Skocz do zawartości
Polski Portal Literacki

Umarł poeta /poprawione/

adolf
 Udostępnij

Rekomendowane odpowiedzi

adolf

adolf

Opublikowano
  • Autor
Opublikowano

/K.K Baczyńskiemu/

Zmarszczona skóra przyżółkniętych tomów
Na której pisarz niegdyś piórem grał.
Klawisze z liter atramentu powódź
Przyniosła kartom, by z nich dźwięki rwał.

Jak fili-piki brzmiały wersów szumy
Niczym drzew ostrza kłuły niebios pień
Gdy nad domami dym, jak żagiel spruty
Całą Warszawę ciągnął w lepszy sen.

Samemu będąc blizną szarą miasta
ognia kokonem i czerwiem płomieni
który pęknąwszy rój iskier uwalnia
co choć świat spali ludzi nie odmieni

***

Wtem się zadławił rym i wydźwięk stłukł
Bo w całej myśli skrył się zapomniany
Nadlatujący ze świstem klucz kul

Bo może właśnie, z-mylny, z-mydlin świat
Spienił się wierszem, a zginął człowiekiem
W chwili gdy pióra biały ogon zgasł?

Jeśli chcesz dodać odpowiedź, zaloguj się lub zarejestruj nowe konto

Jedynie zarejestrowani użytkownicy mogą komentować zawartość tej strony.

Zarejestruj nowe konto

Załóż nowe konto. To bardzo proste!

Zarejestruj się

Zaloguj się

Posiadasz już konto? Zaloguj się poniżej.

Zaloguj się
 Udostępnij
Tematy


  • Zarejestruj się. To bardzo proste!

    Dzięki rejestracji zyskasz możliwość komentowania i dodawania własnych utworów.

  • Ostatnio dodane

  • Ostatnie komentarze

    • Berenika97
      Gdzie rdzewieją miecze: 45. Charidemos - O kilka słów za daleko

      Przez Berenika97 · Opublikowano

      @Łukasz Jurczyk   Ten fragment to przejmujące studium zderzenia brutalnej prawdy z absolutną władzą. Wykorzystałeś postać historyczną Charidemosa (greckiego dowódcy na dworze Dariusza III), by ukazać uniwersalny mechanizm - dyktatorzy wolą słodkie kłamstwa od gorzkich faktów. Głównym motywem jest tutaj "odzieranie ze złudzeń". Charidemos nie zginął dlatego, że był nielojalny, ale dlatego, że był zbyt trafny w swoich diagnozach. Piękna jest metafora prawdy jako lustra, w którym władca widzi swoją niekompetencję i nadchodzącą klęskę. Dla kogoś, kto uważa się za boga lub wybrańca losu, widok własnej słabości jest nie do zniesienia.   Charidemos "wyliczał błędy"- podawał racjonalny dowód na nadchodzącą katastrofę.   Wiersz obnaża naturę dworu i otoczenia despoty - tchórzostwo jako "forma rozsądku". Milczenie świadków egzekucji to instynkt przetrwania. Śmierć bohatera jest szybka, bo "przeznaczenie nie lubi marnować czasu" - sugeruje to, że skoro los i tak już wydał wyrok na imperium Dariusza, śmierć człowieka, który ten wyrok ogłosił, była tylko formalnością.   Zabił Charidemosa, bo ten psuł mu widok na własną wielkość. Błąd - krew nie ucisza faktów.   Podobno Dariusz później żałował tej decyzji, zwłaszcza gdy przewidywania Greka o klęsce Persów pod Issos się spełniły.   Poruszyłeś świetny temat!   
    • Nata_Kruk
      Zemst(k)a

      Przez Nata_Kruk · Opublikowano

      Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

      @Migrena... a my tylko cząstkę widzimy... do tego.. może niektórych już nie być. Ja tam sobie zerkam na tę 'dróżkę', gdy tylko się da, kiedy jest widoczna... i.. wówczas mam super jazdę..:) Pękają lody i.. rozkrusza się ludzka kruchość.. ;) A wierszyk.. ot tak, dla uśmiechu.. dla wszystkich. Dziękuję za zatrzymanie.       @violetta... violu.. :) @huzarc.. dziękuję Wam.
    • violetta
      Płomień

      Przez violetta · Opublikowano

      @Nata_Kruk dziękuję, ach taka jestem wiosną:)
    • piąteprzezdziesiąte
      Kradzież

      Przez piąteprzezdziesiąte · Opublikowano

      @Nata_Kruk Proszę, nie punktuj moich komentarzy. Chyba, że warte są Nobla, to bardzo proszę. Zamień na pucharek, wówczas będę wiedziała, że przeczytałaś i jest ok.   Nie zbieram punktów. Już kiedyś o tym pisałam, tyle że z innego nicku

      Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

    • Nata_Kruk
      Kradzież

      Przez Nata_Kruk · Opublikowano

      Przy pisaniu limeryków, także sprawdziłam pewne rzeczy, żeby było jak trzeba. Dziękuję za odpowiedź... :)

  • Najczęściej komentowane

×
×
  • Dodaj nową pozycję...