Skocz do zawartości
Polski Portal Literacki

Rekomendowane odpowiedzi

Opublikowano

jako że i weny, i czasu nie mam, a lekkiego pecha mam wziąłem moje stare grafo-wiersze i je popoprawiałem, żeby przynajmniej je się czytąło dobrze, skoro i tak treść słaba... :)

NOWA WERSJA:

"Wznieśmy pałac chwale!"

Powiedziałbym, krzyczał... lecz czy mówić wolno,
kiedy wszechświat popadł w kakofonię ciszy?
Gdy mam się sprzeciwić planetom i cząstką
Które się splatają w moje ciało, myśli.

Świat odciskam w oku - w gwieździe, którą skradłem.
Aby nią oświetlić ludzkości marsz niemy
Który przemijając popycha tłok dalej
By wszystko wciąż trwało, chociaż wciąż giniemy.

Szukam sensu na dnie światłem pełnej czary,
nazwanej człowiekiem, z której ciekną blaski
Gdy każdy je chłonie, lecz nikt nie rozumie.

Zatruci, zmroczeni - jak marzyć w mar świecie?
W ciszy krzyczeć - po co? - dźwięk i tak się urwie
a każde wzburzenie – w lustro srebrne przejdzie


STARA WERSJA

"Wznieśmy pałac chwale!"
["Wznieśmy pałac chwale!"]

Powiedziałbym, krzyczał... lecz czy mówić wolno,
gdy wszechświat nasz popadł w kakofonię ciszy?
Ja się nie odważę, gdy ciało me z planet,
protestować duszą przeciw rwącym dziejom...

W myśl się zapatruję, w gwiazdy, co ukradłem...
...w rozwoju spaliny - przeszłych epok armie!
Gdybym z Pisma wiedział, że z paliwem spłonę,
założyłbym tylko wonny wieniec lauru!

Szukam sensu na dnie światłem pełnej czary,
zwanej tu: człowiekiem: skąd jest zatem pełna?
Wszyscy chłoną światło, lecz któż je zrozumie?

Zatruci, zmroczeni - jak marzyć w mar świecie?
W ciszy krzyczeć - po co? - dźwięk i tak wygaśnie...
Tak każde wzburzenie - w lustro z czasem przejdzie

=========================================


NOWA WERSJA:

Preludium rewolucyjne (sonet)

Wizje w rynsztoku wytapiają pieśń,
gdy miasta toczy i otacza obłęd
W tle barykada zwieńcza z martwych wers,
I lat szlachectwo jak rdza zżera oręż.

Wyobrażenie staje się prawdziwsze
Niż słowo: „mrzonki” niż to, co realne
Ogień z armaty mieni się feniksem
Co w proch zmielony, znów ogniem się stanie.

Gdyby móc mury tylko ręką łamać,
Ludzkości gruzy w ludzkiej kadzi stapiać
i w nowej glinie nowy świat utworzyć?

Czy krusząc wody w skrzący pył diamentów,
Miecz nie wyrywa z nich tęczowych wieńców,
Którymi płyną, aż do Słońca, cząstki?



STARA WERSJA:

Wizje w rynsztoku, w ich krwi tonie ta pieśń!
Padają miasta, w których obłęd się skrył!
Huty rodzą broń - dym duszę będzie nieść
Wiekow szlachectwo w epoki przeszło pył!

Wolność wyrywa z nieba cudów płaty,
Wraz z każdym wziętym na ziemię schodzi Bóg,
Gdy znad ognia dział wstaje feniks chwały
W tyrana bije grad anielskich słów-piór,

Gdyby móc mury tylko ręką łamać,
Gruzy ich wrzucić w rewolucyjną kadź
tworem tym wrzącym zmyć bestii porządki

Czyż krusząc wody w skrzący pył diamentów,
Miecz nie wyrywa z nich tęczowych wieńców,
Którymi płyną, aż do Słońca, cząstki?

======================================

NOWA WERSJA:


Polimer bezsensu

Czy tylko ja mam przetarte wrażenie,
(nie o mnie mowa, czytałem Miłosza)
że kiedy Słońce wypali ideę
to Bóg bezmlecznie wrzuci nas do kosza?

Z nas pozostanie butelka z plastiku,
i etykietka: to nie zawiera „e”
Trochę człowieka w drewnianym słoiku,
Spadłego w niebo, jak w formalinę

Małyświat dąży, do przodu, przed siebie,
Tam gdzie go nie ma… więc gdzie się iść nie da
Za-Nim zobaczy, że zdeptał człowieka

"Nie wszystek umrę" – może to powiedzieć
Tylko ten z ludzi, który jutro umrze
I wie, że powtórzą te słowa po-jutrze

stara wersja

Polimer bezsensu (sonet zepsuty)
Czy tylko ja mam przetarte wrażenie,
(czytałem Miłosza: nie o mnie mowa,)
że jak się słońce z pomysłów wypali
to Bog bezmlecznie wrzuci nas do kosza?

I pozostanie butelka z plastiku,
i etykietka: to nie zawiera "E" -
- kłamstwem żyjemy - zakonserwowani
rzekomym sensem- lekkim w ciężkości!

Bo mały-świat prze - do przodu - idiota
skoro nic nie ma: nie idzie - quo vadis?
za-myślą? za-Nim zobaczy: że po nas.

"Nie wszystek umrę" - by to wiedzieć musi
przynajmniej jeden żyć - i znać trudne słowa..
Nim zniknę - mówię: przeklety - [kto] pochowa
wraz z sobą Boga!

Opublikowano

Adolfie temat ...trudny...ale wymowny!
Obie wersje mają to coś ,to przesłanie niosące grozę , zwątpienie ,nadzieje!
Ale daj czytelnikowi swobodę ...odczytu,pomijając interpunkcje!
Moim skromnym zdaniem narzucasz ...tak ma być!
Czytałam nie raz ...żeby dobrze zrozumieć przesłanie Autora!
Pozdrawiam!

Opublikowano

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.



raczej brak czasu, komenty czytam ale wbiegu, przez co nie zawsze mam możność odpowiedzenia :P ale bez obaw jeszcze tylko miesiąc i będe miał czas :P natomaist pamiętma koment o bilbordzie "precz z wolnością", wiesz, powiem tak: całkowita porażka jezeli chodzi o pomysł, ale, ale... czasem się zastanaiwam, czy to co nazywamy wolnością nią jest. Bo wolność to nie tylko korzyści, ale i obowiązek...

godząc się na patrzenie jak się robi krzywdę innym nie mamy prawa mówić, że jesteśmy po stronie wolności, mówiąc, że wolność to wolna ręka dla układów mafino-biznesowych jak jest teraz, wolność to nei tylko swoboda działań, ale zapewnienie że nikt nie będzie czynił krzywdy a i ta się nam nei stanie... a do tego to jest baardzo daleko :P
/ zauważ że ludzkość ciągle akceptuje zło, zamiast z nim walczyć. Dlaczego inwestuje się w dsrogie zamki, autoalarmy, policj etc. zamaist ostatecznie zaiinwestowąc w wyplenienei zla i nowe społeczeństwo?/

:)

pozdtr.

Jeśli chcesz dodać odpowiedź, zaloguj się lub zarejestruj nowe konto

Jedynie zarejestrowani użytkownicy mogą komentować zawartość tej strony.

Zarejestruj nowe konto

Załóż nowe konto. To bardzo proste!

Zarejestruj się

Zaloguj się

Posiadasz już konto? Zaloguj się poniżej.

Zaloguj się


  • Zarejestruj się. To bardzo proste!

    Dzięki rejestracji zyskasz możliwość komentowania i dodawania własnych utworów.

  • Ostatnio dodane

  • Ostatnie komentarze

    • @Proszalny te uniki mają bardzo współczesny charakter, bo dzisiaj, nawet w polityce obserwuje się zjawisko przypierania rozmówcy do muru, że musi się zdeklarować lub jednoznacznie wyrzec jakiejś postawy, żeby nie został obłożony anatemą. Jonasz bał się prorokować w mieście grzechu.
    • @Berenika97 Wilk odchodzi z wielu przyczyn. Musi być samotny. Tak naprawdę to on jest wierny, romantyczny i prawdziwy. To nie bestia była mrokiem. Mrokiem było to, co próbowało nią nie być.   Można to podsumować w ten sposób. Nie przekleństwo mnie zmieniło. Przekleństwem było to, kim byłem wcześniej.
    • @Proszalny   Bardzo interesujący jest przypis autora :)  Przeczytałam wiersz i Twój przypis - rzeczywiście niuans. :)))    Bardzo sugestywnie opisałeś nocną izolację. Bardzo podoba mi się ten  biblijny motyw Jonasza - tutaj brzuch wieloryba staje się metaforą współczesnego mieszkania, w którym radio i internet są jedynymi oknami na świat. Przejmujący jest ten obraz "białego szumu" jako drogi mlecznej dla duchów reklam. Wiersz o ucieczce, która nie ma mety, bo uciekamy przed czymś, czego nie umie nazwać on ani my.  Ale to już niuans. :) Świetna, gęsta atmosfera. Bardzo intrygujący tekst! 
    • Idealny dzień dobrze rozpocząć godzinę przed świtem. Najlepiej od miłości, od własnych imion, które stają się pierwszym krokiem w nieznane. Za oknem robi się niebiesko i czas zaczyna płynąć przy rozmowach o chmurnych rzekach, leniwie drążących koryto nieba. Upajam się zielenią herbaty i twoim towarzystwem, które jest drogą bez powrotu. Nie wracam do starych uczuć, do dawno przebrzmiałych zdarzeń. Na spacer wyruszamy uzbrojeni w przeciwsłoneczne okulary. Na szkle tarasy domów i czarne koty. W lesie wysokie skarpy pachną słońcem i z każdym krokiem sobie przypominamy, jak dobrze stąpać po miękkiej ziemi. Śnieg dzisiaj odchodzi w zapomnienie. Wystawiam sofę do ogrodu. Mówisz o lipcowej nocy – że szum strumieni, że niemilknące świerszcze – kradnę z kącików ust twoje uśmiechy. Nad nami unosi się spokój, spadają kwiaty starych jabłoni i tak jak śnieg odchodzi w zapomnienie, zapominamy. Godzinę po zmierzchu wracamy, szukając przyczyny szczęścia.    

      Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

    • @Proszalny Księga Jonasza jest jedną z krótszych i zabawniejszych.  Te uniki mają w sobie coś komicznego. Pomijam motyw ryby.
  • Najczęściej komentowane

×
×
  • Dodaj nową pozycję...