Skocz do zawartości
Polski Portal Literacki

Rekomendowane odpowiedzi

Opublikowano

[color=#161515]Żyła sobie ryba, rzecz jasna w wodzie,
Lecz z czasem tłoczno się tam zrobiło,
Więc miejsce swe znaleźć chciała na lądzie,
Co innym rybom się nigdy nie śniło!

Szukać poczęła wnet dobrego miejsca,
Gdzie uda się wpłynąć i na ląd wskoczyć,
Jak jednak dokonać takiego dziejstwa,
Gdy nie da się skakać, nawet kroczyć?!

Z pomocą przyszedł wiatr wszechobecny
- Wszak był on wszędzie i widział wszystko -
Lecz nie przewidział, że czyn ten niecny
Stworzyć może takie widowisko!

Zabrał on rybę w miejsce dziewicze,
Nieznane wody wschodniej Gondwany,
Gdzie ląd ma całkiem inne oblicze,
A jak nań weszła?... Sposób nieznany.
[/color]

Opublikowano

w wodzie - nie
- we wodzie jak już ;) choć zapytam czy nie we wodzie żyć ryba może?

Częstochowka - rymy gramatyczne, proste

zrobiło - śniło
wszechobecny - niecny

itp.

dziejstwa? no no! a toś pojechał dziejowo!

Kolejny zarzut to przegadanie.
Wers np ten: Wszak był on wszędzie i widział wszystko - zwykła słoma

Mnóstwo tego
Słowa w wierszu służą do przekazania czegoś a nie do zapchania formy narzuconej przez autora
Tutaj więcej'zapychacza' niż treści

Itp, itd

Drogi autorze -
Nie, to raczej kiepski wiersz

Opublikowano

dziękuję, Lady, za cenne uwagi :)

We wodzie? Nie jestem co do tego przekonany. Istotnie, mówimy "we wtorek" "we włosy", ponieważ ciężko powiedzieć inaczej, ale "w wodzie" jest chyba dopuszczalne. Przyznaję się, do mojej niewiedzy w tym przypadku.

Pozdrawiam

Opublikowano

Można przerobić na bajeczkę dla dzieci
Dobry pomysł
ale ...
wtedy koniecznie trzeba wyrównać wersy
przeliczyć sylaby, zrytmizować
Dzieci też są wymagającym odbiorcą ;)

Jeśli chcesz dodać odpowiedź, zaloguj się lub zarejestruj nowe konto

Jedynie zarejestrowani użytkownicy mogą komentować zawartość tej strony.

Zarejestruj nowe konto

Załóż nowe konto. To bardzo proste!

Zarejestruj się

Zaloguj się

Posiadasz już konto? Zaloguj się poniżej.

Zaloguj się


  • Zarejestruj się. To bardzo proste!

    Dzięki rejestracji zyskasz możliwość komentowania i dodawania własnych utworów.

  • Ostatnio dodane

  • Ostatnie komentarze

    • @Berenika97 Dzień dobry                                                 Taki miał być ten wiersz chaotyczny , taki był zamiar . Nie wiem czy mi się udał .                                                        Niech ocenia czytelnicy tego wiersza .                                                              Miłego dnia .Pozdrawiam 
    • Moda na "wody"     Ala z Uralu w wisiorze z koralu,   W końcu urlopu, chodzi w litoralu.   Z językiem na boku,   Bywa tam co roku,   Bo moczy swe stopy w  wyschłym Aralu.
    • @niolek Po przeczytaniu wiersz ten został ze mną na dłużej, mimo jego przykrej natury.   Pierwsza myśl, gdy je zauważam. Trzy to liczba nieparzysta, nie - ja, parzysta - one.   Pierwsze wersy od razu sygnalizują o tym specyficznym uczuciu dysonansu - kiedy interakcja społeczna w naszej głowie ulega analitycznej dekonstrukcji. Sama forma wiersza przekazuje tę nerwową energię gonitwy myśli, kiedy fizycznie jesteśmy częścią rozmowy, lecz chaos w naszej głowie nie pozwala nam się skupić. Wyskakujące gdzieniegdzie pytania oraz przypuszczenia podkreślają bitwę z własną percepcją. W tym samym momencie możemy się zastanawiać, czy dwie pozostałe osoby nas wykluczają intencjonalnie, czy może nawet nie są tego świadome? Dla nich to kolejna pogawędka, a dla nas to cały poemat w naszym wnętrzu.   Jeśli miałbym się czegoś przyczepić to detali gramatycznych - kiedy pojawiają się czasowniki w pierwszej osobie zapiszemy je z końcówką "ę" zamiast "e" np. "Chcę pokazać, że tu jestem, próbuję." Również zamieniłbym "tą", na "tę" w wersie "a widzę tą dwójkę ", ponieważ w piśmie, w bierniku poprawna forma to "tę". "Tą" w bierniku występuje bardziej w mowie potocznej.   Ogólnie ciekawy wiersz, w jakiś sposób do mnie dotarł i został ze mną na dłużej. Pozdrawiam :)    
    • świat był miejscem opartym na pewnych stałych   życie przypominało  ścierny papier czas utkany  pospolitym brakiem   aż letni blask pozbawił ich nocy   rwany sen jak tęskni za człowiekiem  drugi człowiek
    • Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

      @Robert Witold Gorzkowski Polski bohater! Mój dziadek ze strony mojej matuli był ułanem Pilsudkiego. Cześć i chwała bohaterom.
  • Najczęściej komentowane

×
×
  • Dodaj nową pozycję...