Zrozumieć poetę

[Stary Wierszownik]

Zrozumieć poetę
To tak
Jakby złapać w dłonie
Promień słońca
Albo zamknąć drzwi
Do dna przepaści

To tak
Jakby czesać wierzby
Blaskiem Księżyca
Lub wspiąć się na palce
Wysoko
I zrywać gwiazdy
Do kosza nadziei

To tak
Jakby wszechświat odwrócić
Światłem do góry
Lub ptakiem
Z czarnej dziury
Wylecieć

Czy można ogarnąć
Niemożliwe?

[nAzGuL22]

Podobno poeci piszą dla poetów. Tu poeta pisze poetach. To już lepiej przerzucić się na poezję dla poetów.

Zbyt górnolotnie, zbyt patetycznie. Przedstawiony obraz jest zbyt nierzeczywisty, mało namacalny. Do tego literówka w słowie "nadziei". Bez jot przed i się to pisze.

Spróbuj bardziej przyziemnie pisać. O czymś, czego można dotknąć i spokojnie sobie to wyobrazić. Owszem, niektóre strofy są bardzo poetyckie, ale jak wcześniej powiedziałem, strasznie górnolotnie to brzmi, przez co tekst nie jest rzeczywisty. Poza tym samo zrozumieć poetę, da się to tak?

Pozdrawiam

[Beata Buła]

a ja uważam, że ten wiersz ma w sobie to "coś"...:) pozdrawiam

[Zofia Honey]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

poprawnie: nadziei

[mabe]

tekst super... tak... zgadzam się z poprzedniczką, jedyne co tu szpeci to błąd ortograficzny...
tak trzymać! no może z tą ortografią się podciągnąć! mi też się zdażyło...szepy to ras/haha/
samo się pisze...


O, ZNIKNĄŁ...
pozdrawiam!

[Gość]

Wierszowniku! Piekny temat poruszyles! Jak mozna bowiem zrozumiec poete, wszystkie jego emocje, wybuchy, nadzieje, smutki, cala game uczuc, ocean lez, galaktyke westchnien? To jest taka tragedia poetow - ale niech tak zostanie, aby kwiat ten nie dla wszystkich widoczny nie spospolicial. Karm sie jego nektarem. W utworze tym najbardziej ujmuje mnie zas Twoja skromnosc (moze odorbine wiecej przebojowosci!) i lekkosc w jaka podchodzisz do tematu... Piekne porownania!

[Stary Wierszownik]

Pięknie dziękuję za konstruktywne uwagi, pokrzepiające opinie i trafne wskazówki.