mamka

[paper_doll]

byłem dziś w breslau, u dziadków,
ciotek, synów ciotek i zapamiętałem torebkę
bakalii którymi zajadała się M. jej twarz wyglądała
jak rodzynka (raz-po-raz) łapczywie wrzucana do ust.
suszona w słońcu gorącej hiszpanii, słodka.
smak, ten smak wydawał się
nie-praw-do-po-dob-ny!

-

bo to przyciężki orzech do zgryzienia - rzekł K. do
stołu pod oknem. zastanawia mnie kilka sytuacji,
zawiłych bo był nadmiar wódki, rumu,
koli i ta drobna kradzież mienia - chyba się przerysowałem.
mam wrażenie, że zmarszczki coraz bardziej wżynają się
w czoło i ktoś mógłby pomyśleć że u mnie to takie
chroniczne zdziwienie. M. dzwoni co wieczór,
przeżuwa, pamiętam jej smak.

jestem prozą, przepisaną zbyt szybko by
umknąć myśli.

[Jerzy Rybak]

Niedawno rozmawiałam o mamkach u Fridy Kahlo
z osobą, która bywa na orgu, więc mnie ten zbieg okoliczności
wcisnął w fotel (w końcu to coś innego niż rozmowa o pogodzie
albo głośnej premierze filmu). Jak się otrząsnę, to przeczytam wiersz raz jeszcze ;)
Pozdrowienia

[Pancolek]

Pointa nie bardzo i tylko pointa ;)

Spore tak +

Pancuś

[BARBARA_JANAS]

Dobra robota z tym wierszydłem...Pozdrawiam

[adam_bubak]

Nie rozumiem dlaczego nie roi się tutaj od komentarzy,
bo to dobre jak cholera.
Zgodziłbym się, że ta puenta trochę odpuszczona,
ale że jednocześnie wynika z tekstu, to trudno się na nią dłużej boczyć.
A tak w ogóle: Stać! TWA! Nie uciekaj, bo i tak dostaniesz plusa :))
No i jest

[LadyC]

Szkoda, że nie mam tu prawa głosu.
Dawno mnie nic aż tak nie poruszyło.
Myślę, że ta puenta wypływa za tekstu. Mi nie wadzi.
Pozdrawiam ukontentowana wielce.

[H.Lecter]

Puenta nie jest odpuszczona ani " nie wadząca ". Ona tworzy jakość tego wiersza. Nie na zasadzie pięknego, celnego zwieńczenia, a czynnika organizującego tekst, budującego jego tkankę językową i sposób obrazowania. Rwany, niewygładzony zapis ( jestem prozą ), to łapanie czasu, wybór myśli " nieuczesanej ", surowego doznania jako srodka ekspresji, doznanie nieupozowane do intelektualnej fotografii.
Dobre.
: )

[paper_doll]

:)
No dzięki, dzięki :)
Wielkie!

P.

[Dariusz Sokołowski]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

Gęsty wiersz. Mocno gęsty. Strzępki obrazów, zestawień, istny surrealizm. Piękna puenta - rozciągająca się, aż na dziedziny sztuk wszelakich. "Twarz w ustach" obok tylu "razów" "wygląda" na kanibalizm;). Pozdrawiam

[Franka Zet]

Lecter nazwał rzecz po imieniu

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

Bardzo ladne choćby

Lubię takie garście słów - naturalnie trzymają wiersz :)

[emil_grabicz]

No i mamy ten nieszczęsny rodzynek... Odwieczny dylemat - w dopełniaczu, czy w bierniku?
Typowa forma synkretyczna. Najlepiej rozstrzygać na poziomie składni a nie leksemu.
W tym wypadku należałoby napisać: "jej twarz wyglądała, jak rodzynek". (rodzaj męski).
A sam wiersz nie bardzo mi się spodobał. Chyba rzeczywiście proza zbyt szybko napisana.
Pozdrawiam :)

[Rachel_Grass]

bardzo dobry, właśnie w strzępkowym obrazowaniu, które ma świetną myśl przewodnią, która z kolei trzyma te obrazy w karbach i nie pozwala im się rozłazić ;)

[Emu Rouge]

trochę mi te wymienianki na początku nie podpasowały, ale przeczytałam jeszcze raz i myślę że jest jak najbardziej ok:)
pozdr aga