Pijaństwo

[Stukacz]

Link do piosenki:

 

 

Zostawiam tych dwoje – tęsknie, lecz kocham

W duszy zaś płaczę, sercem szlocham

I jest to tęsknota wręcz wielka, dojrzała

Niech jej i jemu – na wieczność chwała

 

Bo wysilenia i wytrwałość nie wystarczyły

Za to ich serca, co w miłość się połączyły

Jak dwie krople w czyściutkim strumieniu

Pomogły mi w marzeń i snów spełnieniu

 

Poezja, ach, poezja skrzydlata

W smutku i bólu zatrata

Poezja, ach, poezja kochana

Ty jak i ja – pijana

 

Teraz drzew kilka w śpiew mnie uderza

Jak obłęd, czy natrętna natura pacierza

Drży serce od śpiewu – smutno, pochmurno

A w głowie kotłują się myśli śmiesznie i durno

 

Zasypiam więc smutny i marzę utratę

I gdzieś w marzeniach śnię góry garbate

I kwiaty wyrwane na błękitnych stokach

A myśli pływają po skałach, obłokach

 

Poezja, ach, poezja skrzydlata

W smutku i bólu zatrata

Poezja, ach, poezja kochana

Ja trzeźwy, Ty – pijana

 

Nad wodą błyszczą jasne promienie

W doliny bezludne ucieka cierpienie

Dziko zakwita pąk jeden za drugim

Po nim trzeci, czwarty – szeregiem długim

 

Później tęsknię daremnie za cudów dalą

Płonę – smutku mury w sercu się walą

A ja kocham cię – duchu poezji ponętny

I ślę ci mój wzrok – spragniony i mętny

 

Poezja, ach, poezja skrzydlata

W smutku i bólu zatrata

Poezja, ach, poezja kochana

Ja pijany, Ty – trzeźwa od rana

[karenka]

piękny, liryczny wiersz pełen tęsknoty i miłości do poezji... czuć w nim szczerość uczuć i ogromną wrażliwość...pozdrawiam serdecznie*)