Skocz do zawartości
Polski Portal Literacki

Rekomendowane odpowiedzi

Opublikowano

to jest teatr
krótki wstęp do milczenia
twoje ostatnie dzikie zwierzę

nie musisz mówić prawdy
wystarczy że patrzycie sobie w oczy

niech pamięć skończonych rzeczy
położy między Wami ciepło
którego nie ma na zewnątrz

to będzie kontunacja
martwej sztuki materiału

Opublikowano

Będę wredna i namącę w tym forumowym sosie, bo już jesteście dla siebie za mili i za bardzo głaszczecie się po główkach:P
Nie podoba mi się. Nie robi wrażenia, "runą cesarstwa" - co to właściwie jest?
Zajeżdża Mickiewiczem, a do niego aluzje trzeba tworzyć bardzo ostrożnie i tu Ci się nie udało.
"Szepczę noc" - też nie, tandetne.
Myśli ciekawe, ale można by je zaprezentować dużo, dużo lepiej. Bez zbędnego, nadętego liryzmu, na który co raz częściej natykam się na tym forum, a który bardzo mnie zniechęca.

To tyle.
:)

Opublikowano

na uwagę zasługuje pierwszy dwu wers, dalej nic ciekawego, bardzo dobre to stwierdzenie wprowadzające, ale później zawiodłem się. Motyw Theatrum mundi, nie mówiący nic nowego czego wcześniej odbiorca by nie wiedział, czego nie użyto by w przedstawieniach tego toposu przed panem, a jeżeli nie to, to chociaż forma powinna śmieszyć lub zaciekawiać, ale też niezbyt na mnie podziałała.

Tak więc ja zostawiłbym jedynie:

"to jest teatr
krótki wstęp do milczenia

teraz graj!"

Pozdrawiam R.

Jeśli chcesz dodać odpowiedź, zaloguj się lub zarejestruj nowe konto

Jedynie zarejestrowani użytkownicy mogą komentować zawartość tej strony.

Zarejestruj nowe konto

Załóż nowe konto. To bardzo proste!

Zarejestruj się

Zaloguj się

Posiadasz już konto? Zaloguj się poniżej.

Zaloguj się


  • Zarejestruj się. To bardzo proste!

    Dzięki rejestracji zyskasz możliwość komentowania i dodawania własnych utworów.

  • Ostatnio dodane

  • Ostatnie komentarze

    • @Czarek Płatak   Niezwykle klimatyczny wiersz. Zaczyna się jak senna, mityczna baśń z pasterzem i pomroką, a kończy genialnym, surowym lądowaniem na ziemi. Ta „pajęczyna” to dla mnie sieć czasu, która łapie i wielką naturę, i ten mały, ludzki ślad na ławce pod barem. Piękne, beskidzkie i bardzo namacalne. :)
    • @Poet Ka   Genialny miks historii, literatury i... gastronomii! Twój wiersz to niesamowicie zgrabna, błyskotliwa i literacko-historyczna układanka. Połączenie losów Stanisława Wokulskiego z realną historią warszawskiej rodziny Strójwąsów wyszło niezwykle naturalnie, a finałowa gra słów to absolutny majstersztyk. Rozbawiła mnie puenta z paszportem i „Wo kluskami” . Podziwiam Cię za taką lekkość w żonglowaniu kontekstami! Świetne!  :)))     
    • @JakubK Gdy rzuciłam palenie, najdziwniejsze okazały się dwa skutki. Pierwszy - zaczęłam mieć bardzo dużo czasu w ciągu dnia. Wygląda, że traciłam godziny na rytuale palenia i ciągłe przerwy "na dymka" obniżały moje skupienie i efektywność. Drugi - nie wiedziałam, co robić z emocjami. Dostałam podwyżkę w pracy i się cieszyłam. Ale tak jakby cały czas się cieszyłam. Minęło 15 minut, a ja dalej podekscytowana. Co robić w takiej sytuacji? Z papierosem wszystko wygląda inaczej. Po usłyszeniu jakiejkolwiek informacji wywołującej emocje, nieważne jakie, szłam na papierosa. A na papierosie przestawałam czuć te emocje. Pojawiało się "nikotynowe rozlanie". Zapomniałam, że emocje mogą trwać długo i być tak intensywne. W szczególności te pozytywne. 
    • @wiedźma   Piękna metafora bolesnego, ale wyzwalającego przebudzenia. Przejście od czarno-białej iluzji do pełnych bólu, ale prawdziwych kolorów robi ogromne wrażenie. Puenta "Nie wracam. Idę dalej" to czysta determinacja. Świetny utwór! 
    • @Stukacz   Mroczny, bolesny i niesamowicie plastyczny wiersz/ tekst. Metafora ze "szczurem olśnionym śmiercią" i finał na cmentarzu serca robią duże wrażenie. Dekadencki klimat - łączysz w wzniosłe cierpienie z brutalnymi, wręcz turpistycznymi obrazami.  Bardzo ciekawy! :) 
  • Najczęściej komentowane

×
×
  • Dodaj nową pozycję...