Solaris (A. Tarkowski)

[Rafał Dramiński]

Co świadczy o mnie, że jestem człowiekiem?
Ruch elektronów po ciasnych orbitach?
Pięć palców z kciukiem? Postawa „jak świca”?
(Choć pewnie trochę przygarbi się z wiekiem.)

Czy to, co tworzę? Myśli me kalekie
niezgrabią cicho, jakby ściana lita
opór stawiała, lecz ja - dalej pytam,
brnąc uporczywie w danych błędnym ścieku.

I żądza wzbiera, która nienazwane
nowych słońc światy już mi badać każe,
więc w gwiezdne wrota uderzam taranem,

z łoskotem wchodząc w galaktyk wiraże
pożeram przestrzeń srebrzystym rydwanem,
by hen, daleko ­- swojej szukać twarzy.

[Maggie Grape]

Jestem pod wrażeniem. Chyba w dzisiejszych czasach trochę odchodzi się w poezji od form takich jak sonet- w zasadzie do bólu regularnych.
Przyznam się szczerze, że po zabaczeniu układu, policzyłam sylaby i sprawdzałam, czy jest średniówka:P. Wszystko jak należy: jedenastozgłoskowiec, średniówka po piątej sylabie.
Najwiekszy plus za to, że ta regularność tak dobrze komponuje się z treścią, w ogóle nie widać celowej dbałości o taką, a nie inną formę. Wygląda to naturalnie. Nazwałabym to nienarzucającą się lekkością.
Bardzo podoba mi się tak konsekwetne kreowanie treści za pomocą astronomii.
Reasumując, zobaczyłam "stary sonet" w nowym świetle:). No i coś takiego, jak w tym wierszu we mnie ostatnio pobrzmiewa..., więc zwyczajnie dziękuję:).

[Patryk_Nikodem]

Widać duży potencjał. Utwór napisany bardzo sprawnie, myśli poprowadzone jak po sznurku. Im dalej w wiersz tym lepiej, moim skromnym. Widzę tu kilka ciekawych metafor i nawet tak znane i do bólu wykorzystane słońca i gwiezdne wrota, galaktyki i srebrzyste rydwany jakoś nie drażnią. Bardzo miło się czytało i za to porządny plus. Tekst na pewno wybija się pośród tutejszej radosnej twórczości.

Pozdrawiam

[bezsenna81]

bardzo ciekawa treść i przesłanie ładnie ubrane w słowa,któż wie co znaczy słowo człowiek skoro wokoło tyle bestialstwa,pozdrawiam serdecznie:)

[Makar Bora]

Jest taki człowiek zagadkowy - Genadij Szypow, któremu się zdaje, że ma odpowiedź na pierwsze pytanie. On twierdzi, że tylko człowiek ma prawo myślenia, a myśli są najwyższą formą skupienia materii, która gromadzi się w zorganizowanym wszechświecie i co równie zagadkowe, owa materia ma moc sprawczą. W jego mniemaniu, nasze myśli człowiecze o zabarwieniu pozytywnym dobrze wpływają na nasze stosunki z wszechświatem, a myśli podłe bardzo szkodzą i mogą spowodować katastrofalne skutki dla Mamuśki Ziemi. Z tego wynika, że powinniśmy myśleć pozytywnie i to stanowi istotę człowieczeństwa. A może to właśnie jest prawda!

[kasiaballou]

Nie lubię pompatycznych utworów (z małymi wyjątkami) trącających "mychą" - tyle tego!
Ale spuścizna, godna powielania - fakt - w tym przypadku nawet przebrnęłam i postanowiłam napisać, że było całkiem cacy - też fakt i taki właśnie jeden z wyjątków ;)

Pozdrawiam
kasia

[Rafał Dramiński]

Ja też nie przepadam za pompatycznością, staram się uwalniać od tego moje utwory, pracuję nad nimi, przerabiam po kilkanaście razy nawet, czasem wywalam jak mimo przeróbek nie przypadną mi do gustu. Mierzę się z tradycyjnymi formami, bo uważam, że sa dobrą szkołą pisania. Pozdrawiam.

[Nata_Kruk]

Tradycyjne formy pisania, są na pewno świetną szkołą.
Naczytałam się swego czasu sonetów, właśnie ze względu na ich budowę i napiszę szczerze, że to wcale nie takie proste zadanie, ułożyć wiersz w takim zapisie.
Twój napisany jest, wg mnie, naprawdę dobrze, broni się techniką, a i jest co poczytać.
Pozdrawiam... :)

[Marusia aganiok]

bardzo mi się podoba - lubię "sonetowe'' pisanie:>)
pozdrawiam pięknie.

[Baba_Izba]

Gratuluję wiersza, z zainteresowaniem
i z przyjemnością przeczytałam,
lekko płynie; od początku do końca.
Serdecznie pozdrawiam
- baba

[Waldemar Talar]

Rafale wiersz w całości zaliczam do nowoczesnej poezji - współczesnej.
Mało kto tak potrafi napisać żeby nic nie zgrzytało .
Mi osobiście wiersz przypadł - ponieważ pachnie nowatorstwem który
nie tylko ja zauważyłem...
pozd.