Skocz do zawartości
Polski Portal Literacki

Rekomendowane odpowiedzi

Opublikowano

I
Na dalekich widnokręgach
gdzie zamiera nieba wstęga
słońce chyli głowę swoją
nocy ziemię dając ku podboją;

I zabrało słońce z sobą
całą złudę kolorową
bo w tę noc gwiazdami zżartą
oczekiwać już nie warto.
II
Czas jest tylko złudzeniem
miłość tylko marzeniem
życie ledwie westchnieniem
człowiek niedoskonałością,
Bóg jest wielki na niebie
i przekleństwo wszelkie na ziemi,
szczęście marną zapłatą
ból jego dłużną ratą
krew jest krwiście czerwona;
Wieczny ogień istnienia
nic w mroku nie zmienia
dusza tli się - nigdy nie kona
ale śpi uspokojona
wiecznym snem,wiary prostotą.

Opublikowano

prawda pewna zawarta została,
tylko puenta i to jest całość tutaj,
reszta słownictwa nie:)/ gryzie się ze sobą
miłość marzeniem
szczęście marną zapłatą
ból jego dłużną ratą
dusza tli się - nigdy nie kona
? eee..
ciepłoniaście (:

Opublikowano

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.


nie lubię rymów wszelkich
bardziej niż rymów wszelkich nie lubię rymów na siłę, kiedy wychodzą do ludzi takie kwiatki: podboją


dziko czerwona też bywa, widziałam, jak zalewała kogoś ostatnio, oj, dzika była, że hej...!

poza tym gadanie, gadanie, gadanie
przegadane

baj

:-]
Opublikowano
krew jest krwiście czerwona-takie są faktyczne fakty. o, "podboją" nie wspomnę! :))

-autorze, ranisz mnie - rymofila powyższym i jakością tekstu jaki zamieściłeś - biali tryumfują :((

-zajrzyj do niejakiego B. Kalosza i ...czytaj, czytaj, czytaj.

-pozdrawiam.

Jeśli chcesz dodać odpowiedź, zaloguj się lub zarejestruj nowe konto

Jedynie zarejestrowani użytkownicy mogą komentować zawartość tej strony.

Zarejestruj nowe konto

Załóż nowe konto. To bardzo proste!

Zarejestruj się

Zaloguj się

Posiadasz już konto? Zaloguj się poniżej.

Zaloguj się


  • Zarejestruj się. To bardzo proste!

    Dzięki rejestracji zyskasz możliwość komentowania i dodawania własnych utworów.

  • Ostatnio dodane

  • Ostatnie komentarze

    • @[email protected] Pozdrawiam ciepło, PS męska andropauza czeka na swój debiut literacki ;) bb
    • @Nata_Kruk   Ciekawie bardzo.
    • Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

      @Charismafilos  W tym wierszu czuć bezradność. Łzy mógłby by przynieść katharsis. Bardzo mocny i emocjonalny utwór.  Pozdrawiam serdecznie.
    • Kolejny utwór z cyklu "Echo"     Rozsiane w przestrzeni obłokach Roje cząsteczek we mgle Ład nad łady po ich bokach Śmiertelny błysk promień śle   Kształty, kosmiczne cienie, mgławice Zbite w męczarni czarnego snu Podmuch głaszcze umęczone lice Bez pamięci o proroczym dniu   Zapłakała, wojna żniwo zbiera Serca z miłości rozbiera Dusze płaczą, łzy rzęsiste Czarne słońce promieniście Rzuca cieniem ból i mękę Rycerz z rycerzem ręka w rękę Z mieczem, tarczą i siekierą W powitaniu z nową erą Erą mroku i ciemności Z przyczyn rycerza złości   Mrok gęstnieje w powietrza wilgoci Wygnańcy w żywiole walczą, tną A księżniczki łza płynie i się złoci Cztery głowy pochylają się i gną   Proroctwo spełnione, zapłakała złota Pierwsza, za nią druga płynie łza Ciąży jak kark pod ciężarem młota Sen za snem płaczącą w sen kolejny gna   Zapłakała, wojna żniwo zbiera Serca z miłości rozbiera Dusze płaczą, łzy rzęsiste Czarne słońce promieniście Rzuca cieniem ból i mękę Rycerz z rycerzem ręka w rękę Z mieczem, tarczą i siekierą W powitaniu z nową erą Erą mroku i ciemności Z przyczyn rycerza złości   Czarne słońce, niebo czarne W dół doliny czarny rzuca blask Szary krajobraz, losy rycerzy marne Widać krew, słychać mieczy trzask   I dwóch z mieczami między tłumem W szale wpada w walki gąszcz Z natchnieniem, lecz snu bezrozumem Kąsają i walczą sprytem jak wąż   Zapłakała, wojna żniwo zbiera Serca z miłości rozbiera Dusze płaczą, łzy rzęsiste Czarne słońce promieniście Rzuca cieniem ból i mękę Rycerz z rycerzem ręka w rękę Z mieczem, tarczą i siekierą W powitaniu z nową erą Erą mroku i ciemności Z przyczyn rycerza złości
    • @LessLove Miałeś rację, raz jeszcze dziękuję :)
  • Najczęściej komentowane

×
×
  • Dodaj nową pozycję...