Skocz do zawartości
Polski Portal Literacki

Rekomendowane odpowiedzi

Opublikowano

F A T A





Przyjdzie, chociażby miało

wstać z martwych,

bo tego dnia mija termin

cierpliwości.

Czekaj i pamiętaj.

Zauważaj i nie depcz

czegokolwiek, bo

cośkolwiek też ma sens.



A ty pytasz tylko:

Kiedy?

I sól duszy srebrzy się

w twoich oczach.



Zapalaj wiarę zapałką

zaufania, chociaż parzy.




Opublikowano

"I sól duszy srebrzy się w twoich oczach." - nigdy nikt łez tak nie nazwał - jesteś wspaniała. Podoba mi się przede wszystkim to, że można ów wiersz odnieść do wielu sytuacji - oryginalna wizja rzeczywistości. Czekam na następne wiersze ...

Opublikowano

Gdyby nie ostatni wers pierwszej zwrotki wpadłabym w zachwyt. W moim odbiorze ten wers jest zbyt oczywisty dla wierowymiarowości pozostałej części wiersza. Jeżeli to celowy dysonans, to w moim odbiorze zwraca uwagę na ubogość warsztatu twórczego z dostępnego słownictwa, obcesowo ocenia i nadaje jednopłaszczyznowość, sprowadzając do ubogiej rzeczywistości. Pozdrowienia.

Jeśli chcesz dodać odpowiedź, zaloguj się lub zarejestruj nowe konto

Jedynie zarejestrowani użytkownicy mogą komentować zawartość tej strony.

Zarejestruj nowe konto

Załóż nowe konto. To bardzo proste!

Zarejestruj się

Zaloguj się

Posiadasz już konto? Zaloguj się poniżej.

Zaloguj się
  • Zarejestruj się. To bardzo proste!

    Dzięki rejestracji zyskasz możliwość komentowania i dodawania własnych utworów.

  • Ostatnio dodane

  • Ostatnie komentarze

    • Kobiecy głos zamknięty w klatce Klatka z gałązek rudej jarzębiny  Miesza powietrze z dźwiękami lasu Las przystrojony w letnie koniczyny   Skończone słowa, nieskończony żal Że w ramionach wiatru znika twoja pieśń  Wszystkie słońca w kwiatach  Z uśmiechami głaszczą mnie   Ku milczącym chmurom  Rumianych aniołów Płaczę bo mi tęskno  Do śpiewnych ogrodów    Ogrodów radości i ciepłoty rąk Uciekłaś po cichu, droga samotności  Zostawiając tylko Ten horyzont łąk      
    • Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

      dziękuję...Tak, trudno trafić na swoją duszę...prawda? :)
    • Bransoletka z koralików     Bransoletka z koralików  dziecięca, pastelowa, utkana w tęczowych kolorach    Na straganie kupiona,  nad morzem na Helu   za kilka złotych   Nie Twoja pierwsza  i nie ostatnia,  dziewczęca błyskotka,  modny gadżet dla oka   Bransoletka z koralików, tak dumnie ją nosisz,  nawet jej do kąpieli nie ściągasz    Twoja osobista wakacyjna pamiątka  Kiedyś z niej wyrośniesz,  zaczniesz nosić inną złotą lub srebrną gdy będziesz młodą dziewczyną   Tą pierwszą zostawisz w dziecięcej szkatułce na pamiątkę  z gumką rozciągniętą,  może rozerwaną , która zachowa  ten jeden koralik…..   Po latach do niej wrócisz,  nawet jak zblednie, ślad w Tobie zostawi w tej jednej bransoletce z koralików  pastelowej, Twojej własnej -unikatowej    6.08.2026 r. NatusieK97
    • @Charismafilos skoro lud zdecydował...kofam ten minimalizm Tytuł kojarzy mi się z Poncjusz

      Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

      . Tak daleko, tak blisko 
    • Żniwa. W istocie czas jest za kròtki
  • Najczęściej komentowane

×
×
  • Dodaj nową pozycję...