Skocz do zawartości
Polski Portal Literacki

haiku

Katarzyna Bielińska
 Udostępnij
https://poezja.org/forum/utwor/84108-haiku/

Rekomendowane odpowiedzi

Katarzyna Bielińska

Katarzyna Bielińska

Opublikowano
  • Autor
Opublikowano

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.


Witaj Anulka:) Ja wielbicielką nart nie jestem;) Nigdy nie próbowałam...Podobno wiele tracę;).
Aniu, ja chciałam pokazać, że gdy kończy się zima, wszystko staje się znów zielone, przyroda wraca powoli do życia, z drzew opada śnieg, tylko brzozy są nadal białe. No bo...są cały czas białe;))) Chyba kiepski temat na na haiku;)))

Ściskam,
Kasia
Boskie Kalosze

Boskie Kalosze

Opublikowano
Opublikowano

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.


Dlaczego? Bardzo fajny i przywołuje ciekawe obserwacje:


od lasu do lasu
przedwiośnie


albo:

koniec zimy -
z każdym dniem
bielsze chmury


A jeśli chodzi o brzozy, to same w sobie dają ciekawe skojarzenie:


wiosna -
umyłam dla niego włosy
sokiem z brzozy


Niby nic, ale można by powiedzieć, że...
nie tylko brzozie puściły (po)witalne soki ;)
Pozdrawiam.
Katarzyna Bielińska

Katarzyna Bielińska

Opublikowano
  • Autor
Opublikowano

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.


Dlaczego? Bardzo fajny i przywołuje ciekawe obserwacje:


od lasu do lasu
przedwiośnie


albo:

koniec zimy -
z każdym dniem
bielsze chmury


A jeśli chodzi o brzozy, to same w sobie dają ciekawe skojarzenie:


wiosna -
umyłam dla niego włosy
sokiem z brzozy


Niby nic, ale można by powiedzieć, że...
nie tylko brzozie puściły (po)witalne soki ;)
Pozdrawiam.
Witaj BK! Dawno Cię tu nie "widziałam";) Zaglądaj częściej!

Dzięki! Hai z sokiem super!

Pozdrawiam,
Kasia
Boskie Kalosze

Boskie Kalosze

Opublikowano
Opublikowano

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.


Zaglądam, tylko zaczyna brakować mi czasu, odkąd walki, jak i rokowania pokojowe zaczęły toczyć się na wielu frontach naraz.
Ale przy tak ładnym obrazku z brzozami postanowiłem podjąć ryzyko kolejnej :))
Pozdrawiam.
Katarzyna Bielińska

Katarzyna Bielińska

Opublikowano
  • Autor
Opublikowano

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.


Zaglądam, tylko zaczyna brakować mi czasu, odkąd walki, jak i rokowania pokojowe zaczęły toczyć się na wielu frontach naraz.
Ale przy tak ładnym obrazku z brzozami postanowiłem podjąć ryzyko kolejnej :))
Pozdrawiam.
Kolejnej walki?:) Mam nadzieję, że w tym przypadku chodzi raczej o rokowania pokojowe:)

Raz jeszcze pozdrawiam,
Kasia
Boskie Kalosze

Boskie Kalosze

Opublikowano
Opublikowano

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.


Tak, dlatego jeszcze raz zacytuję:

od lasu do lasu
przedwiośnie

Przedwiośnie to czas zapowiadający nadejście wiosny, pora pomiędzy zimą a wiosną.
Tu widać je (przedwiośnie) już na odkrytym terenie, od lasu do lasu.
Tymczasem w lasach wciąż jeszcze "toczy się" zima.
Podobnie jest z moimi walkami na wielu frontach i takim miejscem jak to, gdzie widać
już wiosnę :)

Pozdrawiam.
Katarzyna Bielińska

Katarzyna Bielińska

Opublikowano
  • Autor
Opublikowano

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.


Tak, dlatego jeszcze raz zacytuję:

od lasu do lasu
przedwiośnie

Przedwiośnie to czas zapowiadający nadejście wiosny, pora pomiędzy zimą a wiosną.
Tu widać je (przedwiośnie) już na odkrytym terenie, od lasu do lasu.
Tymczasem w lasach wciąż jeszcze "toczy się" zima.
Podobnie jest z moimi walkami na wielu frontach i takim miejscem jak to, gdzie widać
już wiosnę :)

Pozdrawiam.
:)))
Katarzyna Bielińska

Katarzyna Bielińska

Opublikowano
  • Autor
Opublikowano

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.




koniec zimy
początkiem wiosny
ziarenkiem lata

Wiem że całkiem inne tematycznie od twego ale tak mnie jakoś naszło .
A twe haiku zbyt wcześnie zakwitło - zima dopiero się budzi - mimo to zgrabne.
pozd.
Wiem, wiem...:) Nie lubię zimy, więc już piszę o jej końcu:)

Pozdrawiam ciepło,
Kasia
jasna

jasna

Opublikowano
Opublikowano

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.



Bardzo ładna obserwacja Kasiu. :-),
a wersje Boskich Kaloszy też fajne, a szczególnie:

od lasu do lasu
przedwiośnie


Pozdrawiam,
Magda :-))

Jeśli chcesz dodać odpowiedź, zaloguj się lub zarejestruj nowe konto

Jedynie zarejestrowani użytkownicy mogą komentować zawartość tej strony.

Zarejestruj nowe konto

Załóż nowe konto. To bardzo proste!

Zarejestruj się

Zaloguj się

Posiadasz już konto? Zaloguj się poniżej.

Zaloguj się
 Udostępnij
https://poezja.org/forum/utwor/84108-haiku/
Tematy


  • Zarejestruj się. To bardzo proste!

    Dzięki rejestracji zyskasz możliwość komentowania i dodawania własnych utworów.

  • Ostatnio dodane

  • Ostatnie komentarze

    • Poet Ka
      W Weronie...

      Przez Poet Ka · Opublikowano

      W  Weronie...   stoi dom który  nie jest twoim domem  balkon który nie jest  twoim balkonem nie czeka na  letnie śpiewy w poświacie miesiąca   byłaś Julią teraz nie jesteś  byłaś na balkonie oko błękitu nie było łagodne  a w kawie nie było Norwida  stał dom - dom pobielany bo dwór to nie był    ani gościniec  ani droga do Werony jesteś Julią  w negatywie  bo kochasz na stałe i wciąż jeszcze żyjesz  serce - piosnka Norwida  
    • Marek.zak1
      Ministerstwo Dziwnych Kroków

      Przez Marek.zak1 · Opublikowano

      Przeczytałem, na filmie się pośmiałem, przy wierszyku zamyśliłem. Serdeczności. 
    • Poezja to życie
      Początek końca

      Przez Poezja to życie · Opublikowano

      Żyjemy by kochać  I być kochanym    A potem umieramy Odchodząc z niczym    Nadzy jak nas  Pan Bóg stworzył    I nie odradzamy się    Może tylko w myślach  Najbliższych nam osób    A zabawa dalej  Gdzieś tam trwa...
    • Mikerreq
      Bilans

      Przez Mikerreq · Opublikowano

      Słoik z miodem stoi tam, gdzie go postawiłaś. Zaschnięta żółta kropla na gwincie – twój ostatni odcisk palca, którego nie mam śmiałości zetrzeć. To teraz mój relikwiarz. W sypialni zapach jest najgorszy: mieszanka twoich perfum i tej dusznej, słodkawej woni, którą przyniosłem na swetrze z oddziału. Nie wietrzę. Boję się, że jak otworzę okno, to wywieje stąd resztki twojego imienia. Próbuję czytać, ale litery są jak martwe owady. W łazience dwie szczoteczki do zębów – jedna wciąż mokra, druga sucha od tygodnia, sztywna, jakby skamieniała z przerażenia. Patrzę na nią i czuję, jak drętwieje mi szczęka. Nie ma żadnego „ja” ani „to”. Jest tylko numer autobusu, który zawsze spóźnia się o 18:12, i fakt, że kupiłem dwa chleby, choć nie mam kogo karmić. Stoję nad zlewem i kruszę ten nadmiar do kosza, bo nawet ptaki na parapecie wydają się zbyt głośne, zbyt żywe, zbyt pewne jutrzejszego ziarna. Kiedy kładę się spać, przesuwam się na samą krawędź. Zostawiam ci miejsce. Zimna połowa materaca jest teraz jedynym dowodem na to, że kiedykolwiek istniał jakiś porządek świata. Słucham, jak stygną kaloryfery – to jedyny dialog, na jaki mnie jeszcze stać.
    • Wiechu J. K.
      O zegarach

      Przez Wiechu J. K. · Opublikowano

      Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

      @Gra-Budzi-ka Wagary to była przygoda, a zegarek był cichym partnerem. :)

  • Najczęściej komentowane

×
×
  • Dodaj nową pozycję...