Skocz do zawartości
Polski Portal Literacki

Rekomendowane odpowiedzi

Opublikowano

Romantyczność

Jak co noc ziemia zatapia się w srebrze,
A las drzew szumem gwiazd plecie kokardy
Samochód ścina zastałe powietrze
a w domach złocą się światłem ekrany.

Wtem ktoś wpatrzony w czerń nocnej powodzi
Z tomikiem w dłoni otwartym .. na wpół
Z którego płyną po kartkach w słów łodzi
Rycerze w zbrojach sczerniałych od piór

Spyta się wiatru a wiatr mu odszepnie
Nim znów odejdzie zdeptawszy mech chmur
Że żyć na prawdę, to żyć jakby we śnie
i świata kresem nowotwór jest snów

I trzeba wierzyć, a szkiełkiem uczonych
Winna być tafla pewnego jeziora
Która jak tarcza przed światem dziś broni
Dwóch zakochanych zastygłych w tych wodach.

Był on studentem, a ona… sam nie wiem
Chcieli żyć razem i żyć tylko chcieli
Widać zbyt dużo na ten żywot jeden
Pragnień i marzeń – za mało… pieniędzy

„Zbyt ciężkie czasy” - to czasów wymówka
Zbyt szare domy, zbyt kruchy dom szklany
Gdy w myśli ludzkiej nic nie ma o ludziach
Jakby był człowiek niż atom mniej znany.

Lecz serce jedno, choć bije tak wtórnie,
Jak treść w tym wierszu, prawdziwszy zna świat
Weń wejść woleli, „by żyć trzeba umrzeć”
I razem istnieć – i wiecznie w nim trwać.

Nim księżyc gwiazdy w dwuszereg ustawił,
Zanim przeliczył zakończył się świat
W jeziora oku w którym raz się pławił
Wierzbowy konar, Bóg przeciął ich czas.

I widział spektakl na scenie jeziora
Pewien przechodzień, co tamtędy szedł
Widział jak woda ich brała w ramiona
Wtulonych w siebie, jak srebrzył się sen!


CDN!

Opublikowano

"Z którego płyną na kartkach jak łodzi " - może "łodzie" lub: "w łodzi"?
Jakie to smutne, ale i prawdziwe:
"Gdy w myśli ludzkiej nic nie ma o ludziach
Jakby był człowiek niż atom mniej znany."!
Czytałam z zainteresowaniem, podoba się, czekam
na zapowiedziany cd.!
Serdeczności
- baba

Jeśli chcesz dodać odpowiedź, zaloguj się lub zarejestruj nowe konto

Jedynie zarejestrowani użytkownicy mogą komentować zawartość tej strony.

Zarejestruj nowe konto

Załóż nowe konto. To bardzo proste!

Zarejestruj się

Zaloguj się

Posiadasz już konto? Zaloguj się poniżej.

Zaloguj się


  • Zarejestruj się. To bardzo proste!

    Dzięki rejestracji zyskasz możliwość komentowania i dodawania własnych utworów.

  • Ostatnio dodane

  • Ostatnie komentarze

    • @violetta Nasycaj ciało i ducha. Z akcentem na ciało - bo taki kładziesz.
    • @wiedźma bardzo refleksyjnie. Wielowymiarowy wiersz.    * i tak sie zadumałam - jakie to szczęście miec rozbite auto i życie, i zdrowie nadal. A człowiek narzeka na glupoty...    Pozdrowki. I pogody pięknej dla Ciebie

      Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

    • Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

      Lubisz drążyć temat, super sprawa :) A może jednak Cię zaskoczę: niekoniecznie może być osobą :) Dziękuję i pozdrawiam:)
    • @Rafael Marius zwłaszcza, że schody druciane i widziałam przepaść pod nogami:) weszłam na jednym wdechu i na takim samym wydechu zeszłam :) inne osoby to odpoczywają, ja weszłam bezpośrednio:) najbardziej brakuje mi słuchań o Bogu:) Słaby internet tu jest:) @LessLove Pozdrawiam i dziękuję, jeszcze jestem tu dwa dni:)
    • Im szybsze mam myśli tym spokojniej chodzę gdy bujam w obłokach leże na podłodze gdy świat mi dopieka piję zimną wodę gdy brzydnie mi życie to dbam o urodę. Gdy hałas mnie goni to uciekam w ciszę gdy ktoś mówi brednie niczego nie słyszę kiedy słowo boli znieczulam milczeniem gdy sen nie nadchodzi uciekam w marzenie. Gdy wkrada się proza to wierszem rymuję gdy coś burzy spokój to azyl buduję gdy deszcz srogi pada to słońcem się śmieję gdy smutek mnie dusi to chwytam nadzieje. I gdy tak pomyślę to jestem sprzecznością świat mnie nie pokochał ja karmię miłością i choć się nie spina z wyobraźnią życie idę swoją drogą w niezmiennym zachwycie.     * z cyklu "Pisanie na kolanie"
  • Najczęściej komentowane

×
×
  • Dodaj nową pozycję...