Skocz do zawartości
Polski Portal Literacki

krótki nekrolog

zenza
 Udostępnij

Rekomendowane odpowiedzi

zenza

zenza

Opublikowano
  • Autor
Opublikowano

dbam o planetę pisząc
wiersze o wilkach
traktowaniu psów w indiach
w sztuce łucznictwa
jestem poetą zen

w ogrodzie snów odlot żurawi
dlaczego ogon nie przeszedł

idealna paprotka lubi dym
kawę zbieraną przez małpy
o temperaturze domu
debussy w świetle księżyca
słyszę głosy dzikich gęsi

kawa zbierana przez ptaki
dlaczego kocham ziemię

bo ostatnich gryzą psy

amerrozzo

amerrozzo

Opublikowano
Opublikowano

"planeta ziemia" to tautologia.

Bardzo do mnie przemówił ten wiersz: "słyszę głosy dzikich gęsi". Niby nic niezwykłego, ale szalenie plastyczny mi się wydaje.

Do reszty nie mam zdania.

Pozdrawiam.

HAYQ

HAYQ

Opublikowano
Opublikowano

"kawa zbierana przez ptaki"... hmm, to ciekawe, bo to najlepsza (i przy okazji - najdroższa) kawa.
Widocznie nieźle się zaparza, zanim zostanie wydalona.
Dobrze i sprawnie napisany wiersz. Ciekawie... "do ostatnich gryzą psy".
To jakoś wszystko zepsuło.
Pozdrawiam.

Don Silencio

Don Silencio

Opublikowano
Opublikowano

mnie się nie podoba taka gramatyka, że niektóre wersy są zgodne a niektóre nie wiadomo skąd się biorą - w sensie konstrukcyjnym

dlaczego ogon nie przeszedł - bo ostatnich gryzą psy?
ja nie jestem poetą zen, ale to chyba znaczy, że nie mam cierpliwości
nie wiem z jakiego innego powodu może tam być ten debussy jeśli nie z tego żeby w tym wszystkim zagrał ten szlagier

to co mnie się tu podoba to przenikanie się dwóch światów
tutaj psy tam wilki
tu pisanie tam łucznictwo
tu gęsi tam żurawie
tu małpy tam ptaki
wreszcie tu ziemia tam ogród
jeśli to tak miało być...

pozdro mec

Jeśli chcesz dodać odpowiedź, zaloguj się lub zarejestruj nowe konto

Jedynie zarejestrowani użytkownicy mogą komentować zawartość tej strony.

Zarejestruj nowe konto

Załóż nowe konto. To bardzo proste!

Zarejestruj się

Zaloguj się

Posiadasz już konto? Zaloguj się poniżej.

Zaloguj się
 Udostępnij
Tematy


  • Zarejestruj się. To bardzo proste!

    Dzięki rejestracji zyskasz możliwość komentowania i dodawania własnych utworów.

  • Ostatnio dodane

  • Ostatnie komentarze

    • Poezja to życie
      Myśli i słowa

      Przez Poezja to życie · Opublikowano

      Myśli i słowa  Nienazwane    W plątaninie czasu  Gubią się    I już nie wracają  Do wymyślonych snów   Chcesz to usłyszeć znów? 
    • vioara stelelor
      Navigare necesse est

      Przez vioara stelelor · Opublikowano

      Powoli uczę się płynąć przez szalone prądy, gorętsze od mojej krwi wiosennej; to wcale nie takie trudne, gdy dogaduję się sam ze sobą, uwolniony wreszcie z kropki na końcu zdania, które usiłowało mnie wyrzucić na brzeg.   A jednak ono nadal się pisze, jak ja, w objęciach orkanów, gdy są dla mnie czułe, bo wiedzą że się ich nie lękam. Między jednym a drugim załamaniem fali, dotykają mnie niewyobrażalnie i niosą w strzelisty sen.   Nie schładzaj mi głowy, nie nakładaj gasidła na płomień - ja trzymam ster pewną dłonią. Znam na tym oceanie każde odbicie nieboskłonu, burzliwe i słoneczne. Pamiętam. I odtwarzam na nieugaszonych mapach.   Siedzisz na plaży, troskliwie pogodna; przesypujesz beztrosko z ręki do ręki piasek, pozornie ciepły, a jednak obojętny; wypatrujesz pierwszych znaków sztormu - nie wiesz, czy uciec, czy czekać.   Pojawiam się wtedy przy tobie, nasycony, mokry od setek bryz. Odprowadzam cię do domu, w bezpieczny krąg światła, by opowiedzieć tkliwą baśń z pereł i korali. Wieszam na twojej szyi kryształowe wisiorki. Rano przynoszę do łóżka śniadanie i spokój.   Więcej nie potrzebujesz, a ja jestem dokładnie w tym miejscu, w którym chcę być, by oddychać głębią abisalu, całować ognie świętego Elma, a później powracać najwierniej.   Na moim ramieniu jarzysz się Ty - surowy, miłosny ex libris.
    • Alicja_Wysocka
      Wyjście

      Przez Alicja_Wysocka · Opublikowano

      @Pisarzowiczka  Zostaję z refleksją: jak bardzo czasem potrzebujemy wyjść z siebie, żeby naprawdę do siebie wrócić :)
    • Alicja_Wysocka
      Takie nic

      Przez Alicja_Wysocka · Opublikowano

      @Werka1987Jakie nicnierobienie? Zmywanie podłogi, gotowanie, mycie garów, pranie.  A przy zasypianiu - czego jeszcze nie zrobiłam :)
    • Alicja_Wysocka
      w pół słowa

      Przez Alicja_Wysocka · Opublikowano

      @Gosława To bardzo przejmujący wiersz o bólu, który nie krzyczy, tylko sączy się między wersami. Uderza mnie to odwrócenie, że łatwiejsza wydaje się tęsknota za nieobecną matką niż mierzenie się z emocjonalnym chłodem tej, która jest.   Też zapis głębokiej rany odrzucenia i jednocześnie rozpaczliwej potrzeby bliskości. Bardzo poruszający tekst, który długo nie puszcza.

  • Najczęściej komentowane

×
×
  • Dodaj nową pozycję...