świata?
nawet bardziej skłaniam się do tej drugiej i nawet jeśli się mylę to przy niej pozostanę bo
bardzo mi przypadła

pozdrawiam serdecznie
Opublikowano

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.



Alunko zawsze czytam Twoją poezję i każdy wiersz, ale jak coś napisałaś podobnego to chyba nic nie stoi na przeszkodzie abyś to pokazała dla czytaczy. Jednak ja piszę o kontroli ludzkich umysłów przez trzymanie nauk w ramach, a tak dokładnie o innych wymiarach czasowych. Jednak za wiele jest tego aby to ogarnąć.
jednak dziękuję za miły komentarz i swój podpis po wierszem

serdecznie

13
Opublikowano

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.




Dziękuję Krysiu za miły komentarz i podpis pod wierszydłem. Wiesz z Tobą nie staję w szranki za dobra jesteś w pisaniu poezji. Ciekawa ta refleksja

serdecznie

13
Opublikowano

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.




Judytko dziękuję za odwiedziny i miły komentarz jednak może nie wiesz lecz każdy kwiat to metatron przedstawiający gwiazdę Dawida, ale to na tym świecie, to tylko iluzja w obszarze kosmosu, a my jesteśmy w innych wymiarach w każdej chwili.

serdecznie

13
Opublikowano

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.



może się mylę ale dostrzegam dwuznaczność
te obce cywilizacje... łatwo odnieść do "cywilizacji" niebios skąd patrzą na nas dusze przodków, a może nawet sam Bóg (światło) "jesteśmy tylko mrówkami" - jesteśmy pyłem marnym, "dla światła to tylko chwila" - chwila stwarzania świata?
nawet bardziej skłaniam się do tej drugiej i nawet jeśli się mylę to przy niej pozostanę bo
bardzo mi przypadła

pozdrawiam serdecznie

Grażynko i dobrze myślisz, czyli w pozytywną stronę, tylko Ty sama jesteś częścią materii, która nigdy nie ginie, tak jak woda która ma zamknięty obieg, nie umierasz i nie umrzesz jedynie zmienisz czasowy wymiar, wiem że to ciężkie do zrozumienia, ale w każdą stronę poparte naukowo

Dziękuję za odwiedziny i podpis pod wierszem

serdecznie

13
Opublikowano

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.



Tutaj nie wiem co napisać, ale nie ma gwiezdnych wrót, ale polecam np poczytanie o Agartha tam może istnieją ziemskie wrota

dzięki za komentarz i podpis pod wierszydłem

serdecznie

13
Opublikowano

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.




Judytko dziękuję za odwiedziny i miły komentarz jednak może nie wiesz lecz każdy kwiat to metatron przedstawiający gwiazdę Dawida, ale to na tym świecie, to tylko iluzja w obszarze kosmosu, a my jesteśmy w innych wymiarach w każdej chwili.

serdecznie

13

być może(...), tyle że gwiazda ta nie jest przychylna niebu(:J.
kwiaty są różne
niektóre schną
bez sensu
Opublikowano

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.



hipotez jest wiele jak religii, dlatego zależy to od wiary którą wyznajesz,
wtedy będziesz wiedział Sfinksie- tak najprościej odpowiadając,
a ja nie prawię, a jedynie mówię(...); J.

Jeśli chcesz dodać odpowiedź, zaloguj się lub zarejestruj nowe konto

Jedynie zarejestrowani użytkownicy mogą komentować zawartość tej strony.

Zarejestruj nowe konto

Załóż nowe konto. To bardzo proste!

Zarejestruj się

Zaloguj się

Posiadasz już konto? Zaloguj się poniżej.

Zaloguj się


  • Zarejestruj się. To bardzo proste!

    Dzięki rejestracji zyskasz możliwość komentowania i dodawania własnych utworów.

  • Ostatnio dodane

  • Ostatnie komentarze

    • @Poet Ka   Twój wiersz wygląda niepozornie, ale pod powierzchnią dzieje się sporo.   podmiot niby "jest w środku” a jednak patrzy przez szybę  i to jest klucz!   jestesmy w świecie, ale zawsze trochę oddzieleni, jakby przez filtr własnej świadomosci.   dlatego ludzie stają się " przezroczyści”, a kontakt z drugim człowiekiem okazuje się czymś trudnym, niemal niemożliwym.   cukierenka z francuskimi wstawkami.   ale nie do końca prawdziwa.   pod spodem kryje się zwyczajność i funkcjonalność  co tworzy subtelny dysonans .    jest tutaj cichy paradoks.   brak głębszego kontaktu, rozproszenie, a jednocześnie drobna zgoda na rzeczywistość .   bez patosu, raczej w duchu spokojnego przyjęcia tego, co jest.   jest tu sporo finezji.   nie nazywasz napięć wprost   tylko pozwalasz im wybrzmieć między obrazami.   operujesz znakami filozoficznymi.   jest tutaj Jean Baudrillard, jest Edmund Husserl, i jest Alberta Camus.   przez te filozoficzne znaczenia nadałaś wierszowi głębi.     żeby Twój wiersz porządnie opisać potrzebny jest esej:)    
    • @Poet Ka   droga Poetko:)   mam wrażenie jakbyśmy się oboje odnajdywali w innych rejestrach rzeczywistości.   Ty widzisz rytm.   a mnie właśnie chodzi o rozpad rytmu.   chciałem osiągnąć efekt ciągłego naporu, jak fala, która nie ma wyraźnego taktu, tylko się rozbija.   chodziło mi o ukazanie endorfin w tańcu staccato w rezedrganych ciałach.   i kiedy cokolwiek podniesione przyciąganiem księżyca morze dotyka ich stóp.......     a Twoje  "zakłopotanie odbiorcy”    tak bo ten wiersz jest fizyczny do granicy dyskomfortu.   bo to nie jest erotyka  "literacka” -  to jest zderzenie prawie przemoc, prawie walka o przetrwanie.     bardzo sobie cenię Twoje komentarze:)   za ten - bardzo dziękuję:)     ps.   piszesz: "wiersz udany"!!!   no i tego potężnego wsparcia duchowego dzisiejszej nocy potrzebowałem!!!!!!!!!   caluję rączki:)            
    • Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

      Tak, historia kołem się toczy, a wrażenie upokojowienia i ucywilizowania relacji międzyludzkich okazuje się tylko złudzeniem. Obawiam się, że ciekawe czasy przed nami. Dziękuję bardzo za komentarz i pozdrawiam :)       Dziękuję serdecznie. Pozdrawiam :)
    • Jestem tym o czym myślę     tęsknoty mają to do siebie gdy je omijam wchodzą w głowę niby dla żartu się panoszą                                                  szukam ratunku w gramofonie                       zlewam muzykę w każdą dziurkę to znaczy sama się przelewa z ucha do ucha za poduszkę dla Marków nocnych są okruszki    ma się rozumieć strzępy nutek albo pół_nuty - księżyc nadgryzł -  chciałam pozlepiać lecz zbyt trudne no i klej zeschły - nie na żarty                 a gdy już spijam senne muzy z mocą narkozy pełni nocy  zwykłym pociągiem znów podążam do blasków świtu - unaocznień      kwiecień, 2026         @Jacek_Suchowicz... Jacku... Twój rymowany komentarz pod poprzednim moim wierszem, stał się przyczynkiem do napisania tego powyżej. Dzięki Ci.. po raz któryś... :)  Dobrej nocy.   po cóż zalewać zmierzch muzyką ubarwi blaskiem nieba błękit i się zapadnie w ciemną nicość aby pokazać świtu piękno (...)        
  • Najczęściej komentowane

×
×
  • Dodaj nową pozycję...