nie dotwarzy nam z taką jesienią

[zak stanisława]

ilekroć odnajdujemy siebie
w czterech ścianach dostrzegamy wszystko to
co nadmiarem przyciska do muru


literujemy na cztery słabostki
kolacje przy świecach bez
żadnej gry przerywanej
wieczornym trzaskaniem windy

płosząc
wszystkie korniki w korytarzach
dogrzebujemy się do krawędzi być
albo żyć osłaniając się różami
(takie życie zasrane różami -wg Stefana)

kolejna jesień chorych kasztanów
pomiędzy ulicami rozdeptane
fantazje wakacyjne snują się
spojrzenia w blokowiskach
wypalone

zadyma jak się patrzy

[kasiaballou]

Prawdziwy, prawdziwy do bólu, dlatego przekonuje, wyzwalając mieszane, szczere i naturalne emocje; świetne ujęcie, niestety. Bardzo mi się podoba.

Pozdrówki.
kasia.

[zak stanisława]

kasiu, bardzo dzieki ale wiesz w P jest ciut inny, spójrz łaskawie gdzie błąd
cmok

[kasiaballou]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

"zaslanianiać" brzmi uroczo, tak naturalistycznie w swej inności, no i inny sens, hmmm - w P znacznie lepiej, dobitniej też w wymowie ;)

kasia.

EDIT; pod wrażeniem tekstu, tytuł mi uleciał, ale wstyd ;(

[zak stanisława]

kasiu, dzięki

[Bernadetta1]

ta,, jesien chorych kasztanów'' przemawia do mnie:)..bardzo...pozdr

[adolf]

być
albo żyć


Moje uluioone pytanie, ciesze się że poruszasz ten problem i w swoim wierszu :) Bo to pytanie jest wbrew pozorom bardzo głębokie i też kiedyś takie postawiłem :)

a co do wiersza to: przyjemniasty ;)
najbardziej to:

kolejna jesień chorych kasztanów
pomiędzy ulicami rozdeptane
fantazje wakacyjne snują się
spojrzenia w blokowiskach
wypalone

pozdr;

[zak stanisława]

bernadetto, dzięki
adolfie,to miłe że wpadłeś i że potrafisz tak ładnie komentować,
pozdrawiam oboje

[Marlett]

Stanko!

albo żyć osłaniając się różami
(takie życie zasrane różami -wg Stefana)

podzielam zdanie Stefana:))

PozdrawiaM.

[czarna porzeczka]

"tunele korytarzy"
nie rozumiem
pozdrawiam