Skocz do zawartości
Polski Portal Literacki

Rekomendowane odpowiedzi

Opublikowano
człowiekowi w kapeluszu
dziękuję za pamięć

nie wagą jest ilość i czas
a jakość spełniona
- jak z ulubionym kocem który z wiekiem
milszy i bliższy duszy
niż cielesne jedwabie

dziękuję że milczysz o braku
i mówisz o niedoborze
- jak o powietrzu w materacu
bez którego dyskomfort i ból gwarantowany
mimo wszystko
nie ma wag na miarę
gdzieś coś a niby nic

niby nic a gdzieś
Opublikowano

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.


Jako człowiekowi w kapeluszu przesyłam całą czapkę pozdrowień, a w dodatkowe kapelusze wkładam bomboniery życzeń, czerwone wina (rozgrzeszające), czekolady/-ki (słodkie i gorzkie) oraz całą masę pozdrowień i parę buziaków. :)
Wszystkiego, co najlepsze, Stefanie.
Opublikowano

- Wiesławie J. Korzeniowski - dziękuję za "+ proszę bardzo" :)
- mały dzielny tosterze - świetnie czytać tak miłe słowa, choć ja Tobie takich nie zostawiłam - dziękuję, że potrafisz "to wszystko ogarnąć i uczyć się od innych ( - CHOĆ ja jestem "mierną wykładnią"... ;0
-Stefanie, Ty wiesz, o co biega. ;)

Pozdrawiam Was serdecznie,
Wa

Opublikowano

-dobrze jest pamiętać o tych wyjątkowych ludziach w kapeluszach lub bez kapeluszy, i pisać dla nich lub dla ich upamiętnienia takie wiersze.

twoje kapelusze po niebie szybują
słowa jak pranie wiszą na sznurze
kołysze nimi tęskny wiatr mój wiatr

Opublikowano

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.



No dzieciaka mam już półtora rocznego ;))

Jej, moje jedno 15, a drugie 6. :) ale takie półtoraroczniaki są najfajniejsze :)))))
Te ich uśmiechy, bezwarunkowa miłość i pierwsze zdania - ech, aż Ci zazdroszczę....

Jeśli chcesz dodać odpowiedź, zaloguj się lub zarejestruj nowe konto

Jedynie zarejestrowani użytkownicy mogą komentować zawartość tej strony.

Zarejestruj nowe konto

Załóż nowe konto. To bardzo proste!

Zarejestruj się

Zaloguj się

Posiadasz już konto? Zaloguj się poniżej.

Zaloguj się


  • Zarejestruj się. To bardzo proste!

    Dzięki rejestracji zyskasz możliwość komentowania i dodawania własnych utworów.

  • Ostatnio dodane

  • Ostatnie komentarze

    • Jest to wiersz o zrozumieniu, szukaniu jedności we wszelkich przestrzeniach, racjonalnej, zmysłowej, emocjonalnej i fizycznej. Pokazuje jednocześnie, jak dziewczyny są bardziej subtelnymi, skomplikowanymi, wielowymiarowymi istotami, niż faceci, którzy podchodzą do tematu w sposób o wielem prostszy,  nawet prostacki, a jest mi trochę głupio, że tak generalnie bywa.  Faceta, który sprostałby takim wyszukanym oczekiwaniom zapewne znaleźć niełatwo, może stąd tyle ostatnio czytam, że jak ma być taki sobie, to lepiej bez niego. Zastanawiam się, jak te oczekiwania mają się do powszechnego oczekiwania LMS, czyli look, money,status, bez czego zjazd na margines bywa szybki.   Młodsi koledzy, wciąż szukający, maja prawo czuć się zagubieni w tych wielowymiarowych meandrach oczekiwań. To taki off topic do fajnego wiersza, jakich niemało u Ciebie. Pozdrawiam serdecznie. 
    • @Mitylene   "Las pachnie szeptem wiatru" - od pierwszego wersu wchodzę w ten las. W lesie język staje się niepotrzebny, zostają tylko zmysły i cisza. A koniec - "woń muzyki" - synestezja, która zamyka zmysły w jedno. Wiersz jak medytacja. Piękny!  
    • @Berenika97 taka nastrojowa jak śliczny ptaszek :)
    • W sieci cieni Gdzie świat wciąż się boi Ognisty ptak w górę się wznosi. Pęknięte skrzydła,  Krzyki na murach, Rzeki pełne krwi, W sercach ogień ducha!   Kamienie milkną, Stopy łamią ciszę Ściany niosą głosy, które czas usłyszeć. Światło na horyzoncie  Tańczy i płonie,  Ucieka przed ręką Nie stanie w pokłonie!   Wiatr zbiera słowa  Co nie badły z ust. Walka o wolność! Tylko gniew i kurz.
    • @violetta   Śliczna miniaturka! 
  • Najczęściej komentowane

×
×
  • Dodaj nową pozycję...