Moj głos

[Żaba Lucia]

Mój głos!

Przeczytałam coś dziwnego,
Ż czym pogodzić się trudno;
Trzeba gmatwać to co proste,
By nie było czytać nudno.

Nie używać słow subtelnych,
Bo to bardzo trąci myszką.
Przywoływać coś bez związku
By kształtować mózg w zalążku.

Gwiazdka mruga, księżyc świeci,
Dusza śpiewa,łezka leci,
Lazur nieba uspokoi,
Uścisk ramion Cię ukoi.

Jest to banał tak zmurszały,
Lepiej nie pisz-człeku mały!
Sądzić będzie Cię krytyka,
Błędów wiele nawytyka.


Nie wychylaj się przed szereg
Pisałeś-włóż w kuferek.
A oto głos nowicjuszy-
Piszmy co leży na duszy

Zwrotka będzie według porad;
„Koło kanty przybierało,
Trojkąt zaokraglił wierzchołek
Prosta zygzakiem
Nakresliła twoją drogę.”

Lepszy kolczyk na języku,
Niż bogactwo Twego Ego?
Nie potrzeba słów mętliku,
By uczyć czegoś dobrego.

Słowa nasze tkwią w eterze
Pomyśl zanim coś napiszesz,
Co dobrego dasz w ofierze,
Gdy mózg ludzki to odbierze.

[Żaba Lucia]

Dedykacja debiutantom. Życzę wszystkim i sobie również dużo odwagi, gdyż nie święci garnki lepią

[Pablo_Pikaso]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

prawdziwa sztuka nie powinna obawiać się krytyki
a jeśli nieprawdziwa, też głowy nikt nie urąbie
mogą najwyżej poszatkować, ale tylko wiersz
czasem można skorzystać

szacuneczek

[Dariusz Sokołowski]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

Ten wycinek "jasienicowy" starczyłby za całe opasłe wierszysko;)